Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 Happiness is a word that fools you

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Spinner Rhodes
━ Member ━


Posts : 163
IC : 66
Leeftijd : 23

“ Character „
Leeftijd: 28
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Happiness is a word that fools you wo nov 19, 2014 9:37 pm





&Jeremy

Spinner opende langzaam aan zijn ogen. De zonnestralen waren naar binnen gekropen en belichtte de kamer. Voor een moment was Spinner in verwarring. Dit was absoluut zijn kamer niet. Maar nog geen seconde na die gedachten voelde hij iets tegen hem liggen. Huid. Spinner keek omlaag en zag Jeremy. Lichtjes glimlachte hij wat. Nu besefte hij zich dan ook weer helemaal wat er was gebeurd. Wat een nacht was het geweest. Maar het was geweldig. Een nacht vol passie, vol liefde. Spinner was er blij om dat hij zo'n nacht met Jeremy kon delen. Jeremy was de eerste die hem zo'n nacht had gegeven en Spinner wilde dan ook dat Jeremy de enige zou blijven die hem zo'n gevoel gaf. Hij hield van Jeremy. Spinner glimlachte lichtjes en tilde zijn rechter hand op. Zachtjes liet hij zijn vingers door Jeremy zijn haar heen gaan. Vervolgens gleden zijn vingertoppen zachtjes over Jeremy zijn wang heen. Hij zorgde er daarna voorzichtig voor dat Jeremy alleen op het bed kwam te liggen. Spinner legde de deken wat meer over hem heen en drukte een kusje op Jeremy zijn voorhoofd. Hij liep daarna geruisloos naar de inloop kast toe en haalde er kleren uit. Een jogging broek, een hemd, een vest en sport schoenen. Hij zou zo een stukje gaan hard lopen. Dat vond hij altijd wel lekker zo vroeg in de ochtend. Maar eerst besloot hij de badkamer te bezoeken en te gaan douchen. Zodra hij aangekleed was ging hij naar beneden. Hij kwam daar het dienstmeisje tegen. Hij vroeg haar of ze een ontbijt op bed wilde brengen naar Jeremy. En of ze daar dan ook een roos met een kaartje bij wilde doen met de tekst; 'Goeiemorgen lief, hier een ontbijtje van mij. Hou van jou. Kus Spinner' Spinner drukte daarna oortjes in zijn oren. Hard lopen op muziek was nog altijd leuker. Spinner ging naar buiten en snoof de frisse buiten lucht eens op. Het was een zonnige ochtend. Dat maakte het alleen maar beter na zo'n fijne nacht te hebben gehad. Een vrolijke glimlach sierde zijn lippen waarna hij begon te rennen.
Spinner ging maar een kant op, hij kende het dorpje immers nog niet zo goed dus hij verzon maar een route. Het was immers niet moeilijk om de weg terug te vinden aangezien de grote witte villa nog al op viel. Spinner rende door een straat heen. Onderzoekend keek hij ondertussen in het rond. Het zag er allemaal ook zo verlaten uit. Spinner rende langs enkele steegjes heen. Steegjes waar het zon licht niet bij leek te kunnen komen. Ze waren zo donker en duister dat Spinner het er ook niet op waagde om er in te lopen. Hij hield zijn blik dan ook voor zich uit gericht en genoot van het mooie weer en de muziek in zijn oren. Tot dat hij plots werd vast gegrepen en een steegje in werd getrokken. Spinner keek geschrokken op. Gelijk werd hij bij de kraag gepakt en tegen de muur op gezet. Op het eerst opzicht dacht hij dat het Jeremy was en dat hij een grapje bij hem uit haalde. Maar toen Spinner zich op het gezicht voor hem kon richten merkte hij dat het Jeremy helemaal niet was. Nee het was een onbekende jongen samen met nog drie. De jongen keek hem met een grijns. ''Goeiemorgen knapperd'' Zei de jongen met een brede grijns. Een grijns waar van Spinner een rilling wil. ''W-wat wil je van me?'' Vroeg Spinner. Angst was in zijn stem te horen. Dit had hij dan ook totaal niet zien aan komen. De jongen grijnsde nog even waarna de grijns ineens verdween en Spinner een harde stomp in zijn maag kreeg. Spinner zijn ogen verwijdden terwijl hij gelijk zijn armen om zijn buik heen legde. De jongen liet hem los en Spinner zakte op de grond. ''W-waarom?'' Vroeg Spinner gelijk trillend. ''Die vriend van jou moet eens dimmen, hij denkt hier zo maar even de baas te kunnen komen spelen. Nu gaan we hem duidelijk maken dat het anders werkt hier'' Zei de jongen. Spinner kon woede in zijn stem horen. Spinner keek langzaam aan op naar hem. Maar de jongen liet hun blikken nog niet kruizen of hij gaf Spinner ene trap tegen zijn hoofd. Spinner klapte met zijn rug op de grond neer. Zijn handen grepen naar zijn hoofd. Tranen begonnen in zijn ogen te branden. ''A-aslje.. b-bl..'' Begon hij stotterend en in paniek terwijl hij dan ook wilde op staan. Maar de jongen die hem als eerste had aangevallen gaf een teken aan de anderen. Ze liepen op Spinner af waarna een hem terug op de grond duwde en vervolgens gingen ze alle vier los op hem door hem over al te schoppen waar ze maar schoppen konden. De jongen die het hele gedoe leidde stond grijnzend en met zijn armen over elkaar geslagen toe te kijken. Ja hij zou Jeremy wel eens een lesje leren.


Terug naar boven Go down
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 20

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you wo nov 19, 2014 10:22 pm





Langzaam aan opende Jeremy's zijn ogen. Hij gaapte eens en strekte zich uit. Hij knipperde kort met zijn ogen, waarna zijn blik viel op de lege plek naast hem. Waar was Spinner? Jeremy trok kort een wenkbrauw op. Was hij al naar beneden gegaan? Met een lichte grijns stapte Jeremy uit bed en deed zijn badjas om. Nu pas viel zijn blik op het ontbijtje dat voor hem klaar stond. Een rode roos lag erbij, maar zijn blik viel op het briefje dat er naast lag. 'Goeiemorgen lief, hier een ontbijtje van mij. Hou van jou. Kus Spinner' las Jeremy. Hij glimlachte lichtjes bij de woorden. Het deed Jeremy weer warm voelen. Hij gaapte nogmaals en nam vervolgens een hap van de croissant die er lag. Hij besefte zich echter dat hij liever eerst Spinner zag en met hem ontbeet dan andersom. Hij liep naar de inloopkast en trok zijn gebruikelijke zwarte kleren aan. Hij keek kort naar de kleren van Spinner. Ze hadden echt totaal andere smaak. Hij merkte op dat Spinner's sport kleren er niet bij leggen. Het deed Jeremy fronsen. Jeremy liet het echter nog even links liggen en liep naar beneden. Hij zocht de woonkamer af, maar er was geen spoor van Spinner te zien. Jeremy riep een meisje tot zich en vroeg waar Spinner was. Zij antwoordde dat Spinner was gaan joggen. Jeremy's ogen verwijdde zich licht. Wat? Jeremy was lang genoeg hier om te weten dat het hier een gevaarlijke buurt was. Hijzelf kon het nog prima uithouden, maar Spinner. Zijn handen balde zich tot vuisten en meteen schoot Jeremy de deur uit. Hij liep de straat op en probeerde Spinner te volgen. Hij liet zijn blik glijden over elk donker steegje dat hij tegen kwam. ''Die vriend van jou moet eens dimmen, hij denkt hier zo maar even de baas te kunnen komen spelen. Nu gaan we hem duidelijk maken dat het anders werkt hier'' hoorde Jeremy in de verte iemand zeggen. Jeremy twijfelde niet en rende naar de stem toe. Toen hij net om de hoek kwam zag hij hoe drie jongens zich stormde op Spinner en hem in elkaar sloegen. Jeremy voelde een onbeschrijfbare woeden door zijn aderen heen schieten. "Facking assholes!" riep Jeremy nog, waarna hij naar de jongens toe rende en eerste de drie van Spinner afsleurde en vervolgens vermoorden met zijn krachten. Zijn ogen bleven hangen op de leider van de groep. Hij greep de leider bij zijn krijg en keek hem woest in zijn ogen aan. De angst was bij hem te zien. "This is your paiment for touching him, you facking piece of shit," siste Jeremy, waarna hij een mes uit zijn zak haalde en die in het lichaam van de jongen liet zinken. Op de plaats waar zijn hart zat. Hij ging hem niet vermoordden met zijn krachten. Zo kon hij tenminste dood bloeden van de pijn. Hij verdiende geen snelle dood. Hij moest langzaam dood gaan. De jongen hapte naar lucht en keek hem geschrokken aan. Jeremy smeet hem op de grond neer en spuugde nog eens naar hem, waarna hij zich omdraaide en richtte op Spinner. Hij knielde bij hem neer en een bezorgde blik lag in zijn ogen. "Spinner..," zei Jeremy zacht. Spinner zag er niet uit. Wonden en blauwen plekken waren te zien. Jeremy keek kort weg, waarna hij Spinner op tilde en hem terug nam naar de villa. In de villa riep Jeremy meteen naar het personeel om iemand erbij te halen die verstand had van het verzorgen van wonden. Hij legde Spinner voorzichtig neer op de bank, terwijl een jongeman bij hem neer knielde die zijn wonden begon te verzorgen. Jeremy was bezorgd om Spinner, maar hij voelde ook dat sterke schuldgevoel. Het was allemaal zijn schuld dat Spinner was aangevallen. Hij had de laatste woorden van die jongen gehoord. Het zou niet bij deze ene keer blijven dat Spinner zou worden aangevallen om Jeremy. Spinner zou niet alleen meer over straat kunnen zonder Jeremy aan zijn zijde. Dat was toch geen leven? Jeremy beet zachtjes op zijn onderlip en liet zijn hand eens door zijn haren heen gaan. De jongeman was klaar met het verzorgen van de wonden van Spinner. "Het komt wel goed, hij heeft alleen rust nodig," zei de jongeman tegen Jeremy. Jeremy knikte en wuifde hem vervolgens weg. Hij knielde op zijn beurt naast Spinner neer en legde zijn hand op de wang van Spinner. Hij keek Spinner kort aan, maar liet daarna zijn blik weer glijden over zijn lichaam en dan vooral de wonden. Een bezorgde en schuldige blik was in zijn ogen te zien. Hij wendde zijn blik af en liet zijn hand van Spinner's wang afzakken. "Het is allemaal mijn schuld..," mompelde Jeremy, waarna hij recht op ging zitten en zijn rug naar Spinner toe draaide. Jeremy legde kort zijn hand tegen zijn voorhoofd aan. Wat in hemelsnaam moest hij nu gaan doen? Spinner kon moeilijk de hele tijd in de villa blijven en dan was het alsnog de vraag of hij wel veilig was. Jeremy zuchtte eens. Hij wist het antwoord wel, maar wou het liever nog niet denken.


Terug naar boven Go down
 
avatar

Spinner Rhodes
━ Member ━


Posts : 163
IC : 66
Leeftijd : 23

“ Character „
Leeftijd: 28
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you do nov 20, 2014 7:58 pm





Spinner had er gelijk spijt van dat hij er ook maar over nagedacht had om te gaan hard lopen. Hij had kunnen weten dat het niet veilig was in de achter buurt. Hij had veilig bij Jeremy in bed moeten blijven. Dan was dit niet gebeurt. Maar op dit moment had hij daar niks aan. Hij wilde dan ook weg kruipen maar hij tegen die vier? Hij had totaal geen kans zo. Hij werd dan ook overal getrapt. Spinner zou zowat bang zijn voor zijn leven. Zeker zodra hij bloed begon te proeven in zijn mond. Tranen liepen dan ook over zijn wangen. Hij wilde hier weg. Hij wilde naar Jeremy. Hij wilde veilig in zijn armen zijn. Plots meende hij Jeremy zijn stem te horen net voordat hij het bewust zijn leek te verliezen. Misschien kwam het wel juist daarom. Misschien was hij aan het hallucineren? Ineens voelde Spinner niets meer. Hij voelde geen getrap meer tegen zich aan. Waren ze weg? Was hij weg? Was hij dan toch.. Nee dan zou hij toch niet meer zo helder kunnen nadenken? Spinner opende langzaam zijn ogen terwijl hij stilletje op de grond bleef liggen. Zijn lichaam deed dan ook aan alle kanten zeer dus echt bewegen wilde hij ook niet. Kort was zijn zicht wazig tot dat zijn ogen het beeld voor hem verscherpte. Daar zag hij dan toch echt Jeremy staan. En achter hem stond de jongen die de aanval was begonnen. Spinner keek toe hoe Jeremy een mes in hem stak. Hij liet de jongen lijden voor wat hij had gedaan. ’’Jeremy..?’’ Zei hij zacht. Hij wilde Jeremy bij zich hebben. Jeremy richtte zich nu dan ook op hem en knielde bij hem neer. Hij hoorde hoe Jeremy zijn naam zacht uit sprak. Spinner gaf hem een wat zwak glimlachje. Jeremy tilde hem vervolgens in de armen op. Spinner kneep zijn ogen dicht terwijl hij zijn hoofd tegen Jeremy zijn schouder aan legde. Het deed pijn. Maar in ieder geval zou hij nu terug naar huis gaan met Jeremy. Spinner keek bij die gedachten lichtjes op naar hem.
Eenmaal terug in de villa werd Spinner op een bank neer gelegd. Er kwam een jongen bij hem die hem zijn wonden kwam verzorgen. Spinner sloot zijn ogen en liet het maar over zich heen komen. Hij kon toch weinig doen nu. Hij hoopte maar dat hij geen te diepe wonden had. Hij was niet zo’n held wat betreft hechtingen en zo. Uiteindelijk voelde hij geen aanrakingen meer bij zijn lichaam. Hij hoorde de jongen zeggen dat het wel goed kwam maar dat hij wel rust nodig had. Iemand zoals hij en stil zitten? Dat ging nog lastig worden.  Spinner opende zijn ogen langzaam aan weer en zag de jongen van hem weg gaan. Zijn blik viel daarna op Jeremy die weer bij hem neer knielde en een hand op zijn wang neer legde. Spinner keek hem in de ogen aan en glimlachte even lichtjes naar hem. Hij merkte dan ook de bezorgde blik op. Spinner wilde er iets op zeggen. Immers hoefde Jeremy zich geen zorgen te maken. De jongen had gezegd dat het goed zou komen met hem, dus dat zou dan vast ook wel zo zijn. Echter haalde Jeremy zijn hand ineens van zijn wang af en draaide hij zich vervolgens dan ook weg van hem terwijl hij hem hoorde mompelen dat het zijn schuld was. Spinner keek licht wat verbaasd naar hem. ’’Jeremy?’’ Zei hij zacht tegen hem in de hoop dat hij zijn aandacht had. Vervolgens tilde hij moeizaam een hand op en pakte daar de vrije hand van Jeremy mee vast. ’’Jeremy het is niet jou schuld, ik had moeten nadenken om zo maar een achterbuurt in te gaan’’ Zei Spinner zacht tegen hem. Hij liet zijn duim stilletjes over de huid van Jeremy zijn hand heen gaan. ’’Je hoeft je geen zorgen te maken Jeremy, ik ben zo weer beter. Echt’’ Zei Spinner vervolgens dan ook tegen hem met een licht glimlachje. Hij wilde dan ook niet hebben dat Jeremy zichzelf zo de schuld gaf. ''Kom je bij me zitten?'' Vroeg hij daarna dan ook terwijl hij lichtjes aan Jeremy zijn hand trok.



Terug naar boven Go down
 
avatar

Jeremy Suthcliff
━ Member ━


Posts : 106
IC : 55

“ Character „
Leeftijd: 27 years
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you do nov 20, 2014 9:31 pm





Jeremy had Spinner uit de handen van een stel jongens bevrijd. Als hij dat niet had gedaan wist hij vrijwel zeker dat Spinner er minder goed was afgekomen dan nu. Het werd hem verteld dat het wel goed zou komen, zolang Spinner rust kreeg. Dit alles deed Jeremy aan het denken zetten. In de tijd dat Spinner niet bij hem was geweest en dat hij hier alleen was, was hij al een paar keer aangevallen door dat soort tuig. Hij kon zichzelf echter nog wel goed beschermen en maakte er korte metten mee. Even leek het dan ook dat niemand meer durfde te protesteren, maar toen Spinner in de picture was gekomen dachten ze daar wel twee keer over na. Spinner was immers niet zo sterk als Jeremy. Hij was zijn achilleshiel. Dit was de eerste keer dat Spinner alleen buiten was geweest en meteen was hij al zo in elkaar getimmerd. Spinner had geluk gehad dat ze geen steek of vuurwapens hadden gehad, want dan was hij done for. Jeremy zou hem dan elke dag moeten beschermen, wou hij dat Spinner nog een beetje heel bleef. Maar Jeremy kende Spinner en wist dat hij graag rond sprong en vol energie zat. Hij kon echt niet altijd met hem mee als hij naar buiten ging. Daar had Jeremy geen tijd voor en dan zou het alsnog de vraag zijn of het allemaal goed verliep. Immers was de politie ook nog altijd actief en aan het zoeken naar Jeremy.

Jeremy zuchtte en richtte zijn rug naar Spinner toe. Hij sprak zijn conclusie mompelend uit, namelijk dat het allemaal zijn schuld was. Die jongens en de politie hoefde niks van Spinner, ze wouden iets van Jeremy.  ’’Jeremy?’’ hoorde hij Spinner zacht achter hem zeggen. Jeremy keek echter niet om en keek alleen kort naar zijn hand die Spinner vast pakte. ’’Jeremy het is niet jou schuld, ik had moeten nadenken om zo maar een achterbuurt in te gaan’’ sprak Spinner en streelde zachtjes de hand van Jeremy. Normaal zou Jeremy ervan genieten, maar nu liet het hem irriteren. Kon Spinner niet zien dat het allemaal Jeremy's schuld was? Het was zo voor de hand liggend. ’’Je hoeft je geen zorgen te maken Jeremy, ik ben zo weer beter. Echt’’ zei Spinner. Jeremy snoof eens minachtend. Zo beter? Ja echt niet. Jeremy had die wonden gezien en Jeremy hoorde nog de moeizaamheid in zijn stem. Dat duurde nog minstens een week voordat hij zonder pijn kon lopen. ''Kom je bij me zitten?'' vroeg Spinner en trok licht aan zijn hand. Geïrriteerd trok Jeremy zijn hand uit die van Spinner. Hij draaide zich weer om naar Spinner en keek hem geïrriteerd, haast woest, aan. Hij deed een dreigende stap naar Spinner toe. "Jij hebt toch ook wel hun woorden gehoord?! Jij weet toch ook wel achter wie hun aan zijn?! Niet achter jou!" schreeuwde Jeremy nu. Hij was gefrustreerd, woest en bovenal verdrietig. "Ze willen mij Spinner. Ik kan je niet meer alleen over straat laten gaan en we weten beiden dat dat niet voor eeuwig kan werken. De politie zal ook actie ondernemen en er zullen meer groepjes zich vormen en ze hebben allemaal maar één doel voor ogen: mij neerhalen. Ze hadden je nooit aangevallen als je niet bij mij hoorde," riep Jeremy, waarna hij zich weer omdraaide en een paar stappen weg zetten. Hij keek kort naar het plafond, waarna hij zijn laatste woorden voor de geest haalde en hij kort eens snoof. "Ja, als je niet bij mij hoorde was dit nooit gebeurd..," herhaalde Jeremy zijn woorden met een lichte grijns. Hij keek vervolgens om naar Spinner. "Het is over Spinner. Verdwijn," zei Jeremy, waarna hij weg liep en een jongen de opdracht gaf om Spinner naar het station te escorteren.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Spinner Rhodes
━ Member ━


Posts : 163
IC : 66
Leeftijd : 23

“ Character „
Leeftijd: 28
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you do nov 20, 2014 11:15 pm





Stilletjes had Spinner Jeremy zijn hand vast gepakt. Geruststellend liet hij zijn duim over de huid van Jeremy zijn hand heen gaan. Echter leek Jeremy niet overtuigd te zijn over zijn woorden. Jeremy trok zijn hand los en zette dreigend een stap naar hem toe. Spinner keek verbaasd op naar hem. Hij zag hoe geïrriteerd Jeremy keek. Het was bijna een kwade blik. Spinner slikte dan ook eens. Had hij dan toch wat verkeerds gezegd? Blijkbaar. Spinner wist dan ook niet goed hoe hij zich nu moest voelen nu dat Jeremy hem zo benaderde. Al dat hij kon doen was wachten wat er zou gebeuren want in beweging komen ging ook een beetje moeilijk nu. Hij was allang blij dat hij zijn hand had kunnen op tillen en die van Jeremy had kunnen vast pakken. Immers lag die hand weer op zijn buik. Plots begon Jeremy tegen hem te schreeuwen. Spinner keek verbaasd naar Jeremy terwijl hij naar zijn woorden luisterde. Lichtjes voelde hij dan ook paniek van binnen. Ja hij vond het echt niet leuk als Jeremy zo deed. Het deed hem er dan ook aan herinneren hoe Jeremy hem had willen vermoorden. Dat maakte dat hij zich licht wat angstig begon te voelen. Spinner zette zijn handen tegen de bank aan en zette zich moeizaam wat rechter. Jeremy bleef maar door praten in de harde toon. Spinner kreeg een naar voor gevoel door de woorden. Hij begon het idee te krijgen waar dit heen ging. Langzaam aan voelde hij het dan ook weer branden in zijn ogen. Hij wilde het niet maar hij kon het niet meer houden zodra Jeremy van hem weg stapte en hem nog wel met een grijns zei dat het over was. Spinner zijn ogen vergrootte. Ze glinsterde. Maar niet van geluk. De eerste twee tranen gleden over zijn wangen en belandde op zijn schoot. Zodra Jeremy de kamer uit ging schoot hij gelijk recht en stond op. Hij dacht er dan ook niet over na. Hij wilde Jeremy tegen houden. ’’Jeremy, wacht!’’ Zei hij Jeremy nog na. Maar zodra hij stond voelde hij gelijk dat zijn lichaam nog niet zoveel kon hebben. De jongen die opdracht was gegeven om het maar het station te brengen schoot hem dan ook te hulp en ondersteunde hem. Spinner keek op naar de jongen. Ergens hoopte hij dan toch dat het Jeremy was. Maar nee. Dit was de realiteit. Geen romance. Jeremy meende het echt wat hij had gezegd en nu was hij weg.
Spinner vroeg de jongen hem te helpen naar hun slaapkamer. Naja, inmiddels was het dan ook niet meer hun slaapkamer. En dat na gister. Gister was het al nog zo leuk geweest, en nu.. Gelijk de tweede dag al weer. De jongen hielp hem met zijn tas in te pakken. Spinner zat ondertussen op het bed. Hij keek zwijgend voor zich uit. Zijn ogen waren rood door de tranen. Hij kon het niet geloven. Alles was in een klap voorbij. Spinner zijn blik gleed langzaam aan naar het bed. Gisteren. Alles wat er toen gebeurt was schoot door zijn gedachten heen. Hij voelde de tranen weer op komen maar slikte ze gelijk weg. ’’Uw tas is gereed, zullen we gaan?’’ Vroeg de jongen aan hem. Spinner schudde plots zijn hoofd. ’’Zou je mij even alleen willen laten?’’ Vroeg Spinner aan hem. De jongen keek wat verbaasd maar knikte uiteindelijk eens. Wat kon het kwaad? De jongen snapte ook wel dat Spinner door het gebeuren verdrietig was. Immers had hij er wel wat van mee gekregen. Spinner hoorde de jongen weg gaan. Zodra de deur dicht viel legde Spinner zich op zijn zij op het bed neer. Hij plaatste een hand op het kussen die aan Jeremy zijn kant had gelegen. Zijn vingers gingen er zachtjes over heen waarna hij het kussen vast nam in zijn armen en dicht tegen zich aan drukte. Of het nou pijn deed of niet aan zijn lichaam. De pijn kon nog altijd niet tippen aan de pijn die Spinner voelde zodra Jeremy hem had gezegd dat het over was. Echter wilde Spinner niet weg bij Jeremy en dus bleef hij zo liggen. Het kussen rook dan ook naar Jeremy wat ontspannend aan voelde. Langzaam aan vielen Spinner zijn ogen dicht waarna hij in een diepe slaap viel. Dat kon dan ook niet anders door wat er was gebeurd.



Terug naar boven Go down
 
avatar

Jeremy Suthcliff
━ Member ━


Posts : 106
IC : 55

“ Character „
Leeftijd: 27 years
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you vr nov 21, 2014 5:18 pm





Jeremy had een jongen de opdracht gegeven om Spinner terug naar zijn huis te brengen. Jeremy liep vervolgens woest om. Het was frustrerend en dat liet Jeremy dan ook wel merken. Hij wist dat dit het beste was, maar hij voelde zich alles behalve prettig erbij. Hij hoorde Spinner nog smeken in zijn hoofd. Hij kon er niet tegen. Alles in hem schreeuwde dan ook dat het verkeerd was, maar zijn koppigheid en zijn hoofd vertelde hem dat hij het beste deed. Hij zou Spinner niet meer in gevaar brengen en hij ging er vanuit dat, als Spinner eenmaal weer thuis was, alles ook op zou houden. Misschien moest hij nog een paar dagen de wacht bij hem houden. Zodat hij zeker wist dat Spinner veilig was. Waarom zouden mensen de moeite nemen om Spinner iets aan te doen als Jeremy zo makkelijk te vinden was? En nu hadden ze ook niks meer. Het deed pijn dat Jeremy er zo over moest denken. Erg veel pijn. Maar voor het eerst in al die jaren zette hij iemand anders voor zijn eigen gevoelens. Hijzelf liep naar boven en sloot zichzelf op in de badkamer. Hij keek naar zichzelf in de spiegel. Hij zag hoe zijn zwarte ogen oplaaide. Nog even en hij zou iemand moeten vermoorden om weer tot rust te komen. Hij zuchtte eens geïrriteerd waarna hij een shampoo fles greep en deze woest weg gooide.

Jeremy snoof eens, waarna hij zichzelf probeerde te kalmeren. Hij schoof zijn haren wat naar achter en smeet wat water in zijn gezicht. Hij liep de badkamer weer uit en zei tegen het eerste meisje dat hij tegen kwam dat zij de rommel in de badkamer moest opruimen. Immers was de shampoo fles open gesprongen. Jeremy liep naar zijn kamer toe en stapte naar binnen. Hij keek kort rond, maar zijn blik eindigde op Spinner die op zijn bed lag. Met trage en stille stappen liep Jeremy erheen. Hij liet zijn blik glijden over Spinner's lichaam en meteen voelde hij dat schuldgevoel weer. De wonden zagen er al minder slecht uit, maar het zo wel een paar weken duren voordat alles was genezen. Zijn blik gleed af naar zijn kussen die werd omklemd door Spinner. Het liet hem glimlachen, maar hij besefte dat hij dat niet beter kon doen. Spinner zag er alles behalve gelukkig uit. Jeremy schoof al zijn emotie's en gedachtes weg. Zo zacht mogelijk pakte hij Spinner op en tilde hem de kamer uit. Buiten de kamer stond de jongen hen op te wachten die Spinner moest escorteren naar huis. Jeremy knikte naar hem als teken dat hij hem moest volgen. Ze liepen het huis in en Jeremy liep naar een witte, goed uitziende, auto. Jeremy had geen rijbewijs en had dan ook nog niet de leeftijd dat hij mocht rijden, maar hij kon het zeker wel. De jongen legde de tas van Spinner in de kofferbak neer, terwijl Jeremy Spinner in een stoel zette en hem zo stil mogelijk probeerde te vervoeren naar Spinner's appartement. Eenmaal daar aangekomen pakte hij Spinner en zijn tas weer op en liep hij het appartement in. De deur was immers nog steeds ingetrapt. Alleen de meubels stonden er nog in. Jeremy legde hem neer en plaatste nog een laatste kus op Spinner's voorhoofd, waarna hij de tas neerzette en het appartement weer uit liep. Hij keek kort naar de deur. Dat was een probleem. Als iemand het nu op Spinner had gemunt konden ze zo naar binnen lopen. Jeremy fronst even. Uiteindelijk liep hij terug naar de auto en pakte zijn mobieltje. Hij belde iemand op, die voor hem werkte, en vroeg hem of hij een deur erin kon plaatsen. Morgen zou het gebeuren. Jeremy hing weer op en liet nog een laatste blik op het appartement gaan, waarna hij weer weg reed. Eenmaal terug in de villa liep hij naar één van de vele kantoren toe in de villa en nam plaats achter het bureau. Het was maar weer eens tijd om zijn 'rijk' verder uit te breiden. Zo kon hij tenminste zijn gedachtes van dit alles afhouden.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Spinner Rhodes
━ Member ━


Posts : 163
IC : 66
Leeftijd : 23

“ Character „
Leeftijd: 28
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you ma nov 24, 2014 1:13 am





Spinner had de jongen weg laten gaan en was vervolgens in slaap gevallen met Jeremy zijn kussen in zijn armen vast geklemd. Hij had het gewoon niet gekund. Hij wilde niet weg bij Jeremy, maakte hem niet uit wat Jeremy er van dacht. Voor hem was het meer dan duidelijk dat ze bij elkaar hoorden ongeacht wat er ook maar om hen heen gebeurde. Spinner hield van Jeremy en hij wilde hem absoluut niet kwijt. Echter zou Spinner niet lang blijven in de villa. Jeremy had hem gevonden. Samen met een andere jongen bracht hij hem naar huis. Spinner had niets van het hele gebeuren in de gaten. Hij had zich zo moe gevoeld. Hij was nu in een diepe slaap die gevuld was met dromen. Mooie maar ook vervelende dromen. Af en toe bewoog hij dan ook wel eens wat in zijn slaap of mompelde hij iets. Maar verder niets. Spinner sliep dan ook gewoon verder zodra hij door Jeremy op zijn bed werd gelegd. Hij kreeg er niets meer van mee dat zijn grote liefde hem voor goed verliet.

Weken verstreken. Spinner had niet anders kunnen doen dan beter worden. Hij was dan ook nog langs een dokter geweest om alles na te laten kijken maar zijn wonden zouden vanzelf weer helen en de pijn zou uiteindelijk weer weg zijn. Echter was er een deel dat pijn deed binnen in hem, en dat ook niet zomaar zou kunnen helen. Spinner betwijfelde of het ooit zou helen. Het had even geduurd nadat hij was wakker geworden maar hij besefte daarna wat er gebeurt was. Hij besefte ook dat Jeremy de enige had kunnen zijn die hem thuis had gebracht. En daarmee had Jeremy hem dan ook duidelijk gemaakt dat hij een keuze had gemaakt. Blijkbaar wilde Jeremy het geen wat tussen hen was tussen zijn vingers weg laten glippen. Het deed Spinner pijn. Ergens had hij dan ook terug gewild. Maar aan de andere kant.. Spinner deed elke dag weer opnieuw een poging weer terug een leven te leiden. Nu dan maar zonder Jeremy.Al dacht hij nog vaak genoeg aan hem en vroeg hij zich dan ook af hoe het met hem ging. Zo makkelijk ging het dus ook niet. Hij was dan ook druk bezig met soliciteren en al. Immers had hij geld nodig voor zijn appartement.
Spinner liep door het centrum heen. Af en toe begroette hij eens iemand met een glimlach. Ja hij wat rustiger geworden sinds dat hij in elkaar was geslagen en het gebeuren tussen hem en Jeremy. Maar dat wilde niet zeggen dat dat vrolijke karakter in hem helemaal verdwenen was. Dat zeker niet. Spinner liep af en toe eens een winkel uit en in. Hij vroeg dan of hij er kon komen werken. Negen van de tien keer kreeg hij dan een formulier in de handen gedrukt die hij moest invullen. Na even was Spinner bijna alle winkels die hem wel aan stonden langs geweest. Kalm ging hij een steegje. Het was een kortere weg die leidde naar het appartementen complex waar hij woonde. Echter, zodra Spinner een paar stappen het steegje in gedaan had, hoorde hij rare geluiden. Langzaam aan liep hij verder. Hij wilde wat zeggen maar op dat moment viel er ineens iemand voor hem neer. Spinner schoot van schrik achteruit en merkte al snel dat de persoon dood was. Spinner zijn ogen verwijdde wat waarbij hij dan ook eens slikte. Een schim verscheen achter het lijkt. Spinner keek langzaam aan op en meende het silhouet van de schim te herkennen. Echter zodra de schim beter zichtbaar werd verwijdde zijn ogen wat meer. ''Jeremy..'' Was het enige wat hij wist uit te spreken.

Terug naar boven Go down
 
avatar

Jeremy Suthcliff
━ Member ━


Posts : 106
IC : 55

“ Character „
Leeftijd: 27 years
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you ma nov 24, 2014 7:59 pm





Geïrriteerd greep Jeremy zijn haren vast. Woedend smeet hij een mok tegen de muur aan die in scherven vervolgens naar beneden viel op de grond. Jeremy keek er kort naar, waarna hij een zucht los liet. Hij was al vaker zo geïrriteerd geweest en hij wist waardoor het kwam. Hij had Spinner niet meer gezien en hij wou hem graag zien. Kon hij maar in de huid van iemand anders kruipen zodat hij kon zien hoe het was met Spinner. Nee. Het was beter zo. Jeremy had zijn lesje wel geleerd. Hij moest niemand meer dichtbij zich laten komen. Spinner had dat duidelijk gemaakt. Die gene die dichtbij hem zouden staan, zouden ten onder gaan. Jeremy wou niet daaraan vast zitten. Hij wist dat hij ook een andere weg kon nemen, door bijvoorbeeld alles op te geven en niet meer te moorden, maar dan gaf hij zijn personage weg. Hij moest het gewoon zonder Spinner kunnen doen. Dat moest gewoon! Jeremy keek op toen een meisje wat aarzelend binnen kwam. "Ik hoorde wat vallen, dus ik wou kijken of alles goed ging met u," sprak het meisje wat onzeker. Jeremy grijnsde eens, waarna hij opstand vanachter zijn bureau en voor haar kwam staan. "Geen zorgen. Ik kan prima voor mezelf zorgen. Kan je dat even opruimen?" sprak Jeremy met een glimlach en knikte kort naar de scherven op de grond. Het meisje knikte. Jeremy grijnsde kort, waarna hij haar gezicht in zijn hand vast pakte en een kusje plaatste op haar wang. Niet hetzelfde als met hém. Jeremy liet het blozende meisje los en liep vervolgens de villa uit.

Hij had zich na Spinner volledig gericht op het vergroten van zijn rijk. Dat was ook wel aardig gelukt. Hij had alleen de big city nog niet en hij moest nog even kijken of er wat protesterende mensen waren. Hij voelde de kracht in hem schieten. Ja, hij had zin om een paar mensen een kopje kleiner te maken. Hij liep naar de metro toe en pakte de metro naar het centrum. Wat verveeld liep hij door het centrum heen. Hij had zijn vertrouwde zwarte kleren aan en zijn zwarte lange jas. Zijn zwarte ogen registreerde elk levend leven dat zich bevond op de drukke straten. Als mensen lang terug keken wist hij dat ze wisten wie hij was. Jeremy bleef even zo rond lopen toen hij plots zag dat een jongen snel van hem weg liep. Jeremy twijfelde er niet aan en schoot achter hem aan. Jeremy kende de zijstraatjes tot in zijn duimpje en kon de jongen gemakkelijk afsnijden. De jongen leek wat geschrokken, maar hij kreeg de kans niet om wat te zeggen of Jeremy greep hem vast en duwde hem tegen de muur aan. "Dus.. wat moet je?" vroeg Jeremy licht dreigend. De jongen probeerde los te stribbelen, maar dat lukte niet. "Wij zijn er niet mee eens met wat jij hebt gedaan," sprak de jongen wat benauwd uit. Jeremy grijnsde. "Grappig. Ik ben er niet mee eens dat jij me tegen zit. Als je ergens niet blij mee bent, moet je er maar wat tegen doen en bereid zijn om voorwaarden ervan in te zien," zei Jeremy, waarna hij de jongen weg smeet en doodde met zijn geheven hand. Plots merkte hij een silhouet voor hem. Jeremy liet zijn blik erop vallen en zag meteen wie het was. ''Jeremy..'' sprak de jongen uit. Jeremy zette een stap naar achter. Nee. Hij had hem totaal niet verwacht. "Spinner..?" sprak hij wat verwacht uit. Jeremy richtte zijn blik op de ogen van Spinner. Meteen voelde hij die drang weer om hem te kussen en meer. Nee. Hij wendde zijn blik af. Niet doen. Jeremy's blik gleed af naar het lijk dat tussen hen in lag. Jeremy schopte het lijk naar de rechterkant tegen de muur aan. Hij stopte zijn handen weer in zijn zakken en stapte voor Spinner weg tegen de muur aan. "Sorry dat ik je op hielt," zei Jeremy en hield zijn blik op de grond. Hij wou niet dat Spinner nog langer bij hem bleef. Zijn handen balden zich tot vuisten in zijn zakken. Hij was er niet op voorbereid om Spinner te zien. Ergens was hij blij dat Spinner het goed leek te hebben, maar hij wou het nu niet verpesten. Nee. Spinner moest verder lopen en hem achter laten. Anders zou alles weer opnieuw beginnen.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Spinner Rhodes
━ Member ━


Posts : 163
IC : 66
Leeftijd : 23

“ Character „
Leeftijd: 28
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you di nov 25, 2014 6:12 pm





Spinner zijn blik was gevallen op het silhouet achter de dode man. Het silhouet werd duidelijker en Spinner herkende hem. Hoe kon hij hem niet herkennen. Voordat hij het wist ontsnapte de naam zijn lippen. Jeremy. Het was Jeremy. Spinner voelde een moment van enthousiasme. Tot dat hij zich snel genoeg weer herinnerde wat er was gebeurt. Spinner slikte eens en keek kort weg zodra Jeremy naar achteren stapte. Ja ze wisten beide nog maar al te goed wat er was gebeurt. Dat was duidelijk. Jeremy sprak nu dan ook zijn naam uit. Langzaam aan keek Spinner op naar hem. Zijn blik gleed over Jeremy zijn gezicht heen. Van zijn zachte lippen naar zijn neus en wangen en ze eindigde bij zijn ogen. Die mooie diepe donkere ogen. Spinner kon het niet helpen dat hij het er bij dacht. Jeremy was nog steeds net zo aantrekkelijk. Hij had dan ook niet anders verwacht. Jeremy wende zijn blik plots af en schopte het lijk van hen weg. Spinner schrok van de plotse beweging en deed een stap naar achteren. Zijn blik viel kort op het lijk waarna zijn blik terug naar Jeremy schoot om te zien waar hij zich nu bevond. Jeremy stond tegen de muur aan zodat het pad weer helemaal voor hem vrij was. Spinner volgde het pad voor enkele seconde met zijn ogen. Jeremy bood ondertussen zijn excuses aan omdat hij hem zou hebben op zitten houden. Spinner kon zich niet eens meer herinneren wat hij van plan was om te gaan nu. Nee zijn gedachten waren nu enkel maar bij Jeremy. Spinner zijn blik gleed naar Jeremy zijn gezicht. Hij zag hoe hij naar de grond keek. Was hij van plan om hem zo te laten gaan? Jeremy schonk hem dan ook geen blik meer. Zijn ogen stonden op de grond gericht. Spinner slikte eens. Misschien moest hij maar gewoon gaan. Misschien was dat het beste. ’’Het is oke’’ Zei Spinner zacht tegen hem. Hij begon vervolgens te lopen. Maar hij kwam niet verder dan Jeremy. Spinner voelde zijn lichaam drukken. Zijn verstand zei; Gaan. Maar zijn gevoelens dwongen hem te blijven bij de jongeman waar hij zich zo aangetrokken tot voelde. Dat gevoel was nooit verdwenen.
Spinner keek op zij naar Jeremy. Zijn ogen sloten zich half. Langzaam aan draaide hij zich naar hem toe. ’’Jeremy..’’ Begon hij maar hij wist niet zo goed wat hij moest zeggen. Hij kwam voor hem staan. Hij tilde zijn handen op en wilde die tegen het gezicht aan leggen. Maar hij bedacht zich en wilde ze vervolgens op Jeremy zijn schouders plaatsen. Maar weer bedacht hij zich. Was het wel verstandig om hem aan te raken? Hoe graag hij hem ook wilde knuffelen. Misschien was het maar even beter van niet. Spinner liet zijn handen dan ook langzaam aan weer zakken zonder iets van Jeremy aan geraakt te hebben. Spinner slikte eens. ’’Ik heb je gemist Jeremy..’’ Zei Spinner zacht tegen Jeremy. ’’Ik bedoel ik mis je nog steeds’’ Gooide hij er al gauw achteraan. Het was dan ook waar. Er was geen dag voorbij gegaan dat hij niet aan Jeremy had gedacht. Spinner keek kort weg maar algauw weer terug naar Jeremy. Een wat verloren blik hing in zijn ogen. Hij wist gewoon niet wat te doen. Dat gevoel dat hij had toen hij Jeremy niet kwijt wilde. Dat kwam weer helemaal terug. ’’H-hoe gaat het nu met je?’’ Vroeg Spinner zacht aan hem. Een lichte trilling was te horen in zijn stem. Dit omdat hij al die gevoelens weer voelde terug komen. De goede en de slechte. Hij was zo blij dat hij Jeremy weer zag, maar wat was nu het volgende? Zou Jeremy bij hem blijven of er gelijk vandoor gaan?


Terug naar boven Go down
 
avatar

Jeremy Suthcliff
━ Member ━


Posts : 106
IC : 55

“ Character „
Leeftijd: 27 years
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you di nov 25, 2014 8:13 pm





Jeremy was niet van plan geweest om Spinner op te zoeken, maar het lot dacht er kennelijk anders over en had ervoor gezorgd dat de twee elkaar weer tegen kwamen. En hoe. Jeremy had haast letterlijk een lijk voor Spinner neer gesmeten, waarna hij pas besefte wie voor hem stond. Licht verbaasd had Jeremy kort gekeken naar Spinner, maar week zijn blik snel af en hield zijn gevoelens zo ver mogelijk voor hem verborgen. Hij stapte weg van Spinner en plaatste zich tegen de muur aan, terwijl hij het lijk verschoof naar de muur toe. Jeremy hield zijn blik op de grond, wetend dat hij zou verdrinken in de ogen van Spinner als hij hem aan zo kijken. Jeremy excuseerde zich en ging er vanuit dat Spinner door zou lopen. Jeremy zijn verstand wou graag dat Spinner door ging lopen. Dan wist hij zeker dat alles over was en dat hij niks meer moest hopen. Jeremy balde zijn handen tot vuisten uit frustratie. Hij voelde nog steeds diezelfde frustratie en diezelfde ergernis. Zijn gevoelens voor Spinner waren niet verandert. Hoe sterk hij het ook wou; het ging niet zomaar. Het was wel het beste voor hen beiden, maar hij kon zijn gevoelens niet ontlopen. Hij hield echter nog koppig vol. Hij had zijn gedachtes dan ook gehouden bij het rijk vergroten en mensen vermoorden. Nu Spinner weer was opgedoken wist Jeremy maar moeilijk hoe hij erop moest reageren, dus besloot hij maar weinig aandacht aan hem te schenken en hoopte hij erop dat Spinner zou vertrokken.

’’Het is oke’’ reageerde Spinner op Jeremy's eerder woorden. Jeremy kreeg kort de neiging om op te kijken, maar richtte zijn blik op de voeten van Spinner die een paar stappen zetten. Kort leek het erop dat Spinner inderdaad weg zou gaan lopen, maar hij bleef voor Jeremy staan. Een korte stilte viel. Jeremy voelde hoe Spinner naar hem keek. Lichtjes beet Jeremy op zijn onderlip. ’’Jeremy..’’ sprak Spinner zacht. Jeremy zuchtte geluidloos en gaf uiteindelijk op. Hij keek omhoog en hij zag die blik in Spinners ogen. Jeremy kreeg de neiging om weer weg te kijken, maar hield het koppig vol. Spinner kwam voor Jeremy staan, wat Jeremy nu helemaal op liet kijken. Met een emotieloze blik keek hij Spinner aan. Spinner hief zijn armen en wou zijn gezicht aanraken, maar bedacht zich en richtte zich toen op zijn schouders, opnieuw bedacht hij zich en liet uiteindelijk zijn armen langs hem hangen. Kort keek Jeremy hem aan met een opgetrokken wenkbrauw, maar bracht zijn gezicht al snel weer emotieloos. Zo kon hij immers het beste zijn gevoelens terughouden. ’’Ik heb je gemist Jeremy..’’ zei Spinner. Jeremy week zijn blik af. ’’Ik bedoel ik mis je nog steeds’’ voegde Spinner er aan toe. Jeremy snoof eens licht minachtend, waarna hij Spinner weer aankeek. Een verloren blik lag in zijn blik en deed Jeremy zijn ogen licht verwijdde. Jeremy beet licht op zijn onderlip. Spinner leek hem niet te vergeten te zijn. Logisch, hij had hem gemist. Jeremy had kennelijk toch ergens verwacht dat Spinner zijn gevoelens totaal waren verandert voor Jeremy. Jeremy keek weer weg. ’’H-hoe gaat het nu met je?’’ hoorde hij Spinner vragen met een trillende stem. Jeremy keek hem licht aan met een ietwat kille blik in zijn ogen. "Waarom zou je dat willen weten? Ik ben niet diegene die in elkaar werd getimmerd en vervolgens werd verstoten," zei Jeremy met een licht spottende toon. Jeremy grijnsde lichtjes en keek wat weg. Zijn gezichtsuitdrukking werd al snel weer serieus. Hij stapte weg van de muur en deed een stap naar Spinner. "Ik weet niet hoe jij nu over mij denkt, maar ik weet wel dat ik de goeie keuze heb gemaakt, Spinner. Je mag me haten en alles. Ik ben jou nooit vergeten en waarschijnlijk zou ik dat nooit doen, maar jij kan toch ook wel zien dat een relatie tussen ons zo goed als onmogelijk is?" vroeg Jeremy en keek Spinner spottend aan. Dit gebeurde als Jeremy zijn gevoelens verborg; hij werd kil en spottend.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Spinner Rhodes
━ Member ━


Posts : 163
IC : 66
Leeftijd : 23

“ Character „
Leeftijd: 28
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you di nov 25, 2014 10:46 pm





Spinner had twee optie’s; Gaan of blijven. Zijn verstand had gaan gezegd. Maar zijn gevoelens. Die gevoelens die zo graag wilde dat hij bij Jeremy bleef smeekten hem haast om te blijven. En dat was dan ook wat er gebeurde. Spinner zag Jeremy nu eindelijk weer. Hij had hem echt gemist. Ook al had hij zichzelf gezegd uit zijn buurt te blijven nadat Jeremy hem terug naar huis had gestuurd. En zelfs toen had Spinner nog willen blijven. Echter was hij alsnog thuis geeïndigt. Dat was voor Spinner een teken geweest. Jeremy had op gegeven wat ze hadden. En dus had hij zijn schouders er onder gezet en besloten een poging te doen verder een leven te leiden zonder Jeremy bij zich. Dat had hij kunnen volhouden. Maar nu dat Jeremy zo in levende lijfen voor hem stond. Hoe kon hij hem zo maar de rug toekeren? Spinner kon dat gewoon niet en zou dat dus ook niet doen. Hij voelde de neiging om Jeremy te omhelzen. Om tenminste zijn gezicht even in zijn handen te voelen. Maar Spinner liet het zitten. Misschien was het nog maar even beter van niet. Hij keek Jeremy in de ogen aan. Hij vertelde hem dat hij hem miste. Jeremy week zijn blik af, beet op zijn onderlip. Wat ging er na die woorden in hem om. Dat was iets wat Spinner zich gelijk af vroeg. Maar Jeremy gaf niet veel vrij. Hij bleef dan ook van hem weg kijken. Spinner had hem vervolgens gevraagd hoe het nu met hem ging. Was zo’n gesprek verkeerd om te beginnen? Nee hij wilde met Jeremy praten. Hij wilde weer bij hem zijn. Hij kon zichzelf er gewoon niet meer van weer houden. Na die woorden keek Jeremy hem weer aan. Spinner schrok wat van de blik die Jeremy hem gaf. Zo kil. Spinner slikte eens. Jeremy begon te praten. Hij klonk spottend, zijn woorden waren spottend. Spinner voelde een naar drukkend gevoel. Waarom deed Jeremy nou zo? Jeremy grijnsde er dan ook nog bij. Waarom? Dat was het enige wat Spinner zich af vroeg. Jeremy zijn uitdrukking veranderde ondertussen naar serieus. Jeremy kwam dan ook voor hem staan en sprak verder. Jeremy keek hem nu net zo spottend aan als de toon die hij bij zijn woorden gebruikte. Langzaam aan deed Spinner dan ook een stap van hem weg waarna hij zich met zijn rug naar Jeremy toe draaide. Hij kneep zijn ogen dicht.
Spinner voelde ze weer branden in zijn ogen. Maar hij wilde ze niet vrijlaten, niet weer. Het deed hem pijn dat Jeremy zo tegen hem deed. Hij wilde Jeremy niet zo mee maken. Hij wilde het leuk en gezellig met hem hebben. Ongeacht wat er was gebeurd. Hij zou Jeremy toch nooit kunnen vergeten. Hij wilde zijn leven met hem delen. Echter werd dit hem weer te veel. Misschien dan toch maar gaan? Op dat moment schoten Spinner zijn ogen open. Natuurlijk. Jeremy wilde dat hij ging. Maar beiden wisten ze hoe ze zicht voelden. Waarom weg drukken? Dat had totaal geen zin want het zou de rest van hun leven bij hun blijven hangen. En uiteindelijk zouden ze er nog meer spijt van krijgen dat ze niets met hun gevoelens deden. Spinner draaide zich gelijk om. Hij kwam terug voor Jeremy. Hij keek hem in de ogen aan waarna hij Jeremy zijn gezicht ineens in zijn handen vast nam en zijn lippen op die van hem drukte. Spinner hield zijn ogen gesloten. Drukte met zijn lippen een zacht teder kusje op die van Jeremy. ’’Ik hou van je Jeremy’’ Zei hij zacht tussen hun lippen door. Hij opende zijn ogen en keek Jeremy aan. Hij ging met zijn gezicht wat naar achteren. Langzaam aan haalde hij zijn handen van Jeremy af. ’’Je hebt gelijk, onze relatie is niet ideaal. Maar we kunnen toch niet zomaar opgeven. Elke relatie heeft wel iets. Toevallig heeft die van ons wat meer dan ieder andere relatie. Maar wat is een relatie zonder obstakels? Wat is een relatie zonder voor elkaar te hoeven vechten? Het is liefde Jeremy en ik ben niet van plan om dat wat wij hebben op te geven. Ik wil aan je zijde zijn maakt niet uit wat ons nog te wachten staat.’’ Zei Spinner nu dan ook tegen Jeremy. Hij sprak zijn gevoelens nu dan ook echt uit. Nu hij dat besefte keek hij kort wat weg waarna zijn blik langzaam aan terug op Jeremy viel.



Terug naar boven Go down
 
avatar

Jeremy Suthcliff
━ Member ━


Posts : 106
IC : 55

“ Character „
Leeftijd: 27 years
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you wo nov 26, 2014 5:01 pm





Jeremy drukte zijn gevoelens weg. Hij deed het voor Spinner. Hij moest hem pijn doen om ervoor te zorgen dat hij verder kon gaan met zijn leven zonder hem. Jeremy moest uit zijn leven verdwijnen. Jeremy had al verwacht dat dat was gelukt, maar kennelijk was Spinner hem niet vergeten. Het zorgde ervoor dat Jeremy een tandje bij moest zetten om ervoor te zorgen dat Spinner in ging zien dat het tussen hen niet ging werken. Spinner draaide zich van Jeremy weg en Jeremy ging er dan ook vanuit dat de boodschap over was gekomen. Jeremy richtte zijn blik kort op het lijk en vervolgens op de grond. Het was klaar. Over. Geen terug weg meer. Er zou niks meer komen tussen hen en Jeremy wist vrijwel zeker dat hij nog lang over Spinner zou denken. Zijn gevoelens waren immers niet verandert en hij hield nog steeds van Spinner, maar het was gewoon onmogelijk. Nu al helemaal. Zijn rijk was wat groter geworden, waardoor het protest harder zou zijn dan eerder. De volgende keer zouden ze Spinner niet alleen in elkaar slaan.. Plots keek Jeremy op van zijn gedachtes toen Spinner zich weer omdraaide naar Jeremy. "Wha-..," kwam nog net uit Jeremy's mond, voordat Spinner zijn gezicht vast pakte en hem kuste. Jeremy zijn ogen verwijdde zich kort, waarna die zich half sloten en hij hem zachtjes terug kuste. Die zachte lippen. Dat hij die ooit had kunnen missen. Ze waren nog net zo lekker als eerst. Jeremy kreeg ook meteen weer die drang naar meer en hij kon nog maar moeilijk zijn gevoelens bedwingen. Zachtjes liet Spinner zijn lippen los. Jeremy opende zijn ogen en keek Spinner nog steeds licht verward aan. Hij had verwacht dat zijn plan was gelukt. ’’Ik hou van je Jeremy’’ sprak Spinner, waarna hij afstand weer van Jeremy nam en hem los liet. Kort keek Jeremy naar de handen van Spinner, maar al snel ging zijn blik weer naar Spinner. Zijn woorden deden zeker wel iets. Jeremy kreeg de neiging om hetzelfde te zeggen en om Spinner te vertellen hoeveel hij wel niet van hem hield, maar hij kon zich nog in houden. ’’Je hebt gelijk, onze relatie is niet ideaal. Maar we kunnen toch niet zomaar opgeven. Elke relatie heeft wel iets. Toevallig heeft die van ons wat meer dan ieder andere relatie. Maar wat is een relatie zonder obstakels? Wat is een relatie zonder voor elkaar te hoeven vechten? Het is liefde Jeremy en ik ben niet van plan om dat wat wij hebben op te geven. Ik wil aan je zijde zijn maakt niet uit wat ons nog te wachten staat.’’ sprak Spinner zijn gevoelens uit. Jeremy had geluisterd naar zijn woorden en ze waren zeker wel tegen gekomen. Dus Spinner was van plan om het niet op te geven en was van plan om met Jeremy in het diepe te duiken. Jeremy keek kort weg en liet een geluidloze zucht zijn lippen verlaten. Hij keek Spinner weer ietwat kil aan. "Ik weet niet wat een relatie zonder obstakels is, maar ik weet wel dat ik altijd de obstakels uit de weg ruim," antwoordde Jeremy. Vervolgens werd hij kort stil. Wat moest hij gaan doen? Hij keek Spinner weer aan en haalde zijn handen uit zijn zakken. Hij legde één hand op Spinners schouders. "I'm not your prince Spin spin. I'm the villain in your little play. The world is tough and will be tougher than ever. You're willing to risk everything, including your life, to just be with me?" vroeg Jeremy en keek Spinner doordringend aan. Als Spinner erop reageren dat hij dat inderdaad van plan was, zou Jeremy Spinner weer terug nemen in de villa. Zo niet, dan zou hij alleen weer vertrekken.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Spinner Rhodes
━ Member ━


Posts : 163
IC : 66
Leeftijd : 23

“ Character „
Leeftijd: 28
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you wo nov 26, 2014 9:11 pm





Spinner was niet van plan om Jeremy op te geven. Hij was misschien al die tijd uit zijn buurt gebleven nadat Jeremy hem terug had gebracht naar huis. Maar nu stond Jeremy recht voor hem. Al die gevoelens van toen voelde hij in een klap terug komen. Het bloed stroomde in een snel tempo door zijn aderen heen wat aangedreven werd door zijn snel kloppende hart. Dat snel kloppende hart en al die gevoelens dreef hem dan ook aan tot de volgende beweging; Hij nam Jeremy zijn gezicht in zijn handen en kuste hem. Spinner sloot zijn ogen. Het maakte hem niet uit hoe Jeremy zou reageren. Hij wilde hem gewoon laten merkten dat hij honderd procent voor hem ging. Misschien nog wel veel meer dan dat. Spinner maakte zich uiteindelijk weer los van Jeremy. Niet dat hij het echt wilde maar hij moest Jeremy echt laten blijken dat hij niet van hem weg wilde. Hij bleef voor hem staan en vertelde hem dat hij van hem hield. Daarna volgde nog wat woorden. Waarin hij Jeremy dan ook duidelijk wilde maakte dat welke obstakels ze ook maar tegen zouden komen, hij aan Jeremy zijn zijde zou blijven.
Jeremy wende zijn blik met een zucht af na zijn woorden. Spinner slikte eens. Ergens hoopte hij dat hij tot Jeremy was door gedrongen en dat hij zou begrijpen dat Spinner nu echt niet zomaar op zou geven als het om hem ging. Maar Spinner begon al aardig twijfel te trekken zodra Jeremy hem een iets wat kille blik gaf. Zouden er weer botte en kille antwoorden komen? Spinner bereidde zich maar voor op het ergste. Jeremy gaf antwoord. Spinner luisterde naar zijn woorden. Kort week hij zijn blik af en slikte weer eens. Hij wist niet goed hoe hij daar op moest reageren. Spinner wist dat Jeremy gelijk had. Spinner en Jeremy waren wat dat betreft totaal het tegenover gestelde. Jeremy was heel erg sterk. Spinner juist niet. Had hij nou maar een ander dier gehad. Dan had hij nog indruk op Jeremy kunnen maken. Plots voelde hij een hand op zijn schouder. Spinner keek gelijk naar de hand waarna zijn ogen in die van Jeremy keken. Hij luisterde naar de woorden die Jeremy hem gaf. Spinner keek hem voor enkele seconden in stilte aan. Langzaam aan kwam hij dichter bij hem. Hij legde zijn armen zachtjes om Jeremy zijn hals heen. De zijkant van zijn gezicht plaatste hij tegen die van Jeremy. '' You are not 'just' someone to me Jeremy. You are my love. I'm willing to risk my whole life to be with you. There is nowhere else I want to be then at your side.'' Fluisterde hij in Jeremy zijn oor. Zachtjes drukte hij zijn lippen op Jeremy zijn wang en gaf hem zo een klein kusje. Hij kwam met zijn gezicht terug voor die van Jeremy. ''I'm sure about this Jeremy'' Zei hij tegen hem en gaf hem daarbij een bevestigend knikje.


Terug naar boven Go down
 
avatar

Jeremy Suthcliff
━ Member ━


Posts : 106
IC : 55

“ Character „
Leeftijd: 27 years
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you do nov 27, 2014 3:47 pm





Jeremy was Spinner tegen gekomen. Spinner zijn gevoelens voor hem waren niet verandert. Ergens had Jeremy erop gehoopt dat dit wel het geval was, immers wisten ze beiden hoe gevaarlijk het was voor Spinner om een relatie met Jeremy te hebben. Maar toch voelde het ergens zo fijn dat Spinner nog wel van hem hield. Jeremy zijn gevoelens waren immers ook nog niet verandert. Nee. Zijn hart klopte nog net zo snel als het toen had gedaan en hij had nog steeds diezelfde drang om Spinner te knuffelen. Toch gaf Jeremy zich niet helemaal over aan zijn gevoelens en probeerde hij Spinner in te laten zien dat het verkeerd was wat ze deden. Kort leek het erop dat het lukt, aangezien Spinner zich van hem draaide, maar al snel werd het tegenbeeld bewezen doordat Spinner hem kuste. Jeremy zijn gevoelens namen kort over en hij kust hem terug. Hij genoot van die zachte warme lippen op de zijne. Hij had ze gemist, maar hij was nog niet overtuigd. Hij wou het best weer proberen met Spinner, maar Spinner moest dan wel weten waar hij aan toe was. Jeremy werd meer gehaat dan ooit en dat bracht Spinner meer in gevaar dan ooit. Jeremy legde een hand op Spinner zijn schouder en vertelde hem hoe hij erover dacht. Hij zei hem dat hij bereid was om opnieuw te beginnen met hem, maar dan moest Spinner er klaar voor zijn om zijn leven ervoor te geven. Ondanks alles stond Spinner nog steeds op het lijstje van Jeremy die hij ooit het leven zou ontnemen. Zijn gedachtes daarover waren niet verandert. Als Spinner stervende zou liggen, zou Jeremy diegene zijn die zijn leven ontnam. Romantisch of niet? Niemand anders mocht Spinner dan ook aan raken. In het gevaar dat Spinner al eerder dood ging dan Jeremy wou. Spinner zette een stap naar Jeremy toe en legde zijn handen om zijn hals heen. Langzaam aan liet Jeremy zijn armen om de middel van Spinner hangen. Jeremy voelde de warme huid van Spinners wang tegen de zijne. '' You are not 'just' someone to me Jeremy. You are my love. I'm willing to risk my whole life to be with you. There is nowhere else I want to be then at your side.'' fluisterde Spinner in zijn oor. Jeremy luisterde naar de woorden en kon niks anders dan lichtjes glimlachen. Ja die woorden deden hem wat. Spinner kwam terug met zijn gezicht voor de zijne en gaf Jeremy een zacht kusje. ''I'm sure about this Jeremy'' bevestigde Spinner zijn eerste woorden knikte. Jeremy zijn glimlach veranderde in een grijns en hij knikte ook eens, waarna hij Spinner dichter tegen zich aandrukte en zijn lippen opnieuw op die van hem plaatste. Kort bleef hij zo staan, totdat hij hem los liet en hem kort weer grijnzend aan keek. "Laten we dan maar weer je spullen pakken en naar de villa gaan," zei Jeremy licht opgewekt. Hij wachtte niet op antwoord en nam Spinner's hand vast om vervolgens naar zijn appartement te lopen. Voor het appartement bleef Jeremy stil staan en zei hij Spinner dat hij buiten zou wachten totdat hij klaar was met zijn spullen pakken.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Spinner Rhodes
━ Member ━


Posts : 163
IC : 66
Leeftijd : 23

“ Character „
Leeftijd: 28
Sex: Male
Family Tree: x
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you vr nov 28, 2014 11:53 am





Voor een moment had Spinner getwijfeld door de woorden van Jeremy die vooral de obstakels uit de weg ruimde. Jeremy had daar gelijk in. Spinner was lang niet zo sterk. Ergens zou hem dat waarschijnlijk ook wel dwars gaan zitten. Maar dat zou hem er niet van weerhouden om bij Jeremy te zijn. Hij hield van Jeremy. Hij was alles voor hem en Spinner was nog bereid om zijn leven voor hem te geven. Na enkele seconden stilte was hij op Jeremy afgestapt en had hij hem omhelst. Hij maakte hem met enkele woorden duidelijk dat hij zijn leven met Jeremy wilde delen en met niemand anders. Vervolgens gaf hij hem een kusje en bevestigde hij met een knikje dat hij er zeker van was dat hij bij Jeremy wilde zijn. Hoe kon hij daar niet zeker over zijn? Jeremy was al waar hij aan dacht. Hij voelde Jeremy zijn armen om zich heen. Het voelde warm en vertrouwd aan. Hij voelde dan ook de neiging om zich dichter tegen hem aan te drukken. Hij had alles van hem gemist. Zijn stem. Zijn lichaam. Gewoon alles. Jeremy drukte hem bij die gedachten tegen zich aan. Spinner werd daardoor gelijk uit zijn gedachten gehaald. Hij keek hem glimlachend aan. Algauw belandde Jeremy zijn lippen op die van hem. Spinner sloot zijn ogen en kuste Jeremy zachtjes terug. Voor enkele seconden stonden ze zo weer van elkaar te genieten. Het liet Spinner al weer smachten naar meer maar dat zou nog even moeten wachten.
Jeremy liet hem los. Opgewekt zei hij Spinner dat ze zijn spullen zouden gaan halen. Spinner voelde zich weer helemaal gelukkig worden. Hij vond het dan ook leuk om Jeremy zo te zien. Spinner wilde antwoorden maar Jeremy nam zijn hand al vast en zo gingen ze samen verder. "Laat je dit keer wel de voordeur heel?" Zei Spinner nog gauw met een flauw glimlachje tegen Jeremy. Uiteindelijk waren ze dan bij Spinner zijn appartement aangekomen. Jeremy zou buiten op hem wachten. Spinner gaf hem nog snel een kusje en keek hem met een gelukkige fonkeling in de ogen aan waarna hij naar binnen ging en alles bij elkaar nam in een grote tas. Misschien dat enkele kledingstukken achter bleven maar die waren toch al oud. Na enkele minuten was hij terug bij Jeremy. Hij sloot de voordeur van het appartement. Hopelijk bleef die nu voorgoed dicht. Spinner nam Jeremy zijn hand vast. Zijn duim gleed even op een wat speelse manier over de huid van Jeremy zijn hand heen. "Laat me maar eens zien wat je van ons rijk hebt gemaakt" Zei Spinner glimlachend tegen hem. Hij legde zijn andere hand tegen Jeremy zijn gezicht en gaf hem zo een wat intensere kus met gesloten ogen. Ja het was moeilijk om nu van Jeremy af te blijven. Na de kus keek Spinner hem wat speels in de ogen aan en gaf hem er een knipoog bij waarna hij zijn hand van Jeremy zijn gezicht afhaalde en hem gelijk al mee trok richting het metro station.

Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: Happiness is a word that fools you

Terug naar boven Go down
 
 

Happiness is a word that fools you

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Oldbrook :: Oldbrook :: Wolfston-