Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 Dirty little secret

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Dashiell Scott
━ Member ━


Posts : 50
IC : 5

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Dirty little secret zo maa 29, 2015 10:26 pm




Some legends are told
Some turn to dust or to gold
But you will remember me
For centuries



»

Vanonder zijn capuchon schoten zijn donkere kijkers alle kanten op terwijl hij zich een weg baande door de straten van de stad. Zijn houding alleen al liet duidelijk merken dat hij niet op zijn gemak was en als dat niet opviel bij mensen, konden ze het wel zien aan het feit dat hij constant over zijn schouder keek. Zijn handen had hij al snel een plaats in de zakken van zijn spijkerbroek gegeven aangezien ze trilden als een rietje en hij wilde niet direct dat mensen doorkregen dat hij bang was. Eigenlijk beefde hij over heel zijn lichaam, maar de veel te grote capuchon die hij ergens mee gegritst had terwijl hij door de straten dwaalden, verhulde dat wel wat. Veel mensen zouden waarschijnlijk denken dat hij een of andere drugsverslaafde was als ze hem daar zo zagen lopen, of dat hij zelf dealde. Dat dealen was vroeger wel het geval geweest aangezien ze kinderen er nooit echt van verdachten, maar hij had zelf nooit gebruikt.

De man beet twijfelend op zijn lip toen weer een heleboel mensen hem afkeurend nakeken. Misschien viel hij door die capuchon over zijn hoofd juist meer op dan als hij zijn gezicht zou laten zien. Na nog even twijfelen haalde hij het ding dan toch maar van zijn hoofd en woelde even door zijn bruine haren heen zodat deze weer iets of wat fatsoenlijk kwamen te liggen. Hierdoor werden de tatoeages in zijn nek en aan zijn oor wel zichtbaar, maar dat leek mensen minder te deren dan dat je met een capuchon op je hoofd zou rondlopen.

Een brommend geluid afkomstig van zijn maag zorgde ervoor dat Dashiell zijn handen tegen zijn buik aandrukte en peinzend in het rond keek. Natuurlijk had hij geen geld meegenomen in zijn vlucht waardoor hij weer moest gaan stelen wilde hij iets te eten hebben. Het was dat hij er in al die jaren nog best goed in was geworden, anders had hij dagenlang met honger kunnen rondlopen of kunnen hopen dat er aardige mensen in de stad rondliepen die wat geld konden missen. Op dit moment had hij echter geen tijd om te wachten tot die aardige mensen langskwamen. In plaats daarvan ging hij dichter bij de mensen lopen en zo nu en dan schoot zijn hand uit om een portemonnee uit een jaszak te vissen. Het duurde niet lang voordat hij genoeg geld bij elkaar had om zichzelf op een redelijk uitgebreid etentje te trakteren. Bij de laatste persoon van wie hij de portemonnee gepikt had, begon hij zich toch schuldig te voelen. Niet alleen omdat die mensen ook werkten om hun geld, maar ook omdat de man waarschijnlijk blind was als je naar de stok keek. Dashiell was al een stukje vooruit gelopen, maar hij draaide zich op zijn hakken om en liep terug naar de man. “Excuseer meneer, maar u hebt uw portemonnee laten vallen.” Hij was nooit erg goed geweest in liegen. Op de een of andere manier trilde zijn stem wel wat als hij loog en ook deze keer klonk zijn stem niet erg vast. Wat moest hij gaan zeggen? Dat hij de man had beroofd en dat hij spijt had van zijn daad? Daarbij trilde de hand waarmee hij het voorwerp voor zich uitstak ook wat, maar dat kwam meer door het feit dat hij echt nerveus was dan dat hij aan het liegen was.

tag: Micah » words: 533 » notes:..



thanks!

Terug naar boven Go down
 
avatar

Micah Rodcill
━ Member ━


Posts : 97
IC : 38
Leeftijd : 20

“ Character „
Leeftijd: 27 Years
Sex: Male
Family Tree: I'm on my own, and I like it.
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Dirty little secret ma maa 30, 2015 6:26 pm

Micah Rodcill
The Taste of their blood in my mouth, and the scent of victory. Scarred my soul for life, this man was not me.
De laatste tijd had hij om het ruw te zeggen niet al te vee geluk. Je kan vreemde figuren tegen, kerels met verkeerde vrienden en misschien dat het er niet op zou gaan beteren. Micah zijn dag was gelukkig toen normaal begonnen. Hij had zijn dagelijkse routine doorlopen en was van plan om zijn middagmaal ergens anders te nemen. Waar wist hij al. Om verschillende reden was hij een man van gewoonten, en het liefst ontweek hij grote veranderingen. In Oldbay was er ergens een iets wat kleine broodjesbar, maar hij kende de mensen daar ondertussen en hij wist dat hun broodjes daar goed waren.
Hij liep ook gewoon rustig over de bekende straten op weg naar de broodjesbar. Het was een aardig warme dag, en voor één keer was er eens niet te veel wind. Met wat geluk zou hij nog buiten kunnen zitten ook, als het weer mee zat. Wanneer dat Micah echter voelde in zijn jaszak naar zijn portemonnee om na te kijken of hij nog geld moest gaan afhalen bleef hij staan. Zijn zak was leeg, terwijl hij er honderd procent zeker van was dat hij de portemonnee niet thuis was vergeten. ‘Vreemd...’ mompelde hij zacht tegen zichzelf, maar een stem van een persoon haalden hem terug uit zijn gedachten. Micah keek op en probeerde zo goed mogelijk in de richting van de persoon te kijken.
Er werd hem verteld dat hij zijn portemonnee zou hebben laten vallen. Ergens klonk het niet erg geloofwaardig. ‘Bedankt,’ zei de Warlock toch waarbij een glimlach op zijn gezicht verscheen. ‘Geef je altijd mensen hun portemonnee terug?’ In zijn leven deed hij bijna niks anders meer dan luisteren. Luisteren, luisteren en nog meer luisteren. Door dat te doen begon je de kleine details in mensen hun stem te horen. Het zou je verbazen als je wist hoeveel je over iemand te weten kon komen door enkel naar de klanken van zijn stem te luisteren. Bij de jongen over hem was het niet anders. Hij loog, en dat wist Micah. Ondertussen stak hij wel zijn hand uit om zijn portemonnee terug te kunnen aanpakken. ‘Heb je nog veel geld nodig?’ want waarom zou je anders iemand zijn portemonnee stelen? Niet gewoon omdat je het leuk vond.  Ach ja, zelf kon hij heus wel wat missen aangezien hij wel redelijk wat geld in zijn bezit had.  
Terug naar boven Go down
 
avatar

Dashiell Scott
━ Member ━


Posts : 50
IC : 5

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Dirty little secret do apr 02, 2015 8:19 pm




Some legends are told
Some turn to dust or to gold
But you will remember me
For centuries



»

Normaal gebeurde het niet zo vaak dat hij iemands portemonnee terug gaf van zodra hij deze gestolen had, waarschijnlijk omdat hij vroeger nooit een keus had gehad. Als hij vroeger ooit geld zou teruggeven, zou hij het waarschijnlijk niet overleeft hebben. Hij werd al afgeranseld als hij amper iets kon stelen, dus wat zou er gebeurd zijn als hij met lege handen was aangekomen? Nu was hij echter vrij en niets hield hem tegen om geld terug te geven. Zelfs zijn lege maag was niet genoeg om zijn schuldgevoel te onderdrukken en met hangende schouders was hij terug gelopen naar de rechtmatige eigenaar van de portemonnee in zijn handen. Het moest sowieso al niet makkelijk zijn om blind te zijn. Het was volgens Dashiell dan ook niet erg eerlijk moest hij weglopen met het geld dat de man op zak had zodat deze ook helemaal niets meer kon kopen vandaag. De man moest waarschijnlijk ook eten dus leek het hem alleen maar gepast om hem zijn geld terug te geven.

Een klein leugentje om bestwil verliet zijn lippen vanaf het moment dat hij voor de ander stond. Dashiell beet op zijn lip toen er gevraagd werd of hij altijd mensen hun portemonnee terug gaf. Het was wel duidelijk dat de man niet in de leugen trapte. Natuurlijk trapte hij er niet in, wie zou nu geloven in zo’n slecht doordachte leugen? Betrapt sloeg hij zijn ogen neer en liet zijn hand langs zijn lichaam vallen van zodra het voorwerp aangenomen was. “Niet altijd,” was zijn zachte antwoord uiteindelijk. “Dat zouden ze nooit toegelaten hebben.” De laatste worden waren meer gemompel, maar het zou hem niets verbazen moest de ander ze toch opgevangen hebben. Een rilling gleed over zijn ruggengraat als hij nog maar aan de mensen dacht aan wie hij pas geleden ontsnapt was. Warlocks die vonden dat Shifters het niet waard waren om vrij rond te lopen en in een kooi gestopt zouden moeten worden, iets dat ze ook effectief met hem gedaan hadden. De enige momenten dat hij eruit had gemogen, waren de momenten dat ze iemand nodig hadden om hun frustraties op te uiten of omdat ze geld nodig hadden.

Zijn bruine kijkers werden al snel terug opgeslagen toen er gevraagd werd hoeveel geld hij nodig had. Hoeveel geld kostte een simpel broodje en een flesje water? Dashiell haalde zijn schouders op, om daarna tot de conclusie te komend at de man dat waarschijnlijk niet kon zien. Hij was dus gedwongen om zijn mond open te trekken. “G..geen idee. Ik heb nooit leren lezen en niemand heeft ooit gezegd hoeveel iets om te eten hier kost.” Of hij zich schaamde? Misschien een beetje. Het was gewoonweg raar dat hij als vierentwintigjarige nog niet eens kon lezen of schrijven.
tag: Micah » words: 461 » notes:..



thanks!

Terug naar boven Go down
 
avatar

Micah Rodcill
━ Member ━


Posts : 97
IC : 38
Leeftijd : 20

“ Character „
Leeftijd: 27 Years
Sex: Male
Family Tree: I'm on my own, and I like it.
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Dirty little secret zo apr 05, 2015 11:23 pm

Micah Rodcill
The Taste of their blood in my mouth, and the scent of victory. Scarred my soul for life, this man was not me.
Natuurlijk hoorde Micah dat de andere aan het liegen was, maar het was al iets dat hij zijn portemonnee had terug gekregen. De kans dat hij die niet meer terug had gezien als hij gewoon kon zien was vrij klein geweest. Het was gewoon door zijn handicap dat hij het terug gekregen had. Erg eerlijk tegenover andere mensen was het niet. Die waren hun geld ook kwijt en kregen het nooit meer terug. De jongen zou met hen ook geen medelijden hebben. Maar wat was hij ook aan het klagen, hij mocht al lang geluk hebben dat hij zijn portemonnee terug had gekregen. Micah had harder in de problemen gezeten als hij die niet had terug gekregen van de jongen.
De jonge beaamde wel dat hij gestolen spullen normaal gezien niet terug gaf aan hun eigenaar. De zin die nadien werd gevormd begreep Micah echter niet. Hij had geen idee waar de knul over sprak. ‘Ze?’ vroeg hij dan ook maar. Wat voor iemand was hij weer tegen gekomen? Alles werd naarmate ook alleen maar gekker. Iets was duidelijk mis met de jongen, en de normale opvoeding die iemand hoorde te hebben leek hij niet te hebben gehad. Wie kon er nu niet lezen? Micah kon niet meteen zeggen hoe oud de jongen was, maar in ieder geval oud genoeg om goed te moeten kunnen lezen en rekenen. Het was niet dat hij tegen een kind van tien jaar bezig was.
Misschien dat verwarring even op de man zijn gezicht verscheen wanneer hij te horen kreeg dat de andere nooit had leren lezen, en zo te horen had hij ook geen besef van geld. ‘Is dat niet iets dat je standaard leert op school? Ik heb het vroeger in ieder geval geleerd,’ zei Micah terwijl dat hij even zijn gewicht van been verzetten. De witte stok die hij bij zich had gebruikten hij om op te leunen. Eigenlijk had de warlock in zijn leven twee keer leren lezen, enkel op twee verschillende manieren, één waar hij niet veel meer aan had. ‘Maar uhm,’ begon hij dan toch om zich wat te herpakken. ‘, je mag altijd mee komen. Ik was toch van plan wat te gaan eten en ik zal wel trakteren,’ zei Micah. Het was niet echt dat je een dief meteen moest gaan trakteren, dat was alsof je zijn gedrag goed keurde. De jongen kon er waarschijnlijk toch niks aan doen.
 
[/quote]
Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: Dirty little secret

Terug naar boven Go down
 
 

Dirty little secret

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Secret Santa 2014 Cadeautopic!
» Erik Secret Silense

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Griffinbeach :: Griffinbeach :: Oldbay-