Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 Coffee and cigarettes

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Suga Min
━ Member ━


Posts : 188
IC : 30

“ Character „
Leeftijd: 22 y/o
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Coffee and cigarettes wo apr 01, 2015 7:35 pm


»SUGA MIN
You make me so angry and mad for no reason«

De jongen liep met een klein glimlachje door een donker straatje van Oldbay. Hij keek naar zijn hand waarin hij ongeveer honderd euro hield. In de andere hield hij koffie. Hij hield van koffie. Hij had alleen maar wat sigaretten en dergelijke van de één kant van de stad naar de andere kant gebracht, al dan niet na lang aandringen van de persoon, en daarvoor had hij geld gekregen. Su was aanvankelijk maar vijftig euro beloofd en toen hij bij de man aankwam, die hem over gehaald had, kreeg hij dus maar vijftig. De jongeman had eerst vriendelijk gevraagd om een verdubbeling van het geld maar de man zei nee. Het maakte niet echt uit hoe maar Suga heeft zijn honderd euro gekregen. En een lijk, maar daar zweeg hij over. De bruinharige jongen stak het geld weg in de binnenzak van zijn jas en hield even halt, zo'n vijf meter voor het einde van de duistere straat. Hij bracht zijn schouderbladen even naar elkaar en legde zijn hoofd in zijn nek. Hij voelde hoe zijn spieren zich opspande en hoe zijn huid rimpelde. Een licht stekende pijn aan zijn schouder nam toe en verdween toen helemaal. De wonde was genezen en hij kon weer verder zonder een gekwetste aura rond zich te hebben. De man die hem uiteindelijk de honderd euro met zijn leven betaald had, had zich nog verweerd en een mes had Su niet kunnen ontwijken. Met een lichte grijns besefte hij hoe handig het was om wonden te kunnen doen genezen. Hij trok zijn beanie over zijn oren en gooide zijn sjaal over zijn linkerschouder. Hij liep de straat uit en bekeek een paar mensen die hem verdacht leken. Hij was niet op zoek naar een tussenpersoon en hij was geen zaken aan het doen met niemand, maar dat wou niet zeggen dat hij niet zijn ogen open hield om interessante mensen te zoeken. Doordat hij zo onoplettend was liep Su niet heel hard maar ook niet heel zacht tegen iemand op. "Hé", zei hij, en keek naar de persoon. De jongen leek ook van dezelfde soort afkomst te zijn als Su zelf, maar die zei er niets over en keek de jongeman even kil aan voor hij een kleine glimlach op zijn gezicht toverde. Vriendelijk zijn kostte niets en het deed wonderen, toch?

© Isa
Terug naar boven Go down
 

Vance Aurelius
━ Member ━


Posts : 289
IC : 37

“ Character „
Leeftijd:
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Coffee and cigarettes do apr 02, 2015 6:35 pm

Met een klik en luid gerommel was het oude printapparaat gaan starten. Het slurpte een witte A4 naar binnen en begon zo langzamerhand aan het drukken van de tekst op de pagina. Vance had ondertussen de andere papieren van het apparaat gehaald en ze netjes in een snelhechter gestopt. Dit waren de juiste papieren die naar het bedrijf gestuurd konden worden. Naast het bureau stonden stapels van papieren gebonden met elastieken en keurig gelabeld. Ze waren stuk voor stuk bekeken en verbeterd. Nu was het dus alleen een kwestie van de verbeterde versies opsturen. En uiteraard hopen dat daarmee een deel van het project was gered en opgehelderd. Weken was hij al bezig met het corrigeren van slordigheids fouten van het bedrijf en dat betekende helaas heel veel papierwerk. Tijdens het wachten op de printer kon hij zijn maag al horen rommelen, ohja eten. Dat werd een pizza halen dan. De klok gaf al 8 uur aan en buiten was het ook al gaan schemeren. Misschien was het slim nu maar te gaan.

Zoals gewoonlijk was het avondvolk van Oldbay bezig met het ontwaken en veel verschillende lichten gingen aan van 24-hour shops tot andere iets minder gepaste dingen. Het lichtte de stad op en het was makkelijk voor Vance om snel een pizzeria te vinden. Hij had niet iets bijzonders nodig, gewoon een pizza was goed. Daarom koos hij de eerste beste pizzeria om naar binnen te gaan. Na zo'n 30 minuten liep hij met een zak in zijn handen waarin de pizzadoos zat het restaurantje weer uit. Het was maar een half uur en Oldbay was al een stuk drukker geworden en levendiger. De types die er rondliepen waren niet geheel onbekend, de feestgangers. Hij sloeg een steegje in, dat was toch korter en minder druk. Zodra hij het steegje was ingeslagen kon hij al vibraties voelen van een ander persoon. Iets te dichtbij helaas en hij voelde hoe een lichaam tegen hem aanliep. 'Hé.' Klonk er van de andere kant en Vance had een stapje achteruit gedaan.

Hij zag zowel de kille blik als de vriendelijke glimlach die erop volgde. Direct kreeg hij gemixte gevoelens over die snelle afwisseling. Een vriendelijke glimlach die dus niet oprecht was tegenover hem. Hij was tenminste niet uit zijn vel gesprongen nadat de vreemdeling tegen hem aan was gelopen, dat was op zijn minst iets. Vance had echter geen zin in spelletjes, geen zin in mensen die zich aardig voordeden enkel voor een pleziertje. Bovendien voelde zijn 'aura' niet helemaal aangenaam, het voelde enigszins verstoord, zelfs de vibraties gaven hem een gemixt gevoel wanneer hij hem naderde. Het was half, half. Enigszins moeilijk te peilen, vooral omdat er alleen een 'hé' tussen hen gewisseld was. In zijn hoofd had hij echter al een afkeurend gevoel. Een gevoel die hij graag wilde geloven, zijn manieren zeiden hem echter iets anders. En hij gaf eerder toe aan dat gevoel. 'Excuses.' Kwam er uiteindelijk uit zijn mond rollen. Ondanks de afkeuring in zijn hoofd, klonk zijn stem warm. Het was niet zijn fout dat de jongen tegen hem aan was gelopen, maar hij kon het hem moeilijk kwalijk nemen. Zoiets kon gebeuren. Vance zijn verontschuldiging had zover ook oprecht geklonken. Daar was hij goed in, in het controle houden van zijn emoties en houding. Zijn houding gaf niks weg over het feit dat hij de vreemdeling niet vertrouwde, zijn uitdrukking was neutraal gebleven en hij had zelfs beleefd terug gelachen. Daar hield hij het echter bij, meer en het zou teveel van het goede zijn. Hij kon alleen niets anders bedenken om dit gesprek nog voort te zetten, hij had netjes zijn excuses aangeboden. 'Nog een fijne avond.' De vreemdeling gaf hij nog een knikje voordat hij hem passeerde om verder te lopen.
Terug naar boven Go down
 
 

Coffee and cigarettes

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Griffinbeach :: Griffinbeach :: Oldbay-