Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 When You Can't Sleep At Night

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Suga Min
━ Member ━


Posts : 188
IC : 30

“ Character „
Leeftijd: 22 y/o
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: When You Can't Sleep At Night za apr 04, 2015 12:00 pm


»SUGA MIN
You make me so angry and mad for no reason«

Hij wreef over zijn oogleden voor hij de glazen deuren van de koffiezaak open duwde. Hij trok de kap van zijn hoofd en schudde die wat netjes zodat het er niet uitzag alsof hij als een zwerver met zijn kleren aan geslapen had. Suga keek rond en zijn blik bleef even hangen bij een kleutertje dat zijn moeder aan de hand had en hem met angstige ogen aankeek. Kinderen voelden vaker aan dat iemand kwaadaardige bedoelingen had of dat iemand dingen mis gedaan heeft in zijn leven. De jongeman, die op het moment rood haar had, liep naar de balie van de zaak maar klopte eerst vriendelijk op het hoofdje van de kleuter. De moeder glimlachte naar hem en hij glimlachte terug naar haar, maar stiekem stuurde hij de kleuter een waarschuwende blik toe. "Sugar?" De jongen rolde met zijn ogen en knikte. "Het is Suga, geen 'r' erachter plakken. En voor jou is het zowieso Yoongi, ik weet niet wie in deze zaak jou Sugar heft doen schrijven." Hij pakte de beker aan, legde geld op de balie en draaide zich om. Hij nam een slok van de koffie en ging op één van de bankjes zitten aan de tafel. Hij leunde met zijn ellebogen op de tafel terwijl hij rond keek op hij iemand herkende. De kleuter en zijn moeder liepen voorbij. Yoongi zwaaide overdreven vriendelijk naar hem en hij iep snel verder warna hij aan de andere kant van zijn moeder ging lopen. Hij trok zijn kap weer op zijn hoofd en hij nam een andere slok van zijn koffie.

© Isa
Terug naar boven Go down
 

Olivia Romano
━ Member ━


Posts : 173
IC : 50
Leeftijd : 22

“ Character „
Leeftijd: 20
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night di apr 07, 2015 3:35 am


Na een lange tocht was ze dan eindelijk in de stad aangekomen. Olivia was vermoeid, maar ze had nog steeds geen geld voor een overnachting. God, maar ze was zo moe. Door de duisternis van de avond kon ze nog maar vaag de lichtjes van de stad ontdekken. Een paar lichtjes verraadde de aanwezigheid van een koffiezaakje. Misschien kon ze de eigenaar om een slaapplek vragen? Misschien waren er nog jongens die haar een slaapplek aan zouden bieden? Maar Olivia was vermoeid, had ze nog de kracht om een jongen te paaien en te versieren en zo te verleiden dat ze vanavond niet op straat hoefde te slapen? Vermoeid stak Olivia de straat over, glimlachte eventjes naar een vrouwtje dat met haar kind het zaakje uitliep. Moest dat kind niet allang slapen? Ach, wat boeide het haar ook eigenlijk. Het was niet haar kind, dus hoefde zij zich niet druk te maken.

Olivia stapte het koffiezaakje binnen en liet haar ogen door het zaakje gaan. Het was niet druk. De persoon die achter de balie stond knikte naar haar, ze was gezien. Olivia knikte terug. Geen geld betekende geen koffie. Ze liep verder het koffiezaakje in en liet haar ogen naar een gestalte op een bankje aan een tafel glijden. Alles in haar lichaam schreeuwde vermoeidheid, maar de behoefte om op de stoep te slapen of in een boom in haar jaguarvorm…nee, het trok haar niet echt aan. Daarom kon ze het op z’n minst proberen?

Met de beste bedoelingen liep ze op de persoon af. Doordat de persoon een kap op had kon ze niet goed zien hoe diegene eruit zag, maar aan de gestalten van de persoon kon ze afleiden dat het om een jongen ging. Olivia ging tegenover hem zitten en nam een ontspannende houding aan, leunde een beetje achterover en probeerde de persoon tegenover haar aan te kijken. “Zullen we alle clichés maar doorbreken en doorspoelen naar het moment dat jij mij een koffie aanbiedt?” zei Olivia met een grijns, terwijl ze eventjes door haar haren woelde.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Suga Min
━ Member ━


Posts : 188
IC : 30

“ Character „
Leeftijd: 22 y/o
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night wo apr 08, 2015 3:29 pm


»SUGA MIN
You make me so angry and mad for no reason«

Terwijl hij een slok van zijn koffie nam liet hij zijn ogen onopmerkbaar onder de rand van zijn kap heen kijken. Hij speurde de zaak af en zijn ogen schoten naar de deur toen daar iemand binnen kwam. Een meisje, verre van lelijk, maar niet zijn type. Ze had lang bruinig haar en ze knikte naar de persoon achter de balie. Yoongi keek weer naar zijn koffie en nam nog een slok van het warme, bruine spul. Hij had al snel gemerkt dat het meisje haar blik over hem heen had laten gaan maar hij niet laten opvallen dat hij het wist. Toen hij een schaduw op hem af zag komen wist hij dus ook al wie het zou zijn. Ze ging tegenover hem zitten maar de jongeman negeerde haar in het begin volkomen terwijl hij nog een slok nam. De koffie voelde warm en aangenaam in zijn mond. Hij merkte dat ze hem probeerde aan te kijken maar hij hield zijn ogen op de kop. “Zullen we alle clichés maar doorbreken en doorspoelen naar het moment dat jij mij een koffie aanbiedt?” Nu keek Yoongi wel op. Hij rechtte zijn rug en liet zijn vinger even over de rand van zijn kop koffie glijden. "En waaraan verwacht je dat ik jou een koffie ga aanbieden?" vroeg hij aan het meisje dat nu door haar haar woelde. Hij glimlachte gemaakt naar het grijnzende meisje en nam een slok van de koffie. "Wat moet ik je anders nog aanbieden, mijn portefeuille, bankcode en huis?" Hj trok een wenkbrauw op waarna hij met zijn ogen rolde en nog een slok van de koffie nam. Het bleef even stil.

"Je krijgt een koffie van me als je kan bewijzen dat je een koffie waard bent?" Hij keek haar uitdagend aan. Hij wist niet op welke manier ze die zin ging opvangen en het maakte hem bijster weinig uit. Hij vond het wel leuk om rustig te zitten en te kijken hoe iemand dacht of reageerde op iets. Hij knipperde kort met zijn ogen voor hij de voorlaatste slok van zijn koffie nam. Het koekje dar erbij zat schoof hij over de tafel. "Dat kan je al hebben", grijnsde hij.

© Isa
Terug naar boven Go down
 

Olivia Romano
━ Member ━


Posts : 173
IC : 50
Leeftijd : 22

“ Character „
Leeftijd: 20
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night wo apr 08, 2015 8:58 pm


Haar ogen gleden over de jongen tegenover haar. Door zijn kap had hij een wat mysterieuze uitstraling. Dat trok Olivia wel aan, ze vond het best interessant. “En waaraan verwacht je dat ik jou een koffie ga aanbieden?” Olivia haalde haar schouders op, een grijns gleed over haar gezicht. Misschien kon haar lieve blik hem overhalen het voor haar te doen? “Ik bedoel, als je al die spullen kan missen mag je het best aan mij geven hoor…” zei Olivia en probeerde in de ogen te kijken van de jongen. De jongen had een wat Aziatische uitstraling, maar dat maakte voor Olivia niet uit, een potentiële slaapplek was een potentiële slaapplek. Hij was…intrigerend, dat was het woord dat als eerste bij Olivia op kwam. Maar dat maakte hem nou juist zo interessant. “Maar ik gok dat je maar een grapje maakte, dus zal ik die droom helaas moeten laten voorbij vliegen.” Haar lippen vormden een pruillipje en ze ging ontspannen achterover zitten. Nog steeds had ze geen koffie voor zich, maar ze zou het uit hem sleuren, het moest.

“Je krijgt een koffie van me als je kan bewijzen dat je een koffie waard bent.” Olivia trok haar wenkbrauwen omhoog. Oké, a little challenge, daar had ze wel oren naar. Wat had ze te verliezen? Hij schoof het koekje naar haar toe en Olivia slikte eventjes. Oké, wanneer de laatste keer was dat ze had gegeten, dat kon Olivia zich niet echt herinneren. Gypsy life was geweldig, maar echt een bevestiging dat ze altijd een warme maaltijd zou hebben, was er niet. Olivia scheurde het papiertje dat rond het koekje zat open en propte het koekje vrij wel in één hap naar binnen. Terwijl ze naar het papiertje keek, de blik van de jongen ontwijkend, kauwde ze op het koekje en slikte het snel door. God, dat was geweldig na een lange tijd zonder eten gezeten te hebben. Olivia keek weer op, vond de blik van de jongen weer en glimlachte haar gouden glimlach.

Ze plantte haar ellebogen op tafel en liet haar hoofd in haar handen rusten, in haar ogen ontstond een uitdagende blik. “Oké, challenge accepted…” zei Olivia met een knipoog “Wat wil je dat ik doe?” Olivia was niet snel bang om een opdracht te doen voor iets wat ze graag wilde, er waren sowieso niet zo veel dingen waar ze voor was, so bring it on, bro.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Suga Min
━ Member ━


Posts : 188
IC : 30

“ Character „
Leeftijd: 22 y/o
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night do apr 09, 2015 10:52 am


»SUGA MIN
You make me so angry and mad for no reason«

“En waaraan verwacht je dat ik jou een koffie ga aanbieden?” had hij haar gevraagd. Hij merkte weer dat ze oogcontact zocht maar hij zorgde dat dat niet geweldig lukte. “Maar ik gok dat je maar een grapje maakte, dus zal ik die droom helaas moeten laten voorbij vliegen”, zei het meisje nadat hij had gezegd of ze zijn huis, portefeuille en bankcode ook wou hebben. Zelf verscheen er een glimlach op zijn gezicht terwijl zij met een pruillipje achterover zitten. Hij vond dit wel amuserend.

Yoongi zei dat ze een koffie kreeg als ze bewees dat ze het waard was. Hij keek lichtjes op en zag dat ze haar wenkbrauwen op trok. Hij gooide haar het koekje toe. Ze deed het open en propte het in haar mond. Het bevestigde enkel zijn vermoedden dat ze op zoek was naar eten, drinken en een slaapplek. Nadat ze het papiertje had bekeken alsof het echt heel, heel erg interessant was en het koekje opgegeten had keek ze weer naar Su. Ze glimlachte naar hem en Yoongi grijnsde kort terug.

Ze liet haar hoofd in haar handen rusten. “Oké, challenge accepted…”, zei ze met een knipoog. “Wat wil je dat ik doe?” Yoongi nam de laatste slok van zijn koffie, kruiste zijn armen voor zijn borstkas en leunde achterover. Hij trok een bedenkelijk mondje en trok de kap terug wat verder over zijn hoofd. "Wat denk je van ..." Hij keek rond in het zaakje en zijn gezicht lichtte op. "Zorg dat je het telefoonnummer van die zakenman krijgt." Hij knikte naar een man. Kort omschreven: Hij zag er vijfenveertig uit, hij had een licht buikje op en hij zag er heel serieus uit. "Als je dat lukt krijg je een koffie. En dan luister ik verder naar wat je nog wilt, want het is duidelijk dat koffie niet je hoofddoel is."

© Isa
Terug naar boven Go down
 

Olivia Romano
━ Member ━


Posts : 173
IC : 50
Leeftijd : 22

“ Character „
Leeftijd: 20
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night ma apr 13, 2015 11:19 pm


Haar ogen versmalden zich toen hij zijn voorstel deed. Ergens wilde Olivia hem een klap geven, want wie dacht de jongen wel niet dat hij was? Olivia haar ogen gleden naar de zakenman. Ze zag wat voor type het was. Een makkie zou dat worden. Eventjes keek ze de jongen nog schattend aan, haar opties afwegend. Het kon een val zijn. Of hij zou zijn belofte aan haar nakomen, of hij zou haar laten zitten op het einde. Olivia wist niet wat voor persoon hij was, dat kon ze maar lastig aan hem opmaken. Maar een kleine uitdaging kon nooit kwaad. “Oké…” zei Olivia en keek hem streng aan “Maar, als ik zijn nummer krijg, dan krijg ik van jou een kopje koffie, een warme slaapplek voor de avond en morgenochtend een ontbijtje. En als je een lui varken bent, geld voor een ontbijtje.” Haar strenge blik veranderde weer in haar lieve, onschuldige act, maar of hij daar nog in zou trappen, daar twijfelde Olivia over. “O ja, en als ik verlies dan…” Olivia dacht eventjes na “…dan krijg je wat je maar wilt. Maar hoop er maar niet te veel op, want ik verlies niet.”

En met deze woorden stond Olivia op, woelde door haar haren, zodat het wat verleidelijker zat en draaide zich liefjes om op haar schoentjes. Verleidelijk, en als een roofdier dat zich op haar prooi richtte, liep ze op de zakenman af. Ze ging bij zijn tafeltje staan, maar hij reageerde niet eens. Oké, dat was iets minder. Maar Olivia liet zich niet zo snel uit het veld slaan. Ze was op een missie, verdorie. Daarom ging Olivia tegenover de man zitten en glimlachte verleidelijk. De man keek eindelijk op. “Uhm…” begon hij, maar Olivia schudde haar hoofd. “We don’t have to talk about who I am, baby, we both know what we want….” Een verleidelijke glimlach gleed over haar gezicht. De man keek haar verbaasd aan. “Pardon, dame, maar ik denk dat wij hele verschillende opvattingen over elkaars aanwezigheid hebben…” Olivia schudde haar hoofd. “Nee, nee…you know you want me and you know I want you….” De man keek haar met een rare blik aan. God, waarom werkte dit niet? Normaal gesproken hoefde ze niet zoveel moeite te doen, besprongen de mannen haar.

De man keek haar meewarrig aan en stond op. “We gaan dit gesprek nu beëindigen…” zei hij en Olivia keek geschrokken toe. Nee, nee, nee! “Nee, wacht…!” De man pakte zijn spullen en Olivia rende achter hem aan. Ondertussen keek ze met een geïrriteerde blik naar de jongen die haar deze opdracht had gegeven. Sukkel, waarom deed hij dat dan ook? Olivia pakte zijn pols beet en bracht haar mond vlakbij zijn oor. “Have you never dreamed of the other man?” zei Olivia en haar wenkbrauwen gingen vrolijk op en neer “Je kunt ons nog steeds lief hebben, we hebben geen speelgoed die allemaal over de grond ligt verdeeld, we hebben alles wat jullie missen in je huidige vrouw…” De man keek haar twijfelend aan. “Kom op, geef me je nummer, dan kunnen we…weet je wel, een keer wat afspreken…” De man gaf uiteindelijk toe, viste een pen uit zijn binnenzakje. “Waar wil je dat ik het schrijf?” Olivia trok haar shirt wat naar beneden, iets boven haar borst en glimlachte. Twijfelend schreef de man het op en Olivia knipoogde. “Heel wijs…tot ziens…” zei ze toen mysterieus en draaide zich om.

Met een triomfantelijke blik keek ze de jongen aan en trok haar shirt wat naar beneden. “Tada…nu moeten we alleen nog testen of het wel daadwerkelijk zijn nummer is…” zei Olivia met een glimlach.

OOC: Do what you want. ;a Het lijkt me leuk als het nummer klopt, maar als het nummer niet klopt….ghehehe, lijkt me ook leuk tbh. xD Kijk maar. ♥
Terug naar boven Go down
 
avatar

Suga Min
━ Member ━


Posts : 188
IC : 30

“ Character „
Leeftijd: 22 y/o
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night di apr 14, 2015 3:40 pm


»SUGA MIN
You make me so angry and mad for no reason«

Ze leek niet erg tevreden met zijn voorstel om het nummer van de man te gaan vragen. Hij zag dat ze naar de zakenman keek maar daarna terug naar hem. Yoongi kreeg een grijns op zijn gelaat terwijl hij het meisje aankeek.  “Oké…” zei ze toen en de strenge blik in haar ogen deed hem licht fronsen. “Maar, als ik zijn nummer krijg, dan krijg ik van jou een kopje koffie, een warme slaapplek voor de avond en morgenochtend een ontbijtje. En als je een lui varken bent, geld voor een ontbijtje.” Hij knikte. "Beloofd", zei hij. Ze zou geen geld krijgen voor ontbijt, Su vond dat hij zelf toch wel redelijk goed was met ontbijt maken dus als ze het nummer te pakken zou krijgen zou hij precies doen wat ze gevraagd had. De jongedame leek nu weer onschuldig en vriendelijk maar Yoongi geloofde niets van hoe ze deed. Een masker droeg ze. En hij was net zo goed met maskers dragen. “O ja, en als ik verlies dan…” Hij keek haar afwachtend aan. “…dan krijg je wat je maar wilt. Maar hoop er maar niet te veel op, want ik verlies niet.” Hij lachte kort en knikte. Ze draaide zich om en terwijl ze weer door haar haar ging rolde de jongeman zacht met zijn ogen. Vrouwen en hun haar, het was iets wat hij nooit zou begrijpen. Ze liep naar de tafel van de man toe maar die negeerde haar gewoon. Su moest al zacht grinniken. Ze ging tegenover de man zitten en Su merkte blij dat hij hen perfect kon horen praten. De man klonk twijfelend toen ze was gaan zitten. “We don’t have to talk about who I am, baby, we both know what we want….” Een glimlach verscheen op haar gezicht. De man leek haar gewoon weg te willen en dat deed Su nog iets harder grinniken.  “Pardon, dame, maar ik denk dat wij hele verschillende opvattingen over elkaars aanwezigheid hebben…” De jongedame schudde haar hoofd en sprak weer.  “Nee, nee…you know you want me and you know I want you….” Dit keer lachte Yoongi gewoon waardoor de mensen aan het tafeltje naast hem hem raar aankeken. Ze volgen zijn blik en ze merkten waarschijnlijk al gauw dat hij met het meisje lachte want ze gingen terug door met praten.
De man stond nu op en de Aziatische jongen kon zich haast niet meer inhouden. Hij vond dit zo grappig. “We gaan dit gesprek nu beëindigen…” hoorde hij de zakenman zeggen. De geschrokken blik op het gezicht van het meisje was goddelijk. Ze had duidelijk verwacht dat alles vlotter zou lopen. Arme meid, ze wou enkel wat koffie en een slaapplek. “Nee, wacht…!” Hij zag dat ze een blik naar Yoongi wierp en die stak zijn duim op met een haast sarcastisch lachje. Ze pakte de zakenman zijn pols. Doordat ze in zijn oor sprak kon hij nu niet meer horen wat ze zei. Na enige twijfel gaf de man toe en Su trok zijn wenkbrauwen geamuseerd op. Zo, het zag er naar uit dat hij haar koffie moest gaan betalen. Toen ze naar het opschrijf proces overgingen opende de jongeman de kaart waarna hij naar de soorten koffie bladerde. Hij schoof het naar de plaats waar het meisje gezeten had en wachtte tot ze terug zou komen. Hij keek op toen hij de schoentjes van het meisje naar hem toe hoorde komen. “Tada…nu moeten we alleen nog testen of het wel daadwerkelijk zijn nummer is…” zei ze met een glimlach terwijl ze haar shirt wat naar beneden trok. Hij wees op de stoel voor hem en glimlachte zelf ook kort. Nu trok hij de kap van zijn hoofd af en keek haar aan. Ondertussen nam hij zijn telefoon en keek hij naar het nummer. Hij tikte het in en duwde op de groene knop. "Kies jij ondertussen maar koffie, whatever your name is", zei hij lachend en luisterde naar de bieptoon. Hij zette zijn gsm op luidspreker en legde het ding in het midden van de tafel. "Euhm, hallo? Ben jij de dame van net in de koffiezaak?" Yoongi grinnikte kort. "Nee, maar wel een van haar kennissen. Als ze je echt nog een keer wilt zien zal ze je wel met haar eigen mobiel bellen." Hij hoorde gestommel aan de andere kant van de lijn en toen klonk er een andere stem. "Hallo? Over welke dame sprak mijn Dave?" De stem deed de jongeman haast in lachen uitbarsten. Het was een vrouwenstem. En te horen aan de 'mijn Dave' was het zijn vrouw. "Uw Dave heeft zonet zijn nummer net boven de borst van mijn kennis hierzo geschreven. Ik zou hem maar in het oog houden, mevrouw. "Hij wachtte of het meisje tegenover hem ook nog iets wou zeggen en daarna legde hij af. De vrouw had nog helemaal overstuur zitten roepen op haar Dave.

"Het ziet er naar uit dat ik je dus koffie, een slaapplek en ontbijt moet. Maar dan wil ik wel nog je naam, want ik betaal geen naamloze dames", zei hij en wreef door zijn haar.

© Isa
Terug naar boven Go down
 

Olivia Romano
━ Member ━


Posts : 173
IC : 50
Leeftijd : 22

“ Character „
Leeftijd: 20
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night di apr 14, 2015 9:43 pm


Zo, dat had ze dan wel weer eventjes mooi voor elkaar gekregen. Olivia keek triomfantelijk naar de jongen tegen over haar, als de man zou opnemen, zou dat betekenen dat ze gewonnen had. “Kies jij maar alvast een koffie, whatever your name is.” Mysterieus glimlachte Olivia, haar naam was inderdaad nog niet bekend bij hem. En dat hield ze ook maar zo, tot het moment daar aan zou komen dat hij het haar zou vragen. Dan zou ze het waarschijnlijk wel geven. Olivia wenkte de serveerster. “Doe maar een cappucino alsjeblieft” zei ze met een lief glimlachje. Ondertussen had de jongen tegenover haar het nummer ook daadwerkelijk gebeld. Eventjes wachtte Olivia in spanning af, maar haalde opgelucht adem toen de man uiteindelijk opnam. Die stem herkende ze uit duizenden, want ze had zich zojuist tot een heel ver niveau verlaagd om zijn nummer af te troggelen. Met haar mond spelde ze geluidloos “Told you so” en grinnikte toen de jongen in gesprek ging met de man die haar zijn nummer had gegeven.

Olivia begon wat harder te lachen toen ze de man en de vrouw aan de telefoon hoorde. “Jeetje, ‘mijn Dave, zijn ze getrouwd ofzo?” zei Olivia, terwijl ze met haar ogen rolden. Eventjes keek ze betrekkelijk naar de jongen tegenover haar. Ja, dat was waarschijnlijk wel zo. Ach ja, boeiend, het maakte Olivia niet uit of hij nou getrouwd was of niet, niets in haar lichaam vertelde haar dat ze nog contact met hem moest opnemen. “Let maar goed op ‘jouw Dave’ inderdaad, want jouw Dave wilt liever de Dave van iedereen zijn!” blafte Olivia in de telefoon “Alsof ik hem daadwerkelijk terug ging bellen…” Hoofdschuddend keek ze toe hoe de jongen de telefoon ophing.

“Het ziet er naar uit dat ik je dus koffie, slaapplek en ontbijt moet geven. Maar dan wil ik nog wel je naam, want ik betaal geen naamloze dames.” Oké, daar zat wat in. Waarom zou je iemand bij je laten slapen, terwijl je niet eens de naam van die persoon wist? “Oké, vooruit, omdat je voor de rest niet moeilijk doet over de deal…” zei Olivia schouderophalend “Mijn naam is Olivia, ik luister ook naar Liv, maar zodra het woord ‘Olijf’ in je mond komt….” Eventjes dacht Olivia na voor een passende opmerking, maar kon er niet echt eentje vinden. “Doe het maar gewoon niet” zei ze met een lieve, stralende glimlach, die eerder op een psychotische manier dan op een schattige manier bekeken moest worden. Op dat moment kwam ook de serveerster terug met haar cappuccino en Olivia knikte naar het meisje. Ze nam een slokje van de warme drank, dat had ze wel verdiend. Buiten was het, ondanks dat het lente, nog flink koud.

Toen leunde ze weer achterover en keek de jongen tegenover haar schattend aan. “And what about you, mister Mystery? Wat is jouw naam?” En toen leunde Olivia weer wat naar voren, haar ogen gleden naar zijn ogen. “En waarom accepteer je zomaar dat je mij een slaapplek aanbiedt? Misschien ben ik wel een of andere psychopaat die je in je slaap probeert te vermoorden…” Dat zou Olivia natuurlijk niet doen, zo gestoord was ze ook weer niet. “Nou ja, een veel grotere psychopaat dan die man kan ik eigenlijk niet zijn. Ik vind niet dat je als je die leeftijd op het flirten van zo’n jong meisje in mag gaan, of dat je nou getrouwd bent of niet. Helaas is het niet strafbaar, maar I don’t know…het is niet echt gezond, right?” Twijfelend keek ze eventjes de jongen tegenover haar aan, alsof hij dezelfde mening zou delen als haar.

Maar goed, om te laten weten dat ze het niet slecht met hem bedoelde, pakte ze haar eigen koekje, dat naast haar kopje had gelegen, en schoof het richting hem, met ditmaal een gemeende glimlach. Als een vriendschapsoffer. Hoewel het woord vriendschap in een hele ruime betekenis gezet zou kunnen worden.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Suga Min
━ Member ━


Posts : 188
IC : 30

“ Character „
Leeftijd: 22 y/o
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night wo apr 15, 2015 2:55 pm


»SUGA MIN
You make me so angry and mad for no reason«

Hij zei dat ze al een koffie mocht kiezen en ze wenkte een serveerster maar de jongeman lette niet zo op wat ze bestelde. Geld was hij zowieso kwijt, dus of ze nu de duurste of goedkoopste koffie nam, dat maakte hem ook weer niet uit. Hij nam zijn telefoon en had het nummer ingetikt. Rustig wachtte hij of de man zou opnemen en nadat de telefoon een paar keer over was gegaan nam hij ook inderdaad op. “Told you so” zag hij haar zeggen tegen hem maar ze maakte geen geluid omdat de man haar dan zou horen. Hij rolde met zijn ogen en grijnsde.

Een vrouw nam de telefoon van de man over en begon over 'haar Dave'. “Jeetje, 'mijn' Dave, zijn ze getrouwd ofzo?” zei het meisje en ze rolde met haar ogen. Yoongi grijnsde nog een keer en luisterde naar wat de vrouw aan het zeggen was. “Let maar goed op ‘jouw Dave’ inderdaad, want jouw Dave wilt liever de Dave van iedereen zijn!” riep ze in de telefoon. Su kon zich niet inhouden ne begon te lachen. “Alsof ik hem daadwerkelijk terug ging bellen…” Hij keek naar het meisje terwijl hij aflegde en haalde een schouder op.

“Het ziet er naar uit dat ik je dus koffie, slaapplek en ontbijt moet geven. Maar dan wil ik nog wel je naam, want ik betaal geen naamloze dames”, zei Su tegen haar. “Oké, vooruit, omdat je voor de rest niet moeilijk doet over de deal…” zei ze met een schouderophaal. De jongeman wachtte gewoon op haar naam, een deal is een deal en hij sloot zo vaak deals voor The Venom dus hij deed niet snel moeilijk over een deal. “Mijn naam is Olivia, ik luister ook naar Liv, maar zodra het woord ‘Olijf’ in je mond komt….” Hij leunde voorover en keek har met een glimlach aan. Stiekem had hij nu wel zin om haar Olijf te gaan noemen. “Doe het maar gewoon niet” glimlachte ze. Hij had nu al gezien dat ze verschillende manieren van glimlachen had. Het 'lieve meisje'-glimlach maar ook die 'ik vermoord je in je slaap'-glimlach. De serveerster bracht haar een koffie en hij keek even welke het was. Hij knikte goedkeurend en vroeg de serveerster ook om nog een koffie voor zichzelf. Dezelfde als hij net had. Hij keek naar Olivia die nu achterover was gaan leunen. “And what about you, mister Mystery? Wat is jouw naam?” Ze ging weer naar voor zitten en keek hem aan. “En waarom accepteer je zomaar dat je mij een slaapplek aanbiedt? Misschien ben ik wel een of andere psychopaat die je in je slaap probeert te vermoorden…” Hij zuchtte zacht. Weer typisch vrouwen, een vraag stellen en dan niet laten antwoorden maar wel nog een paar vragen erbij stellen. Met een glimlach die erop wees dat ze voort moest maken met haar vragen keek hij haar aan. “Nou ja, een veel grotere psychopaat dan die man kan ik eigenlijk niet zijn. Ik vind niet dat je als je die leeftijd op het flirten van zo’n jong meisje in mag gaan, of dat je nou getrouwd bent of niet. Helaas is het niet strafbaar, maar I don’t know…het is niet echt gezond, right?” Waren de vragen nu gedaan? Oké, dan kon hij nu antwoorden. "Mijn naam is Min Yoongi maar je mag Suga zeggen", antwoorde hij op haar eerste vraag. "En deals zijn deals. Plus je vermood mij niet in m'n slaap want ik vermoord jou eerder dan." Hij glimlachte breed voor hij op de laatste vraag ging antwoorden. "En nee, het is niet gezond, maar er zijn zo veel dingen niet gezond in deze maatschappij. Iemand is wat anders? Laten we hem of haar pesten! Een man heeft ruzie met z'n vrouw? Laten we vreemdgaan! De hele maatschappij is ziek dus ja." De serveerster gaf hem zijn koffie en keek hem wat vreemd aan omdat ze hoorde wat hij zei. Oliva schoof hem nu op haar beurt haar koekje toe en glimlachte naar hem. Een lach verscheen op zijn gezicht en hij opende het papiertje waarna hij het koekje in zijn mond propte en het snel opat. Hij keek naar het koekje wat bij zijn nieuwe kop koffie lag en brak dat in twee. De helft was dan weer voor haar, eerlijk genoeg, toch? "Maar zeg eens, Olivia, wat wil je ontbijten morgen? Want ik weet niet of ik anders nog naar de winkel moet", zei hij met een grijns op zijn gezicht.

© Isa
Terug naar boven Go down
 

Olivia Romano
━ Member ━


Posts : 173
IC : 50
Leeftijd : 22

“ Character „
Leeftijd: 20
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night ma apr 20, 2015 2:33 pm


Awh, ze mocht hem Suga noemen. Dat vond Olivia een leuke naam. “Sweet as sugar?” zei ze met een schuine glimlach. Nah, slechte woordgrap. Waarschijnlijk zei ze het ook verkeerd dan. Olivia wist heel goed hoe dat het was als mensen je naam expres verkeerd zeiden, of als mensen je een andere naam gaven. Nee, ze zou gewoon Suga zeggen als de jongen dat graag wilden. “En deals zijn deals. Plus je vermoord mij niet in m’n slaap want ik vermoord jou eerder dan” was zijn scherpe opmerking. Olivia trok een pruillipje. Oké dan, dat was duidelijk. Nou zou ze niet proberen hem te vermoorden in zijn slaap. Als ze iemand zou vermoorden, dan zou ze dat doen als diegene wakker was en zou ze diegene willen zien lijden, puur omdat ze daar haar genot uit zou halen. Want als Olivia iemand zou vermoorden, had diegene dat verdiend en dan zou ze van elke seconde genieten. Maar verder was ze geen agressief persoon.

Geïntrigeerd staarde Olivia hem aan. Zijn kijk op het leven beviel haar wel. “Je hebt helemaal gelijk” zei ze en rolde met haar ogen “Twee zoenende mannen zijn vies, maar twee zoenende vrouwen zijn sexy. De maatschappij zegt dat we onszelf moeten zijn, maar we worden raar aangekeken als we dat ook daadwerkelijk zijn. Het is niet erg als we te dik zijn, maar in de tijdschriften zien we alleen maar graatmagere modellen. Dat is waarom ik me geen reet meer aantrek wat de maatschappij van mij vind, want je doet het toch nooit goed.” Zo, amen. Dat was haar kijk op dit leven. Hell no dat ze zich wat aan zou trekken van wat iemand van haar vond. Ze was een gypsy, iemand die geen vaste woonplaats had. Daar zouden ook genoeg mensen een mening over hebben. Maar het was haar manier van leven, dus het waren haar zaken en die van niemand anders.

“Maar zeg eens, Olivia, wat wil je ontbijten morgen? Want ik weet niet of ik anders nog naar de winkel moet” vroeg Suga en Olivia dacht even na. Dat was simpel, ze wist heel goed wat ze wilde ontbijten morgenochtend. Een normaal persoon had misschien gezegd dat het niet uitmaakte en wel at wat hij had. Maar Olivia was niet zo’n persoon. “I want pancakes!” zei ze enthousiast “Met….fruit, zoals blauwe bessen of aardbeien ofzo. Dat maakt niet uit.” Ze grijnsde naar hem, hopelijk voor hem had hij dat in huis. Meebetalen wilde ze best doen, alleen had ze niet zo verschrikkelijk veel geld. Sterker nog, ze had helemaal geen geld. “Vertel eens wat over jezelf, Suga” zei ze nieuwsgierig en pakte haar kopje koffie beet, terwijl ze een slok nam. “Ik vind het leuk dat je mysterieus bent, want wie zegt dat jij mij niet in mijn slaap gaat vermoorden?” Ze grijnsde. Als dat het geval was…well, dan ging hij van zelf zien wat er ging gebeuren.

OOC: Vind hem wat meh, hopelijk kan je er wat mee. =/
Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: When You Can't Sleep At Night

Terug naar boven Go down
 
 

When You Can't Sleep At Night

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Texts From Last Night
» [Reserved]Night Fever
» Campfire night

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Griffinbeach :: Griffinbeach :: Oldbay-