Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 It's the key for everything

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Xavier Beochan
━ VIP ━


Posts : 136
IC : 43

“ Character „
Leeftijd: 31
Sex: Male
Family Tree: None
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: It's the key for everything ma okt 20, 2014 6:36 pm

Xavier haatte Oldbay, het dee hem veelste veel herinneren aan zijn familie. Iedereen die je hier ook maar zag was een Warlock. En iedereen die hij gedag zei kende hem wel want natuurlijk was het foutje wat zijn moeder had gemaakt door de hele stad gegaan. Gelukkig waren de meeste Warlocks uitgestorven die zijn moeder kende en zo niet dan zou Xavier er wel voor zorgen dat ze per ongeluk in een kist terecht kwamen.
Met een norse blik leunde hij tegen de bar en probeerde vooral alles en iedereen buiten te houden. De geluiden van lachende en pratende mensen werkte hem alleen nog maar meer op zijn zenuwenen en het liefst zou hij gewoon even willen schreeuwen dat iedereen zijn kop moest houden. Hij dacht dat terug keren naar zijn geboortestad een goed idee was. Misschien weer oude mensen tegen komen en herinneringen op halen.
Ten eerste was Xavier geen man die gezellig een herinnering op haalde, ten tweede de meeste mensen krijgen nog geld van Xavier en als laatste. De meeste meiden hier heeft Xavier wel gehad en waren die ook niet zo blij om hem te weerzien. Natuurlijk waren sommige al getrouwd en hadden ze kinderen en konden ze het echt niet maken om een affaire te beginnen met de knappe Xavier, maar als hij ze de kans gaf ze het meteen zouden doen. Een klein grijnsje verscheen op zijn gezicht. Nee de meeste meiden wilde Xavier al niet meer zien en hij had ook geen zin in gezeur en zeker niet in huilende kinderen.

Xavier draaide zich om en bekeek de mensen, of eigenlijk de meisjes die rond liepen in het café. Xavier had niet zoveel met jongens en dat zou hij ook zeker nooit krijgen. Hij kon zich dan ook niet herinneren dat hij ooit een beste vriend als jongen heeft gehad. Alleen meisjes, altijd meisjes. En sommige had hij goed leren kennen. Zijn ogen vielen op een meisje met donkerblonde haren. Zonder enige twijfel stond hij op en ging naast het meisje zitten. Hij vroeg niet of de stoel vrij was want alles was vrij voor Xavier. En zoals altijd had Xavier wel een woordje klaar voor een meisje. Hij viste een de sleutel van zijn hotel uit zijn zak en legde die op tafel neer van het meisje.
'Wat zou je zeggen dat deze sleutel bevat wat jou echt gelukkig maakt?' Vroeg hij met een bloed serieus gezicht. Geen enkel spiertje zou ook maar verraden dat het een versier truc was.

& Emily
Terug naar boven Go down
 
avatar

Emily Thorne
━ Member ━


Posts : 70
IC : 11

“ Character „
Leeftijd: 24 years
Sex:
Family Tree: None yet
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: It's the key for everything ma okt 20, 2014 6:51 pm

Emily Thorne
Terwijl ze het glas zachtjes heen en weer draaide keek ze toe hoe het kleine beetje wijn langzaam rondjes draaide op de bodem. Waarom hing ze hier nog eigenlijk rond? Ze hield niet zo van al die herinneringen die deze plek aan haar gaven, zelf rende ze liever in haar dierlijke vorm over de landschappen heen en was ze lekker in de natuur. Maar nee, ze zat hier in een saai café waar weinig gebeurde en waar ze weinig actie kon ondervinden. Geen adrenaline die haar deed vergeten over de feiten die haar iedere dag nog achterna zaten. De mensen die haar vaders leven hadden verpest, en daarmee het hare als Amanda Clarke, leefden nog en het ergste was dat ze nog op vrije voeten stonden. Ze zouden nu ergens moeten wegrotten, van de honger moeten omkomen of beter nog; omringd zijn door wolven die hen langzaam en pijnlijk vermoorden. Zachtjes beet ze op haar lip terwijl ze haar hand door haar haren liet gaan. Ze nam de laatste slok van het glas naar binnen en seinde de barman dat ze wilde betalen. Ze was hier klaar, haar zaken waren over en dat betekende dat ze weer terug kon gaan naar haar vertrouwde gebied. Alles was beter dan hier, daar was ze zeker van. Nadat ze de barman het geld had gegeven, met een genereuze fooi erboven op, kwam plots een jongen naast haar zitten. Hij had bruine haren en betoverende ogen en ze kon al meteen aanvoelen dat hij een Warlock was, misschien wel een van de minst geliefde wezens op deze wereld waar ze toch mee om moest gaan. Zijn woorden bevielen haar niet en ze glimlachte even sarcastisch, waarna ze hem recht aankeek. ”Serieus?” Veel meer kon ze niet zeggen. Ze was helemaal verbaasd van zijn woorden, die er zo serieus uitkwamen dat ze hem bijna ging geloven. Nee, bah, hij was vast een of andere creep. ”Ik denk niet dat zo’n sleutel mij heel gelukkig gaat maken.” Ze schoof de sleutel weer naar hem toe en hield haar gebruikelijke glimlach nog steeds op haar gezicht, niet dat het een oprechte glimlach was natuurlijk.
All or Nothing© tracy
Terug naar boven Go down
 
avatar

Xavier Beochan
━ VIP ━


Posts : 136
IC : 43

“ Character „
Leeftijd: 31
Sex: Male
Family Tree: None
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: It's the key for everything ma okt 20, 2014 7:53 pm

”Serieus?” Een klein glimlachje verscheen op het gezicht van Xavier. Hij zou bijna de spanning verbreken met een paar woorden die zijn versier truc naar beneden zouden halen. Maar hij bleef rustig wachten totdat het meisje meer zou zeggen. ”Ik denk niet dat zo’n sleutel mij heel gelukkig gaat maken.” Hij legde zijn hand op die van haar. 'O nee?' Vroeg hij zachtjes. Natuurlijk zou het niet gelukkig maken als in geld of andere dramatische zaken. Maar misschien zouden ze wel een hele leuke avond te gemoed kunnen gaan. Als ze natuurlijk een klein beetje zou mee werken. Anders had het natuurlijk geen enkele nut dat Xavier deze truc zou uit halen. 'Hoe weet je dat zo zeker?' Vroeg hij aan het meisje. Hij hield nog steeds zijn hand op die van haar. Wel op zo'n manier dat zij altijd nog haar hand kon weg trekken. Maar hoe langer haar hand onder die van hem zou blijven hoe meer hij de macht over haar zou hebben. Niet letterlijk, maar wel figuurlijk. Xavier kon ook gewoon niet moeilijk doen en zijn magie gebruiken, maar wat was de lol daarvan. Hij wist dat hij krachten had die veel duisterder waren dan die van andere Warlocks, maar waarom zou hij die gebruiken als hij ook zijn charmes kon gebruiken.

'Xavier Beochan.' Zei hij met een klein charmant glimlachje en stak zijn andere hand uit naar het meisje. 'Als je toch geen gokje wilt wagen op deze sleutel, laat mij je dan op zijn minst een drankje aanbieden. Tenzij je heel druk bent natuurlijk.' Was het slim om haar een keuze te geven? Ze was geen dom meisje, misschien was ze nog wel slimmer dan Xavier zou verwachten. Des te groter de uitdaging voor hem werd. Daarbij wat kon een drankje nou voor kwaad? Niets toch?
Terug naar boven Go down
 
avatar

Emily Thorne
━ Member ━


Posts : 70
IC : 11

“ Character „
Leeftijd: 24 years
Sex:
Family Tree: None yet
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: It's the key for everything ma okt 20, 2014 8:42 pm

Emily Thorne
Ze had haar blik van de jongeman afgericht, hopende dat hij dan misschien weg zou gaan en haar met rust zou laten, maar hij had zich helemaal op haar gericht en ergens had ze het wel kunnen verwachten dat hij niet zou weggaan nadat ze hem een beetje had afgewezen. Eigenlijk ging hij gewoon door, alsof hij de uitdaging aanging. 'Xavier Beochan.' Stelde hij zichzelf voor en ze richtte haar bruine ogen weer op hem. Hij ging echt niet weg, hé? 'Als je toch geen gokje wilt wagen op deze sleutel, laat mij je dan op zijn minst een drankje aanbieden. Tenzij je heel druk bent natuurlijk.' Nee, hij ging echt niet stoppen, dan kon ze er maar het beste van maken, wie wist kon ze hem ooit nog wel gebruiken. Als ze een sterk persoon nodig had die de mensen die haar jeugd van haar hebben afgepakt iets kon aandoen. Zo'n jongen leek hij wel, in staat om heel ver te gaan als hij zijn zin wilde krijgen. Al zou hij nooit ver bij haar komen. Ze wist wat ze deed. "Emily Thorne." Stelde ze haarzelf voor, waarna ze hem even bekeek en een glimlachje opzette. "Goed dan, iets te drinken kan geen kwaad." Zo makkelijk kon hij haar niet inpalmen, daar moest hij wat harder voor werken. 
All or Nothing© tracy
Terug naar boven Go down
 
avatar

Xavier Beochan
━ VIP ━


Posts : 136
IC : 43

“ Character „
Leeftijd: 31
Sex: Male
Family Tree: None
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: It's the key for everything ma okt 20, 2014 9:30 pm

Xavier wist niet dat hij een persoon had uitgekozen die zo moeilijk was. Maar zoals hij zelf altijd graag zag zou de aanhouder winnen en in deze zaak zou dat ook zeker zo zijn. Xavier zou zich zeker niet zo maar op zj laten zetten en zeker niet als het spelletje juist leuker werd als ze moeilijker ging doen. Om het dus kort te zeggen, moest en zal Xavier vanavond zegevieren met haar aan zijn zijde. "Emily Thorne." Het was maar een kleine stap, maar groot genoeg voor Xavier. Waarschijnlijk zou hij haar alleen maar van zich af duwen als hij nu zou zeggen dat het een prachtige naam was. Zo iets werkte alleen bij meisjes die naïef waren en smachten naar een beetje gezelschap. Nee Emily was een veel sterker persoon en Xavier zou het nog moeilijk krijgen om haar rond zijn vinger te winden. "Goed dan, iets te drinken kan geen kwaad." Een glimlach verscheen op het gezicht van Xavier. Hield een van de bartenders aan die rond liepen.
'Graag een rode Wijn en een dubbele Whiskey.' Vroeg Xavier en niet veel later verscheen dat dan ook op tafel.

'Zo Emily, wat doe je nog al in het dagelijks leven?' Vroeg Xavier terwijl hij zijn glas pakte en langzaam de Whiskey door het glas liet draaien. Normaal hoefde hij nooit dit soort gesprekken te houden en kon hij meteen door naar het vuurwerk gedeelte.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Emily Thorne
━ Member ━


Posts : 70
IC : 11

“ Character „
Leeftijd: 24 years
Sex:
Family Tree: None yet
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: It's the key for everything ma okt 20, 2014 10:14 pm

Emily Thorne
Haar donkerbruine ogen gleden even over de man heen, als hij de uitdaging zo aanging dan ging zij deze uitdaging ook aan. Ze zou het hem niet makkelijk maken, dat zeker niet. Zo'n soort meisje was ze namelijk niet, naïef al helemaal niet. Emily had mensen nooit snel binnen gelaten, zelfs toen ze een klein kind was kon ze wat afstandelijk zijn tegenover anderen. Ze had dan ook maar een beste vriend, de jongen waar ze toen verliefd op was - en wie weet nu nog steeds. Xavier bestelde een rode wijn en een whisky, zo te zien hield de jongeman van sterke drank. Niet echt iets voor Emily, zij was meer een dame die wijn dronk - iets wat hij vast al had opgemerkt. Al snel stond er een wijnglas en een glas whisky voor hen. Ze nam het glas wijn in haar handen en bewoog het rustig heen en weer, zodat de rode vloeistof erin een beetje draaide.

Het duurde niet lang voordat de jongeman een vraag stelde, alsof hij interesse toonde in haar leven. Ze glimlachte even bij zijn vraag. "Ik ben een paar daagjes hier in Griffinbeach om wat dingen af te handelen en daarna ga ik terug naar Soulsilver." Ze nam een slokje van haar wijn. "Ik heb het niet zo op deze plek." Subtiele hint voor de man eigenlijk, dat ze het tevens ook niet zo had op Warlocks. Ze kon ze moeilijk vertrouwen en dat maakte het nog moeilijker voor Xavier om haar in te palmen. "Voor de rest doe ik niet veel speciaals," Het ging hem eigenlijk niet aan wat ze deed, dat was het antwoord dat ze op zijn vraag gaf in haar hoofd, maar ze zou het daadwerkelijk niet tegen hem zeggen. "En jij?" Eigenlijk kon ze zijn antwoord al weten, als ze zo naar hem keek was hij vast iedere dag bezig met het versieren van een random meisje dat hij mee naar zijn kamer wilde krijgen. Mannen.
All or Nothing© tracy
Terug naar boven Go down
 
avatar

Xavier Beochan
━ VIP ━


Posts : 136
IC : 43

“ Character „
Leeftijd: 31
Sex: Male
Family Tree: None
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: It's the key for everything di okt 21, 2014 8:04 pm

I won't let you be the death of me
I know I've lost my mind before But I'm back and I'm better than ever

Eindelijk kwam het gesprek een beetje op gang en kon Xavier wat meer te weten komen over Emily. Het werd hem al allemaal moeilijk genoeg gemaakt en hij hoopte om via het gesprek toch wat nader tot haar te komen. Het was een hoop moeite waar hij normaal zijn tijd niet in stak, maar voor uit. Liet Xavier toch ook een keer zijn best doen en inderdaad ook echt aardig zijn tegen iemand. Al vroeg hij zich af hoe lang hij het vol ging houden. "Ik ben een paar daagjes hier in Griffinbeach om wat dingen af te handelen en daarna ga ik terug naar Soulsilver. Ik heb het niet zo op deze plek." Xavier was wel nieuwsgierig naar wat voor zaken zo'n meisje als Emily hier had, maar daar wilde hij zijn aandacht niet op vestigen nu. Ze zou terug gaan naar Soulsilver wat waarschijnlijk in hield dat ze een shapeshifter was. Jammer genoeg hadden ze niets gemeens met elkaar qua uiterlijk. Wel had ze mee dat Xavier shapeshifters altijd bijzonderen wezens had gevonden. Zelf meer krachtiger dan Warlocks, zij konden magie en dat soort dingen. Maar Shapeshifters deden het echte werk naar het idee van Xavier.
'Soulsilver is ook veel mooier dan Griffinbeach.' Gaf Xavier eerlijk toe. 'Ik ben er net een aantal weken geweest, als ik kon zou ik zo meteen weer terug gaan. Ik vind het hier maar niets, maar ja ik moet toch af en toe mijn neus hier laten zien.' Zei Xavier. Hij haatte het als hij terug moest naar Griffenbeach. Zijn familie zat toch niet echt op hem te wachten en hij niet op hen. Als hij kon zou hij zo zijn Warlock bestaan op geven. Maar jammer genoeg kon dat niet.

"En jij?" Xavier haalde lichtjes zijn schouders op. 'Ik reis wat rond probeer hier en daar wat geld te verdienen en dat is het. Niets bijzonders.' Xavier had nooit een heel rijk bestaan gehad en dat hoefde hij ook niet te hebben. Hij wilde gewoon vrij zijn en waar kon hij dat nog meer zijn dan in natuur gebieden. Ondanks dat hij niets met natuur krachten te maken had vond hij het heerlijk om tussen de natuur te leven. Al verlangde hij soms ook naar de drukke stad. Waarschijnlijk als hij ooit uit gereisd was zou hij een huisje bouwen of kopen dat midden in de natuur zou staan. Zo ver mogelijk weg van alle Warlocks die zijn leven zuur gemaakt hadden. En ook zo ver mogelijk weg van alle voor oordelen die mensen over hem hadden. Dat leek hem heerlijk.
made by Kíli
Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: It's the key for everything

Terug naar boven Go down
 
 

It's the key for everything

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Griffinbeach :: Griffinbeach :: Oldbay-