Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 I'll wrap my hands around your neck so tight with love

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Imogen Laing
━ Member ━


Posts : 53
IC : 11
Leeftijd : 20

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: I'll wrap my hands around your neck so tight with love za apr 11, 2015 3:11 pm

you're so dark
outfit (without the jacket & bag)

Imogen was nog maar enkele seconden binnen voordat ze begreep dat ze hier spijt van zou gaan krijgen. Voor het eerst in jaren had ze weer een bericht van haar ouders gekregen, die haar vrolijk mededeelden dat er een paar dagen geleden een brief van de Academie was gekomen. Een of andere reünie van oud-leerlingen en oud-leraren die werd gehouden in een dependance van de academie, in Violetvale. Ze was toch in de buurt, misschien zou dat wel leuk zijn voor haar? Leuke vroegere vrienden en leraren weer ontmoeten? Imogen had de typische, bijna smekende toon van haar moeder gehoord in die vraag, die eigenlijk meer een verzoek was. De blondine wist dat haar ouders niets liever wilden dan de lieve 'oude' Imogen terugkrijgen, die volgens hen al meer dan zes jaar 'zoek' was. Oude Imogen was altijd lief en braaf, droeg jurkjes die tot onder haar knieën kwamen, droeg haar blonde haren in een mooie vlecht en sprak altijd met twee woorden.
Zoals iedereen wel kon zien was oude Imogen verleden tijd. Daarom wilde ze niets liever dan beleefd (kijk, dat kon ze nog wel) antwoorden dat het helemaal niks voor haar was en daarna de hoorn op de haak te gooien. Voordat ze het echter doorhad, had ze ermee ingestemd.
'Oh ja... Lijkt me leuk hoor, dat is ook heel dicht waar ik nu ben.' Verdomme, waar was ze mee bezig? 
'Kijk, papa en ik wisten wel dat je het een leuk idee zou vinden!' Kirde haar moeder aan de andere kant van de lijn, duidelijk aangenaam verrast. 'We zullen daarna wel met mister Jones praten of hij je nog heeft gezien. Hij is een oud-collega van papa, die komt ook namelijk. Hij was ook een oud-leerling van de academie. Ken je hem nog?' 
Nu kon ze er echt niet meer onderuit. 'Ja... ja vast wel.'
'Veel plezier lieverd! Kleed je gepast, oké?' Haar moeder had opgehangen.
Gepast. Sure.
Imogen zuchtte geïrriteerd en liet haar hoofd in haar handen vallen. Nu waren haar plannen voor de avond helemaal in het water gevallen. Ze wilde nog naar Oldbrook gaan om te kijken of ze Eros kon vinden, maar nu moest ze haar avond spenderen tussen dertigjarigen die elkaar begroetten en daarbij gilden alsof ze tienermeisjes waren en stoffige oude leraren.
Ze ging er maar het beste van maken. Imogen pakte een zwarte top en een korte leren rok met franjes uit de kast van haar hotelkamer. Ze had de outfit eigenlijk willen bewaren voor leukere gelegenheden, maar nu moest ze wel. Ze draaide een rondje voor de kastspiegel, zoals ze vroeger als vijfjarig meisje altijd deed als ze een nieuw jurkje gekregen had. De top was zo laag uitgesneden dat er een heel stuk van haar zwarte beha zichtbaar was en de rok kwam tot ver boven haar knieën. Totaal ongepast voor de gelegenheid dus. Perfect.

Een vlaag van zachte klassieke muziek begroette haar toen ze naar binnen liep. Het gebouw zou prachtig kunnen zijn als ze iets vrolijker geweest was, dacht Imogen terwijl ze naar de oude architectuur staarde. Nu was het gebouw meer een soort kerker gevuld met aasgieren die haar allemaal uit een ander leven leken te kennen. Verplicht handen schudden en lief glimlachen zou vanavond tot de prioriteiten behoren. Wat een pret. Zo vriendelijk mogelijk begroette ze meneer Jones, die zoals haar moeder gezegd had inderdaad aanwezig was op de reünie. De arme man verslikte zich bijna in de glas wijn die hij dronk toen hij Imogen zag. Hij had haar ook meer dan zes jaar niet gezien, bedacht ze zich opeens.
Nadat de man van zijn schrik bekomen was, wuifde hij voorzichtig een begroeting terug met een blik die iets weghad van 'we kennen elkaar maar kom niet in mijn buurt'. Dat beloofde al wat. De man nam opnieuw een grote slok van zijn wijn, waarschijnlijk tegen de schrik, wat Imogen op een idee bracht.
Alcohol was altijd een goed idee. Ze begaf zich naar de open bar en bestelde daar vervolgens een glas witte wijn. Verder was er niks avontuurlijker dat ze kon kiezen die avond en Imogen miste nu al de mojito's die ze samen met Eros gedronken had. Verveeld wandelde de blondine met haar wijnglas iets dichter naar de grote zaal van het gebouw waar groepjes mensen enthousiast met elkaar stonden te praten, natuurlijk in de buurt van de bar blijvend.
Dit ging nog een lange avond worden.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Yeray Medina
━ Member ━


Posts : 28
IC : 27

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: I'll wrap my hands around your neck so tight with love za apr 11, 2015 4:00 pm

You were just like me
with someone disappointed in you

Yeray wreef kort door zijn haren. Een reünie hm? De man had er vrij sceptisch tegenover gestaan, puur omdat hij wist dat al die mensen daar toch van die saaie takken waren geworden waar hij geen fun mee kon hebben. Nee, hij had andere plannen gehad voor vanavond. Het plan was geweest om al zijn remmen even los te gooien in een of andere club of bar, het maakte al niet uit. Zijn plan was om dronken te worden. Maar toen hij gebeld werd door Elizabeth, een oud klasgenoot van hem was alles in het water gevallen. Die had hem de concrete vraag gesteld of hij wilde komen. De drang om een brutale nee, ik heb andere te plannen te zeggen was groot, maar hij besloot het onverwachte te doen. ‘Je kan me verwachten, maar hou het even voor jezelf. Eens kijken wie me nog herkend.’ Yeray hoorde haar al bijna glimlachen door de telefoon. Echt hoor, die chick moest even wat chillen want hij kwam echt niet voor haar. De enigste reden waarom hij zich daar nog vertoonde was om er keet te schoppen meer niet. Zijn dagen op de academie waren voorbij, hij was geslaagd geweest en was dan de wijde wereld in getrokken. In de hoop dat hij Imogen, die hetzelfde plan had gehad ooit tegen te komen maar dat was dus mooi niet gebeurd. Iets wat hij uiteindelijk best wel jammer had gevonden, maar ach hij was verder gegaan met zijn leven. Iets wat zijn partner in crime waarschijnlijk ook wel gedaan zou hebben.

Yeray had een clean hemd aan gedaan en daarover had hij zijn leren jack aan getrokken. Zijn haar had hij even in een typisch James Dean model gebracht en zo kon hij vertrekken als de rebel die hij eens was geweest, en nog altijd was. Hij kon de gezichten van de mensen inmiddels al voorstellen. Geschokt dat zouden ze zijn als hij door die grote deuren naar binnen wandelde in de outfit die hij zorgvuldig had uitgepikt. Natuurlijk had hij even goed in pak kunnen gaan, want hij zag er nu eenmaal geweldig uit in een tuxedo maar hij wilde even een statement maken en dat kon het best met iedereen een schok te geven die te maken had met het verleden van hun klas. Kort trokken zijn mondhoeken omhoog tot  een duister grijnsje. Snel genoeg trok hij de pikzwarte helm, met groen afgetekende lijntjes over zijn hoofd en liet hij de motor even twee keer flink schreeuwen voor hij vertrok. Zijn groene ogen flitste over het weg dek, nee hij zou geen ongelukken veroorzaken. Niet met de magie die hij bezat, daarmee kon hij alles uit de weg gaan.

Vanaf dat hij zijn helm had afgezet en aan het stuur van zijn bike had gehangen was hij al meteen veranderd in een donderwolk door de muziek die buiten klonk. Ugh, echt helemaal geweldig hoor. Klassieke muziek, konden ze niet een beetje vindingrijker zijn? Nee, vast niet. De academie was nog altijd die zogenaamde strikte plek waar je niets kon uitsteken. Wel guess what, trouble has arrived and his name starts with a Y. Ergens wou hij een dramatische entrée maken maar de deuren stonden al open dus dat werd het even niet. In plaats daarvan blende hij in met een groepje dat een beetje te overdressed was. Zo ontliep hij de meeste mensen en kwam hij al heel snel uit bij de bar. Heck yeah booze. Wijn, wijn en nog eens wijn. Oh nee, ook nog whisky. Wel dat werd het dan voor hem.
Met een glas whisky in de hand had hij zich uiteindelijk terug omgedraaid en voor even gingen zijn groene ogen door de zaal. Bij enkele mensen bleven ze hangen maar hij weigerde een vriendelijke glimlach te geven. In plaats daarvan keek hij gewoon verder rond, tot zijn blik bleef hangen op een blondine. Met ja hoor aan de ene kant afgeschoren, dit was zijn meisje. Het duurde nog geen vijf seconden of hij stond vlak achter haar, zonder meer trok hij haar wat tegen zich aan en moest even kort lachen om de uitdrukking op het gezicht van de andere aanwezigen. ‘Ik had niet gedacht jou hier nog te mogen treffen.’ Sprak hij op een manier waarop zijn zuiderse accent er perfect doorklonk.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Imogen Laing
━ Member ━


Posts : 53
IC : 11
Leeftijd : 20

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: I'll wrap my hands around your neck so tight with love za apr 11, 2015 9:52 pm

you're so dark
outfit (without the jacket & bag)

Vrolijk glimlachen was niet bepaald iets wat Imogen vaak deed en dat was te merken. Al bij de derde persoon die ze met een glimlach begroette (waarom ze überhaupt nog moeite deed om te lachen wist ze niet, waarschijnlijk iets om haar ouders te pleasen) was haar glimlach verandert in iets dat meer leek op een grimas, zo'n 'verplichte' soort glimlach die je maakt als er een foto van je wordt gemaakt. De persoon voor wie de glimlach bedoeld was leek haar grimas meer als een soort bedreiging op te vatten en keek snel naar de grond toen ze oogcontact maakten. Imogen zuchtte diep en bleef verveeld staan met haar wijnglas balancerend tussen haar wijsvinger en middelvinger. Ze zag nog niemand die haar bekend voorkwam, of ze lette niet goed op, of de mensen die ze kenden waren te bang om ook maar in haar buurt te komen: Imogen vond het eigenlijk wel prima zo. De blondine nam een slok wijn en kromp onmiddellijk ineen: dat moest ongetwijfeld de meest verschrikkelijke wijn zijn die ze ooit geproefd had. De zure smaak van wijn die te lang open had gestaan brandde in haar mond en Imogen had meteen de neiging om zich vol te proppen met de amuses en andere kleine hapjes die rondgedragen werden om de zure smaak te camoufleren. Dat kon er ook nog wel bij. De resterende inhoud van het glas zou ze later op de avond wel ongezien in een plantenbak gieten. Of 'per ongeluk' tegen iemand aan morsen en bij het opruimen nog meer wijn over de desbetreffende persoon morsen. Jammer genoeg was het geen rode wijn, dat had veel meer vlekken gemaakt. Enkele minuten stond ze in de zaal te staren: de meeste bezoekers van de reünie waren werkelijk niks veranderd. De tutjes van toen hadden nu werkelijk hun hele make-updoos op hun gezicht gesmeerd en met de mannen was het niet veel beter gesteld: Imogen kon vanaf haar plaats precies horen waar ze het over hadden - denderende gesprekken over beurskoersen, nieuwe huizen, huilende kinderen en meer van dat soort praat. Om te huilen.

De blondine slaakte een verrast kreetje toen ze twee sterke armen om haar middel voelde. Ze wilde zich bijna omdraaien en de dader het glas wijn in zijn gezicht gooien, hetzelfde glas wijn dat nu door haar telekinese op een paar centimeter van haar hand zweefde, maar toen ze die o zo bekende stem hoorde glimlachte ze breed: haar eerste echte gemeende glimlach van de avond. ‘Ik had niet gedacht jou hier nog te mogen treffen.’ ''Same, mister Medina,'' Imogens glimlach veranderde in een haar welbekende speelse grijns en ze draaide zich om zodat ze hem aan kon kijken, waardoor ze nog breder glimlachte. Hmm, hij was in meer dan zes jaar werkelijk niets veranderd. Nog steeds die leren jas, lovely stoppelbaardje en gifgroene ogen. Imogen sloeg haar armen om hem heen  - misschien niet de stoerste begroeting, maar dit was toch wel een hele bijzondere ontmoeting. Ze zag de mensen achter hen wel kijken, nee, ze staarden eerder alsof ze zojuist iemand uit de dood hadden zien opstaan, zo verbaasd keken ze uit hun ogen. Ze waren in een paar ogenblikken de paradepaardjes van de avond geworden. Yeray en Imogen, het paar in leer tegenover de rest van de gasten in glimmend zijde en dure maatpakken. Zij twee tegen de rest van de wereld, zoals het eigenlijk altijd geweest was. Ze matchten wel behoorlijk, moest Imogen toegeven: Yeray's leren jas en haar leren rokje. Ze liet hem los en liet haar handen op zijn  brede schouders rusten. ''Maar ik voel me vereerd om deze avond weer in je gezelschap te zijn, bad boy.'' De blondine boog zich naar zijn oor en gniffelde. ''Just like old times.''
Terug naar boven Go down
 
avatar

Yeray Medina
━ Member ━


Posts : 28
IC : 27

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: I'll wrap my hands around your neck so tight with love zo apr 12, 2015 4:41 pm

You were just like me
with someone disappointed in you

Alsof hij hier werkelijk voor zijn plezier naar toe was gegaan. Het enige wat hij nog te zoeken had in die academie was pure keet schoppen, dat zou hem vast wel gaan lukken hoor als iedereen genoeg binnen had zou hij wel mooi gaan toeslagen. Om dan te verdwijnen in alle stilte, want yeah zo was hij dan wel weer. Al ging hij het nu toch even anders aan pakken. Stiekem wilde hij gewoon kijken wie zich eruit kon redden. Niemand waarschijnlijk, naar gelang wat hij ook los liet zouden ze binnen de kortste keren allemaal buiten westen liggen. Yeah, plannen voor later tho. Eerst even eerst wat mensen bekijken, maar niet begroeten want daar deed hij niet aan mee. Was te standaard, en tja wie deed er nu nog aan standaard? Hij al vooral niet.

Het gilletje dat ze slaakte deed zijn mondhoeken kort omhoog trekken. Ah, his girl. Het was zijn bedoeling geweest. Meteen waren ze ook het centerpiece of attention, and damn he liked it. Just like the old days. De twee waren ook niet meer gewend dan alle aandacht op eisen hoor. Voor kort keek hij naar het glas dat net zo vrolijk achter haar zweefde. Wijn, hm hij had haar op zijn minst wel verwacht met een whisky in de hand. Dat was volgens hem ook het enigste wat hier echt te zuipen viel. Yeray trok haar iets dichter tegen zich aan, dat was dan puur omdat hij haar had gemist hoor. Eventjes sentimenteel doen en zo, je kende het wel. Mister Medina, dat klonk hem mooi in de oren hoor. Met een brede grimas bekeek hij haar eventjes toen ze zich had omgedraaid. Ze was nog altijd het meisje waar hij ooit eens gevoelens voor had gekregen, maar hij had die off course nooit geuit. Nah, hij was wel blij met hoe het was. Maar toch, ze was geen haar veranderd. Nog steeds haar haren half afgeschoren, zoals hij haar toen had aangespoord om het te doen. Puur om haar ouders dwars te zitten natuurlijk. Yeray beantwoorde met alle plezier de knuffel, tilde haar hierbij zelfs een klein stukje van de grond. Helemaal niet cool, maar hij gaf er niets om. De mensen achter haar bekeek hij dan ook met de meest vuile blik die je je maar kon voorstellen.
Hij liet zijn handen uiteindelijk afzakken naar haar heupen en knikte even. ‘Trust me, het genoegen is geheel aan mij hoor.’ Sprak hij met een lichte grijns die zijn gezicht sierde. Voor even verplaatste hij zijn armen om haar voor even nog zo dicht bij te hebben. ‘Ik heb iets gepland, maar ik kan je hulp wel gebruiken kleintje. Doe je mee?’ Hij liet haar wat losser en trok zijn wenkbrauw eventjes op. Haar kennende deed ze wel mee, vooral ook omdat het hier zo doods was.

Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: I'll wrap my hands around your neck so tight with love

Terug naar boven Go down
 
 

I'll wrap my hands around your neck so tight with love

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» @Avenger -Sam's instagram
» That's how easy love can be
» Boy, you know I'll be savin' my love for you. (+ Dante ♥)
» I'm in love with my sadness [& Kyrylo}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Griffinbeach :: Griffinbeach :: Violetvale-