Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 Eros' Loft

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Eros Maharis
━ Member ━


Posts : 75
IC : 21
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Eros' Loft di mei 12, 2015 2:47 pm


Het had iets langer geduurd dan hij had gedacht, maar uiteindelijk was hij met Carmen door de straten van Wolfston richting zijn loft gewandeld. Sommige mensen hadden hen wat argwanend bekeken, sinds iedereen natuurlijk goed genoeg rook dat zij geen shifter was en hij wel. De omgekeerde discriminatie was er natuurlijk ook nog altijd, al waren veel shapeshifters gewoon bang van warlocks. Niet dat zij er zo indrukwekkend uit zag, zeker niet omdat ze nog altijd een beetje onstevig op haar benen stond, maar toch. Er waren verhalen over redelijk jonge warlocks die al immense krachten hadden, en wie weet was zij er ook zo een die heel destructief kon zijn als ze boos werd of wat dan ook.

Maar dat risico nam hij nu eenmaal. Het was niet de eerste keer dat hij een warlock binnen liet in zijn loft. Pluspunt was wel dat ze er alleen nooit zouden binnenraken, aangezien het slot speciaal voor shifters was gemaakt. Net zoals hun academie beveiligd was dus. Uiteindelijk stopte hij voor de deur van het oude fabriekspand, waar je langs binnen eigenlijk niet kon zien hoe versleten het aan de buitenkant was. Het pand was goed onderhouden en de ruimtes die er in waren, waren groot en comfortabel. ”Niet schrikken okay“, Zei hij tegen Carmen, waarna hij het meisje los liet en zijn inner tijger zich een weg naar buiten zocht. Van het ene op het andere moment stond er geen grote, gespierde jongen met tattoos meer voor de deur, maar een statige, koninklijke gestreepte tijger. Hij legde zijn poot op het slot, dat de vorm had van een soort puzzel, en zette er zijn klauwen in, om het ding te openen. Geamuseerd begon hij even te spinnen toen hij het systeem zijn werk zag doen, waarna hij de deur met zijn schouder open duwde en naar binnen liep. Hij keek over zijn schouder naar haar en keek een beetje uitdagend, afwachtend of ze een gigantische tijger naar binnen zou volgen of niet.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Carmen Carrera
━ Member ━


Posts : 64
IC : 16

“ Character „
Leeftijd: 21
Sex:
Family Tree: Jayleesa
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft di mei 12, 2015 7:52 pm


Carmen, Carmen, staying up till morning, only seventeen, but she walks the streets so mean.
It's alarming truly how disarming you can be, eating soft ice cream, Coney Island Queen.


Een iets langere rit dan ze in eerste instantie in gedachte had, dus daarom was Carmen blij toen ze eenmaal op het station van Wolfston aan was gekomen met Eros. Tijdens de reis had ze afwisselend met haar hoofd tegen het raam aan naar buiten zitten staren en geslapen. Niet dat Eros nou zo slaapverwekkend was, maar alles was er uitgekomen. De vermoeidheid van het (bijna) zeven dagen per week werken, het verdriet dat haar familie haar gaf, de alcohol en de drugs die ze had ingenomen waren allerlei factoren die meespeelden in haar huidige gemoedstoestand. Nou kwam het daar ook nog eens bij dat ze niet echt een fan van reizen met de trein was, maar oké, deze keer had ze alles keurig netjes binnen gehouden en had ze Eros niet lastig gevallen met nog meer braken in prullenbakken, die eigenlijk niet bestemd waren voor dat soort dingen.

Vanaf het moment dat ze in Wolfston was aangekomen, had ze natuurlijk wel de rare en argwanende blikken gevoeld. Maar hey, die kreeg ze haar hele leven al, dus waarom zou het deze keer anders zijn? Carmen wist dondersgoed dat hier vooral shapeshifters leefden en geen warlocks, en dat haar aanwezigheid niet iedereen zou accepteren. Maar zolang ze haar niet met hun mening gingen lastig vallen, mochten ze alles vinden over haar wat ze wilden vinden. Carmen maakte het allemaal niet zo heel erg veel uit. Mensen gingen altijd over iedereen praten, dus waarom zou ze diegenen dan niet iets geven om over te praten? Ergens vond ze het misschien wel een beetje ongemakkelijk voor Eros, maar hey, als hij zich er werkelijk aan stoorde had hij haar niet moeten meenemen, want hij had er van kunnen uitgaan dat ze een warlock was, aangezien ze uit Oldbay kwam. Maar Eros scheen zich er niet aan te storen, dus liep Carmen daarom met een stralende glimlach op haar gezicht met hem mee, richting zijn huis.

Uiteindelijk waren ze bij een groot pand aangekomen, dat er eerder uitzag als een soort opslagpand voor grote bedrijven. “Woon je hier?” vroeg Carmen nieuwsgierig. Dat bedoelde ze niet op een lullige manier, maar gewoon op de manier waarop ze het vroeg: nieuwsgierig. Dat Eros hier zou wonen had ze niet meteen gehad, maar ergens was het ook wel logisch in verband met zijn werk. “Niet schrikken okay” had hij haar gewaarschuwd en geamuseerd trok Carmen haar wenkbrauwen eventjes omhoog. “Honey, you gotta take a lot to scare me” zei ze met een grijns, toen hij haar losliet. Maar opeens stond er een hele grote tijger voor haar, in plaats van Eros. Carmen begreep waarom hij haar had gewaarschuwd, want hij zag er redelijk angstaanjagend uit, maar ze was niet bang voor hem, omdat ze wist dat hij het was. Hij zou haar vast en zeker niet zomaar aanvallen. En als hij dat wel deed, well, dan was ze fucking screwed.

Eros had haar uitdagend aangekeken, en nogmaals had ze haar wenkbrauwen omhoog getrokken. Hopelijk dacht hij niet dat ze niet durfde, want ze was echt niet bang. Nieuwsgierig liep ze achter hem aan het pand aan, zette haar hoge hakken keurig netjes bij de deur neer en liep toen verder achter hem aan het pand in, zij het een beetje wankelend door de alcohol in haar lichaam. Het was al een stuk minder, het slapen in de trein had vast en zeker wel een beetje zijn werk gedaan. “Eet me alsjeblieft niet op, want ik smaak helemaal niet lekker. Bad girls always taste worse.” Ze lachte zachtjes en liep nieuwsgierig verder zijn loft in. Ze keek haar ogen uit. “Je woont hier best wel gaaf, ik had het niet in eerste instantie verwacht…” zei Carmen vol ontzag. Haar appartement was ook heel erg gaaf, maar deze loft was vele malen groter.

“Leef je hier met meerderen?” vroeg Carmen toen. En toen draaide ze zich met een glimlach om. “Je hebt me overweldigd met je huis, maar kun je me helemaal verrast doen te staan?” Een uitdagende glimlach ontstond op haar gezicht. “You have any gummy bears?” Carmen was een snoepkont en aangezien ze net haar maag had geleegd, had ze best trek in wat snoepjes.


Laatst aangepast door Carmen Carrera op wo mei 13, 2015 6:36 am; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
 
avatar

Eros Maharis
━ Member ━


Posts : 75
IC : 21
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft di mei 12, 2015 10:27 pm


Wolfston was een heel charmante stad, al zei hij het zelf. Geen architectuur, geen mooie gebouwen, geen blablabla. Niet een stad die draaide om imago. Het was een stad waarin je je thuis kon voelen. Tussen de gebouwen voelde je je veilig, alsof ze een schild vormden met de buitenwereld. Een stad die tegen een stootje kon, net zoals zijn bewoners. Langs de buitenkant zag alles er ruig en rauw uit, maar langs binnen zag je pas echt de ware legacy van de stad. Clubs, restaurantjes, bars, huizen, winkels,.. Alles zat verpakt in een bolster, maar waren langs binnen heel gezellig en aangenaam. Net zoals zijn loft, die helemaal ingericht was met designermeubels en meubels die hij had meegenomen van zijn werk.

“Woon je hier?” Had ze gevraagd, en hij knikte. "Yep. Don't judge yet tho, de binnenkant ziet er beter uit", Zei hij met een grijnsje. Maar eerst moesten ze binnen raken. Hij was zo vriendelijk om haar te waarschuwen, al deed hij het ook een beetje voor zijn eigen veiligheid. “Honey, you gotta take a lot to scare me” Zei ze, en met een opgetrokken wenkbrauw shifte hij naar zijn tijgervorm. Die brandde er eigenlijk al op om even naar haar te grommen of whatever, maar hij hield zich in. In plaats daarvan maakte hij het slot open, bijna spinnend als een uit de kluiten gewassen gestreepte kat. Garfield-like, al zei hij het zelf.

Eros liep naar binnen, met Carmen achter zich aan. Het pand had geen verdiep, maar wel een gigantisch hoog dak. En er was een soort net gespannen waar je via een trap bij kon, waar een heleboel kussens en dekens in lagen. Dat was zijn bed dus. Een soort gigantische 2m hoge hangmat. “Eet me alsjeblieft niet op, want ik smaak helemaal niet lekker. Bad girls always taste worse.” Zei ze, en hij gromde even geamuseerd. “Je woont hier best wel gaaf, ik had het niet in eerste instantie verwacht…” Zei ze. Voor het gemak shifte hij terug naar zijn mensenvorm en klopte even zijn handen af. "Ik zei het je toch", Grijnsde hij vrolijk.

“Leef je hier met meerderen?” Vroeg ze, en hij schudde zijn hoofd. "Nope. Alleen ik en soms een vriend die komt crashen of.. Nou ja. Je weet wel", Zei hij, waarbij hij even awkward over zijn achterhoofd wreef. Ineens draaide ze zich om en keek ze hem uitdagend aan. Ze vroeg om gummy bears. Hmm.. "Ga ergens zitten ofzo, ik ga even zoeken", Zei hij, wuivend naar een van de banken. Hij liep richting de keuken en zocht in alle kasten. Een beetje teleurgesteld keerde hij terug met een zakje gummy crocodiles. "Geen gummy bears, wel dit", Zei hij, waarbij hij haar de zak toe stak en zelf op de bank ging zitten.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Carmen Carrera
━ Member ━


Posts : 64
IC : 16

“ Character „
Leeftijd: 21
Sex:
Family Tree: Jayleesa
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft di mei 12, 2015 11:23 pm


Carmen, Carmen, staying up till morning, only seventeen, but she walks the streets so mean.
It's alarming truly how disarming you can be, eating soft ice cream, Coney Island Queen.


Eros’ huis had ze helemaal niet zo verwacht. Het was zo modern ingericht, de plafonds waren hoog en alles was gewoon zo gaaf. Hij was terug geshift naar zijn menselijke gedaante. Het verbaasde haar dat hij hier helemaal alleen leefde, met alle ruimte die hij hier had. “Alleen ik en soms een vriend die komt crashen of.. Nou ja. Je weet wel” had hij gezegd en had eventjes over zijn achterhoofd gewreven. Speels waren haar wenkbrauwen omhoog geschoten. “Nee, ik heb geen idee, wat bedoel je?” vroeg Carmen nieuwsgierig, maar lachte toen plagend naar de jongen. Natuurlijk snapte ze wat Eros bedoelde en daar hoefde hij zich helemaal niet voor te verantwoorden. Hij was een knappe jongen, als hij twee keer met zijn vingers zou knippen, dan zou er een meisje voor hem vallen, waarom zou je daar dan geen gebruik van maken? Carmen deed precies hetzelfde, alleen deed zij het iets rustiger aan. Sinds haar operaties achter de rug waren, en het er ook daadwerkelijk uitzag als het hoorde daar beneden, vond ze seks een beetje eng worden. Als ze had gewild had ze het wel kunnen krijgen, maar ze was bang dat ze misschien iets zou beschadigen, of dat het heel erg veel pijn zou doen. Carmen vond het best eng, dus probeerde ze de mannen die ze af en toe mee naar huis nam, genoegen te laten nemen met andere handelingen.

Carmen was op een bank gaan zitten. Uit haar bh viste ze een elastiekje vandaan, een eeuwenoude entertainers truc. Haar haren had ze al heel snel bij elkaar gebonden in een knot op haar hoofd en ze staarde door de loft. Er hing een enorm soort hangmat, met heel erg veel kussens en dekens erin. Dat leek haar super lekker slapen. Carmen dacht aan haar eigen bed, dat nu zielig en alleen in haar kamer stond. Een hemelbed uit de zeventiende eeuw, inclusief gordijntjes en van binnen uitgerust met een televisie en dvd speler. Haar perfecte bedje. Al kwam het bed wat boven haar bungelde ook aardig in de buurt van een bed dat ze helemaal niet erg zou vinden om te onderzoeken. Carmen trok haar benen omhoog. Ondanks dat ze al redelijk weer bij haar normale gedrag was, voelde ze zich nog steeds niet helemaal lekker en was ze vooral erg moe. Deze dag was een super rare en vervelende dag geweest.

“Geen gummy bears, wel dit” zei Eros, toen hij zich weer bij haar voegde en haar een zak toestak. Nieuwsgierig pakte Carmen de zak van hem open. Gummy crocodiles. Oké, dat waren geen gummy bears, maar ze had niet echt iets gezien wat meer awesome was dan gummy crocodiles. Enthousiast haalde ze er een paar uit de zak en begon er op te kauwen. Mmmm, snoepjes. Wat dat betreft was Carmen een echte zoetekauw, ze kon helemaal wild worden van snoepjes. “Oké, fuck gummy bears, I’m very sorry, maar deze zijn echt lekker” zei Carmen met een grijns en slikte de krokodilletjes door. Ondertussen had ze zijn hele loft in zich opgenomen en haar ogen schoten weer naar hem toe. Ze hield haar hoofd schuin en bekeek Eros.

“Ik vind je raar” zei Carmens opeens uit het niets “En niet op een negatieve manier ofzo hoor, helemaal niet zelfs. Maar je komt een meisje tegen in de metro naar huis, weet helemaal niet wie ze is of wat ze doet, helpt haar en neemt haar vervolgens mee naar huis. En dat betekent niet dat ik het niet geweldig vind dat je dat gedaan hebt of dat ik je niet dankbaar ben maar…” Carmen haalde haar schouders op, en stak haar hand voor zich uit, alsof ze wilde zeggen hoe bizar dit verhaal eigenlijk klonk. “Aan de andere kant” zei Carmen, terwijl ze nog een krokodilletje in haar mond deed “Ik ben dan ook raar, want ik ga ook zomaar met je mee zonder heel erg veel heisa te maken. Bovendien, look at the state of me…” Ze wees naar haar gezicht vanaf de zijkant ter verduidelijking en zachtjes grinnikte, terwijl ze Eros ook een paar van de krokodilletjes toegooide. Het waren zijn gummy crocodiles, dadelijk zat zij in haar eentje al zijn snoepjes op te eten. Nou wist ze niet hoe hij daar tegen over stond, maar het was duidelijk dat Carmen deze snoepjes niet allemaal in haar eentje moest opeten.

Nogmaals ging ze verzitten en keek toen Eros weer aan. “Waarom heb je mij gered?” vroeg ze nieuwsgierig “Ik bedoel, ik ben dan echt heel erg nieuwsgierig wat er op dat moment in je hoofd omgaat, om iemand als mij te helpen.” Carmen begreep het gewoon niet. Misschien had ze wel hetzelfde gedaan in zijn situatie, maar aan de andere kant dacht ze ook niet dat ze meteen iemand mee naar huis zou nemen. Ze sloot ontspannend eventjes haar ogen, was blij dat ze op een veilige plek was, in plaats van die enge metro.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Eros Maharis
━ Member ━


Posts : 75
IC : 21
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft do mei 14, 2015 12:21 am


Het was best al even geleden sinds hij zijn loft nog had geshared met een hookup uit een club. Hij was dan ook best druk geweest met zijn werk de afgelopen tijd, en tja, hij moest toch ook iets doen met al zijn vrije tijd? Misschien had hij wel wat overwerkt.. Maar dat kon hij mooi nu terug recupereren met een paar daagjes lekker niks doen. Yeah, beste plan, al zei hij het zelf. Het zomaar gaan bekennen, was een andere zaak. “Nee, ik heb geen idee, wat bedoel je?” Zei ze nieuwsgierig, en even keek hij haar aan, zonder een woord te kunnen uitbrengen. Toen ze plagend begon te lachen, wist hij dat ze hem in de maling nam. "Je had me daar wel even", Grijnsde hij.

Al snel werd hij op een missie gestuurd om gummy bears te retrieven uit de keuken. Hij kwam terug van een half mislukte jacht, aangezien het gummy crocodiles waren. Oh well. Blijkbaar was het ook goed voor haar, want al snel zat ze er van te eten alsof het haar laatste maaltijd ooit was ofzo. “Oké, fuck gummy bears, I’m very sorry, maar deze zijn echt lekker” Grijnsde ze tussen het snoepen door. Hij lachte om haar woorden. "Ze worden gemaakt om opgegeten te worden, dus go ahead", Grijnsde hij luchtig. "Al krijg ik bijna medelijden tho", Zei hij toen bedenkelijk. Arme snoepjes tbh.

“Ik vind je raar” Zei ze ineens uit het niets, waardoor hij even zijn wenkbrauwen op trok. Al snel volgde haar uitleg, en hij knikte. Tijdens haar verhaal gooide ze hem wat van de snoepjes toe, die hij meteen maar allemaal in zijn mond stak en als een gek begon te kauwen. Hmm, misschien was hij iets te optimistisch geweest. “Waarom heb je mij gered? Ik bedoel, ik ben dan echt heel erg nieuwsgierig wat er op dat moment in je hoofd omgaat, om iemand als mij te helpen.” Vroeg ze, en dat zette hem wel aan het denken.

"Ik denk eerst gewoon het gevoel van medeleven", Begon hij nadenkend. "En daarna wist ik gewoon dat als ik je niet zou helpen, ik me de rest van de week had af gevraagd wat er met je gebeurd zou zijn", Vervolgde hij. "Maar waarom dat zo is, dat weet ik eigenlijk niet?" Zei hij toen met een grijnsje. Hij sloot even zijn ogen en rok zichzelf toen goed uit. "Wil je meteen slapen of is er nog iets dat je wil doen?" Vroeg hij nieuwsgierig. Hij was nog niet zo moe dat hij meteen in slaap zou vallen, maar zij misschien wel..
Terug naar boven Go down
 
avatar

Carmen Carrera
━ Member ━


Posts : 64
IC : 16

“ Character „
Leeftijd: 21
Sex:
Family Tree: Jayleesa
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft do mei 14, 2015 2:05 am


Carmen, Carmen, staying up till morning, only seventeen, but she walks the streets so mean.
It's alarming truly how disarming you can be, eating soft ice cream, Coney Island Queen.

Zodra Carmen terug was in Oldbay, moest ze zelf ook maar gummy krokodillen gaan halen. Ze smaakten zoveel beter dan gummy bears. Daar moest ze maar een lijstje van maken in haar hoofd. Maar omdat ze ook niet de beroerdste was, en alles voor zichzelf wilde houden, gooide ze om de paar minuten een paar naar Eros toe. Dat was wel zo eerlijk, het waren zijn snoepjes. Als hij dan helemaal niets mocht hebben, dat was ook zo lullig. “Ik krijg ook medelijden met die snoepjes” zei Carmen bedenkelijk, terwijl ze er nog een stel in haar mond stopte. Ze kauwde flink, terwijl ze een serieus gezicht trok. “Het tempo en de hoeveelheid waarmee ze gegeten worden is best zielig voor hen. Maar ja, care, they would do the same.” Carmen rolde met haar ogen en lachte om haar onnozelheid. Dat was typisch Carmen, gek doen op serieuze situatie. De situatie was natuurlijk best serieus, het was niet normaal dat ze hier zat. Als alles normaal was geweest, had ze gewoon in Oldbay gezeten. Maar het was niet erg ofzo. Eros was geen vervelend gezelschap. Hij stelde geen vervelende vragen en zorgde er ook niet voor dat ze zich schuldig moest voelen over haar dronkenschap.

“Ik denk eerst gewoon het gevoel van medeleven” was hij begonnen. Carmen knikte. Dat begreep ze wel. Diep van binnen schaamde Carmen zich best wel voor haar gedrag eerder in de metro. “En daarna wist ik gewoon dat als ik je niet zou helpen, ik me de rest van de week had afgevraagd wat er met je gebeurd zou zijn. Maar waarom dat zo is, dat weet ik eigenlijk niet?” Carmen haalde haar schouders op, daar had zij ook geen antwoord op. “Misschien komt het door mijn charmante lach” zei Carmen lachend en schudde haar hoofd “Nou ja, los van het feit dat ik het niet verwachtte, ben ik blij dat je het gedaan hebt…” Dankbaar keek ze hem aan. Carmen was niet het type persoon die overal voor bedankte, maar hier was ze echt wel heel erg dankbaar voor hoor. Hij gaf haar een onderdak, een slaapplek en iets te eten. Eigenlijk alle basisvoorzieningen die een mens nodig had om te kunnen overleven. “Wil je meteen slapen of is er nog iets dat je wil doen?” vroeg Eros, nadat hij zich had uitgerekt. Carmen haalde haar schouders op. “Ik weet niet, ik ben niet echt heel erg moe ofzo, aangezien ik in de trein ook al geslapen heb” merkte ze op “Maar als je moe bent, wat ik wel begrijp hoor, moet je gewoon naar bed gaan. Ik zal je niet lastig vallen…tenzij je hier nog een karaoke set hebt liggen, dan wel.” Een grijns gleed weer over haar gezicht.

Voorzichtig, en nog licht wankelend van de alcohol, stond Carmen op. “Ik kan wel zeggen ‘niet kijken, niet kijken’, maar aangezien je het over een paar seconden toch ziet…” zei ze met een grijns en peuterde aan het knoopje van haar broek. De lappen stof vielen langs haar benen naar beneden en ze stapte eruit. Het t-shirt, dat voor een deel in haar broek had gezeten, viel langs haar billen en was lang genoeg om gewoon als shirt om te slapen te dienen. Ze vouwde netjes haar broek op en legde deze naast haar op de bank. Uiteindelijk glimlachte ze nog een keer liefjes naar Eros en ging toen met opgetrokken benen op de bank liggen, staarde voor zich uit. Of ze in slaap zou vallen, dat betwijfelde Carmen, want haar gedachten namen langzaam haar hoofd open en de alcohol was nog steeds niet helemaal uitgewerkt, wat betekende dat haar hoofd nog helemaal vol zat. Dat was het enige nadeel van ontnuchteren: alles kwam even hard terug.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Eros Maharis
━ Member ━


Posts : 75
IC : 21
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft ma mei 18, 2015 6:29 pm


Medelijden krijgen met snoepjes, het was echt wel iets vreemds. En hij was nu niet eens degene die gedronken had. Stiekem was hij gewoon high op oxygen ofzo. Ja, daar kon hij niks aan doen, hij moest toch ook ademen? Of hij was gewoon een beetje vreemder dan hij in eerste instantie van zichzelf had gedacht. Dat was ook wel een goeie mogelijkheid. Misschien was dit hoe hij echt was, en had hij dat nog niet eerder ontdekt omdat hij bij hem thuis nooit echt zichzelf durfde te zijn. Bang dat hij nog meer uit de boot zou vallen in zijn gezin, wat eigenlijk al van in het begin zo was. Want hij was maar Eros, en niet Amor. Snel schudde hij die gedachten weg. Het was maar best dat Carmen zijn phone een beetje gesaboteerd had, of hij was nog helemaal door gedraaid tbh.

De vraag kwam ook weer uit het niets, en hij had er maar een vaag antwoord op kunnen geven. 11/10 Eros, echt. “Misschien komt het door mijn charmante lach” Reageerde ze lachend, en hij grijnsde even. “Nou ja, los van het feit dat ik het niet verwachtte, ben ik blij dat je het gedaan hebt…” Zei ze, en hij knikte even. "My pleasure", Antwoordde hij gemeend. Het was ook echt zo hoor. Anyways, wat de verdere plannen waren, liet hij maar aan haar over. Blijkbaar was ze ook nog niet moe, maar ze begon zich wel om te kleden om te gaan slapen. Hij keek toe hoe ze op de bank ging liggen, maar er ontbrak nog wel iets. "Be right back", Grijnsde hij, waarna hij op sprong en de trap naar de grote hangmat beklom. Er was geen deur of whatever, dus ze zou hem de hele tijd gewoon kunnen zien.

Met een sprongetje belandde hij in het net, tussen de dekens en de kussens. Hij nam een kussen en een redelijk warm deken en gooide ze overboord naar beneden. Het deken viel als vanzelf over haar heen. Zelf klom hij terug uit de hangmat en kwam terug naar beneden. In het langslopen zette hij de tv aan. Met de afstandsbediening in zijn handen plofte hij weer neer. "Ik geef je vetorecht op het programma, dus als je niet wil kijken, roep dan ofzo", Zei hij, waarna hij een random kanaal opzette. Een vrouw kwam in beeld, maar toen ze begon te spreken, klonk ze heel erg mannelijk. "Omygod, een drag queen", Grijnsde hij geamuseerd. Yeah, hij had een beetje mixed feelings over drags, maar om ze op tv te zien, was best nog grappig. Als Carmen iets anders wilde kijken, dan hoorde hij het wel..
Terug naar boven Go down
 
avatar

Carmen Carrera
━ Member ━


Posts : 64
IC : 16

“ Character „
Leeftijd: 21
Sex:
Family Tree: Jayleesa
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft ma mei 25, 2015 7:37 am


Carmen, Carmen, staying up till morning, only seventeen, but she walks the streets so mean.
It's alarming truly how disarming you can be, eating soft ice cream, Coney Island Queen.

Nadat Carmen zich had uitgekleed en op de bank was gaan liggen, had Eros de simpele mededeling ‘Be right back’ gegeven. Ze had geknikt. Ze had geen flauw idee wat hij ging doen, daarom volgde haar ogen elke stap die hij zette. Eros had de trap beklommen, naar zijn hangmat en haar wenkbrauwen hadden iets gefronst. Maar toen het deken over haar heen veel en het kussen op de grond belandde, begreep Carmen het. Ze pakte het kussen van de grond, legde het achter haar hoofd en kroop lekker warm onder de dekens. Mmmmm, heerlijk. “Thank you” zei Carmen zachtjes en ging wat overeind zitten, zodat de kussen een steun in haar rug gaf. Eros had de televisie aangedrukt en haar hoofd draaide zich automatisch naar de familie. Een beetje hersenloos televisie kijken zou haar vast en zeker wel weer goed doen.

Het programma dat opstond was een programma over drag queens. Het was best wel interessant, als je tenminste geïnteresseerd was in deze wereld. “Ik geef je vetorecht op het programma, dus als je het niet wil kijken, roep dan ofzo” hoorde ze Eros zeggen en knikte. “It’s okay, ik kijk dit thuis ook altijd” stelde ze hem gerust. Maar haar nekharen ging eventjes overeind staan van zijn volgende opmerking. “Don’t be mean, I used to be one…” floepte Carmen eruit en woelde wat door haar haren. Maar toen realiseerde Carmen zich pas wat ze had gezegd en kon zichzelf wel voor haar kop slaan. Hoe dom zou dat wel niet moeten klinken? Een vrouw die zich als vrouw zou verkleden. Like…what the fuck. Maar misschien had hij het wel niet gehoord? Of misschien was hij wel een beetje moe en dacht hij niet op deze manier door?

Toch zat het Carmen niet helemaal lekker. Zou hij het nou verstaan hebben of niet? Echt gemakkelijk zat Carmen niet meer en ze kwam wat overeind, liet haar ogen over zijn lichaam glijden. “Uhm….” zei ze zachtjes en bekeek haar voeten, alsof deze heel erg interessant waren. “Awkward…” grinnikte Carmen toen zachtjes en liet haar blik onschuldig omhoog komen, alsof ze niet zojuist iets doms had gezegd. Haar ogen vonden de zijne en nogmaals kwam er een onschuldig glimlachje op haar gezicht. Als er halo’s boven hoofden konden verschijnen, dan was er een halo verschenen boven haar hoofd op dit moment.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Eros Maharis
━ Member ━


Posts : 75
IC : 21
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft di mei 26, 2015 12:26 am


Chicks bombarderen met dekens en kussens van uit zijn hangmat was wel zijn standaard avond enzo. Het was echt zijn hobby en alles. Nee, okay, meestal als hij chicks mee bracht naar zijn loft, had hij er wel andere plannen mee, maar deze situatie was heel anders. Niet dat hij Carmen onaantrekkelijk vond. Moesten ze op een meer normale manier hebben ontmoet, gewoon in een club na een paar drankjes aan allebei de kanten, dan had hij waarschijnlijk ook wel een poging gewaagd ofzo. Maar dit was anders, hij had haar een plek aangeboden waar ze veilig kon overnachten zonder zich zorgen te moeten maken over het feit dat ze de volgende ochtend nog in één stuk zou wakker worden. Tenzij ze van plan was hem te verrassen in zijn slaap, dan zou hij misschien per ongeluk in de verdediging gaan en haar verwonden. Maargoed, dat was dan ook weer een van de dingen die waarschijnlijk niet gingen gebeuren.

Toen hij beneden kwam, had ze zichzelf al op de bank genesteld met de dingen die hij zonet nog naar beneden had gegooid. In het voorbij lopen zette Eros de tv aan, op een random zender. Het was een programma over drag queens, iets wat hem wel nog kon amuseren op dit uur van de nacht. “It’s okay, ik kijk dit thuis ook altijd” Zei ze er ook nog bij, dus hij wist dat het wel cool was. Een drag kwam in beeld, samen met twee andere, en even maakte hij er een geamuseerde opmerking over. Niet eens heel bewust, hij praatte ook altijd tegen zichzelf als hij tv zat te kijken, dus dit was meer een random opmerking dan een intelligente aanvullende mededeling. “Don’t be mean, I used to be one…” Zei ze, maar hij had eerst niet echt door wat de volle betekenis van die woorden was.

Het was pas toen hij merkte dat ze naar hem keek en ze zachtjes grinnikend een opmerking maakte, dat hij door kreeg wat ze zonet gezegd had. Met een verwarde, onderzoekende blik keek hij haar aan. Niet aanvallend of wat dan ook, gewoon nieuwsgierig. Terwijl de drags op tv elkaar ofwel aan het complimenteren waren of verbaal elkaar helemaal in stukjes scheurden, schraapte hij even zijn keel. "Hold up, like.. De definitie van een drag queen, right.. Dat is toch like een man die zich verkleed in een vrouw en zo rondhangt in clubs of wat dan ook ze doen in hun drag tijd?" Vroeg hij, even ter bevestiging hoor. "Ik heb er niks tegen, by the way. Ik heb alleen een keer nogal intieme show gekregen van een drag, en dat was.. Nogal apart", Zei hij toen met een grijnsje, terwijl hij er aan terug dacht. Yeah, de meeste konden cool dansen of goed zingen, maar die ene was net iets te ver gegaan voor hem dan. "Ik judge ook helemaal niemand.. Maar ik wil het wel begrijpen, snap je?" Vervolgde hij zachtjes, geruststellend.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Carmen Carrera
━ Member ━


Posts : 64
IC : 16

“ Character „
Leeftijd: 21
Sex:
Family Tree: Jayleesa
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft di mei 26, 2015 6:41 am


Carmen, Carmen, staying up till morning, only seventeen, but she walks the streets so mean.
It's alarming truly how disarming you can be, eating soft ice cream, Coney Island Queen.

En daar was het. De verwarring die ze bracht op mensen hun gezicht, zeker op die van hetero jongens, als ze een tipje van de sluier had opgelicht. Carmen had er spijt van dat ze het had gezegd, maar ze was hem wel een verklaring schuldig. Eros begon de punten op een rijtje te zeggen, uit te leggen wat voor hem een drag queen was. “Nou ja, we doen meer dan alleen maar in clubs paraderen en playbacken” zei Carmen met een grijns “Maar inderdaad, dat is wat een drag queen is, ja…” Ondanks dat ze lachte, voelde ze zich wel een beetje ongemakkelijk. Misschien was het de angst naar het onbekende? Misschien was het omdat ze voor het eerst een (aantrekkelijke) leeftijdsgenoot ging vertellen wat ze was? Haar echtgenoten waren allemaal flink ouder geweest dan haar, hadden naast haar nog een vrouw en het was gewoon nooit een gezonde relatie geweest. Carmen had nog nooit een relatie gehad die gebaseerd was op liefde. Ze had zelfs nog nooit een kus gehad die gebaseerd was op liefde. Dat was best wel zielig als je er zo over nadacht, en Carmen vond dat ook wel erg, maar hield ze zichzelf voor dat wat ze niet had, ze ook niet kon missen. Het was slechts een masker.

“Ik judge ook helemaal niemand…Maar ik wil het wel begrijpen, snap je?” hoorde ze hem toen zachtjes zeggen. Carmen keek op en keek hem aan. Ze knikte. Ergens leek hij haar niet het type dat haar nu op straat zou gooien. Hij had haar ook in de metro geholpen, right? Carmen nam een diepe hap adem en zette het kussen in haar rug. “Oké…wat je moet weten, is dat mijn naam niet altijd Carmen is geweest” begon ze rustig “Mijn naam was eigenlijk Alex Mateo, ik was een jongen uit een gezin van twee meiden en ikzelf. Ik merkte al heel snel dat ik me niet op mijn gemak voelde bij dingen die jongens deden, zoals voetballen ofzo, dingen die jij waarschijnlijk wel deed. Ik ging liever met de poppen van mijn zusjes spelen, of verkleedde mezelf met hun kleding. Het liefste wilde ik Carmen genoemd worden, omdat ik dit een hele mooie naam vond.” Carmen rolde met haar ogen en lachte eventjes zachtjes om die tijd. Toen was ze nog zo naïef, dacht ze dat heel de wereld haar zou accepteren. “Maar mijn ouders accepteerden dit niet. Ze haalden alles weg, verboden mij om ook maar iets met meisjes te doen en gingen me weer Alex noemen.”

Eventjes wachtte Carmen met verder praten, om deze informatie eventjes flink te laten bezinken. “Mijn eerste drag ervaring was op televisie. Ik zag mannen uit Oldbay op televisie zichzelf als vrouw verkleden en ik ging dit zelf ook doen. Ik wist toen al dat ik op mannen viel. Mijn ouders betrapten mij terwijl ik een drag show aan het opvoeren was, en mijn vader heeft mij toen heel erg veel pijn gedaan. Ik ben toen van huis weggelopen.” Dat ze haar vader vermoord had, zei ze er maar niet bij. Dat was iets voor een later stadium, als Eros haar natuurlijk hierna nog zou willen zien. “Daar werd ik opgevangen door mijn dragmoeder, Aphrodite de Luxe en ging ik op mijn zestiende werken in een café. Ik werk er nog steeds overigens. Daar ontmoette ik mijn eerste echtgenoot, waar ik op mijn achttiende mee trouwde. Hij betaalde voor mijn eerste operaties en voor de hormonen die mijn lichaam deden omvormen tot wat het nu is. Ik ben toen met nog een aantal mannen getrouwd geweest, maar…ja, dat was voor hun om iemand te hebben die hun kon plezieren, omdat hun eigen vrouwen dat niet konden en voor mij meer voor het geld…”

Haar blik dwaalde af en voelde dat er tranen in haar ogen opkwamen. Carmen wilde niet huilen, niet alweer voor zijn ogen, dus daarom veegde ze de tranen uit haar ogen weg en keek Eros toen weer recht aan. “Ik ben niet trots op de dingen die ik heb gedaan. Geen liefde kennen terwijl iedereen om je heen verliefd wordt, drugs en alcohol teveel gebruiken, mijn ouders niet meer zien. Maar ik ben wel trots op de vrouw die ik ben geworden. Ik wil niet arrogant doen, maar ik weet dat ik nu ben wie ik wil zijn en daar ben ik best trots op. Ik kan alles een vrouw kan, behalve kinderen krijgen. Mijn zusjes accepteren mij zoals ik ben, ik heb geweldige vrienden om mij heen, alleen vanavond was het even moeilijk, omdat mijn moeder en mijn zusjes zoveel plezier hadden…en dat deed mij pijn, dat ik niet langer bij hun hoor.” Ze haalde eventjes haar neus op. That was life. Het was een lange weg om te leven zoals ze was.

“Ik begrijp het wel als je je nu in de maling genomen voelt, of als je liever hebt dat ik ga. Dat begrijp ik ook volkomen…I don’t know, het is niet niks. Maar…ik weet niet waar ik naar toe moet in deze buurt” zei Carmen met een pruillipje en liet zich achterover vallen in de kussens. Ze sloeg haar handen voor gezicht, wreef er eventjes over en liet ze weer zakken. Ze staarde naar het plafond. Hopelijk zou hij niet boos zijn, het zou niet de eerste keer zijn tho, maar na vannacht zou ze niet weten hoeveel ze aan zou kunnen.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Eros Maharis
━ Member ━


Posts : 75
IC : 21
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 24
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft vr mei 29, 2015 12:02 am


De tv kon hem even niet meer boeien tbh. Normaal kon niks hem afleiden, zelfs niet als er een bom zou ontploffen in zijn woonkamer. Nee, okay, dat zou hij ook wel doorhebben. Maar toch, meestal liet hij zich niet afleiden van een programma. Langs de andere kant, meestal gebruikte hij zijn tv thuis gewoon om een excuus te hebben om niet naar zijn moeder te luisteren. Dan zette hij het volume gewoon hoger en kon hij tenminste in vrede leven zonder dat ze hem een preek kwam geven over wat dan ook. Het was bijna alsof ze die opspaarde voor hem, want ja, tegen Amor moest ze natuurlijk nooit preken.

Eros spoorde haar even aan om het hem te vertellen. Niet omdat hij haar er mee wou uitlachen ofzo, maar hij was gewoon geïnteresseerd. Ze haalde even diep adem en begon toen haar verhaal te vertellen. Hij liet zich een beetje achterover zakken in de kussens, maakte het zich gemakkelijk, maar bleef wel naar haar kijken en knikte op de gepaste momenten. Wauw, ze had echt fuckedup veel meegemaakt, haar ouders leken in een bepaalde zin dan ook wel op de zijne. Hij was ook ongewenst, zeker omdat ze al een perfecte zoon hadden en hij gewoon nooit de kans had gekregen om te bewijzen dat hij ook best wel potentie had om hen trots te maken.

Dat ze al een paar keer getrouwd was, deed hem eigenlijk erger schrikken dan het feit dat ze trans was. Hij snapte het wel tho, als ze het geld nodig had, dan was het zo.. Hij pikte het momenteel gewoon van zijn ouders en voor de rest werkte hij gewoon nog bij. Maar hij kon zich wel voorstellen dat zo’n operaties echt veel te veel geld kosten. De tranen kwamen weer bij haar op, maar hij onderbrak haar niet om haar er op te wijzen. Ze had het zelf ook wel door.. Carmen vertelde nog dat ze niet trots was op zichzelf, maar dat ze zich eindelijk zichzelf voelde. Iets waar hij ook wel mee kon relaten. Niet op haar manier, maar op zijn eigen manier dan.

“Ik begrijp het wel als je je nu in de maling genomen voelt, of als je liever hebt dat ik ga. Dat begrijp ik ook volkomen…I don’t know, het is niet niks. Maar…ik weet niet waar ik naar toe moet in deze buurt” Beëindigde ze het verhaal met een pruillipje. Hij keek haar even geruststellend aan. "Nee, gek, ik gooi je niet buiten", Grijnsde hij toen lichtjes. Hij vouwde zijn handen achter zijn hoofd en leunde nog verder achterover. "Ik snap je wel, op de meeste punten dan. Ik snap waarom je het doet en hoe het voelt", Ging hij verder, al aarzelde hij wel even om het te vertellen. Maar fuck it, zij had haar verhaal toch ook aan hem verteld?

"Ik heb een oudere broer, Amor, en mijn ouders zien hem als de perfectie zelf. En toen kwam ik, een paar jaar later, eigenlijk ongewenst", Legde hij uit. "Ik moest het altijd tegen hem opnemen, maar van hem winnen? Nah, dat gebeurde nooit", Vervolgde hij. "Daarom ben ik on my own, en wil ik niet dat ze me nog belt of wat dan ook. 't Is mijn leven nu", Grijnsde hij, waarna hij zich weer wat rechtte en haar in de ogen aan keek. "En ik kan me ook voorstellen hoe het voelt om in het verkeerde lichaam te zitten. Niet omdat ik ben zoals jij, maar ik ben wel een shapeshifter. En geloof me, eens je je innerlijke dier ontdekt en je contact met 'm maakt, dan wil hij er uit. En dat gaat niet zonder een ceremonie, dus je moet wachten. En het maakt je soms helemaal gek, alsof hij aan de binnenkant zit te krabben en zich een weg naar buiten probeert te scheuren en al die dingen. En dan vind je een Warlock die je bevrijd, meestal ook tegen een flinke vergoeding, of als je geluk hebt is het een vriend van de familie en doet hij het gratis", Vertelde hij. Yeah, dat was het enige wat zijn ouders hem wel gegund hadden, om zijn innerlijke tijger te bevrijden. "En het is de grootste opluchting ooit, eindelijk in je dierenvorm zitten. Dan voel je je voor het eerst in je leven compleet.. Dus eigenlijk verschillen wij nog niet zo veel", Beëindigde hij zijn verhaal met een glimlachje.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Carmen Carrera
━ Member ━


Posts : 64
IC : 16

“ Character „
Leeftijd: 21
Sex:
Family Tree: Jayleesa
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft ma jun 01, 2015 6:52 pm


Carmen, Carmen, staying up till morning, only seventeen, but she walks the streets so mean.
It's alarming truly how disarming you can be, eating soft ice cream, Coney Island Queen.

Haar verhaal aan Eros vertellen was iets wat ze normaal gesproken niet zou doen. Dan zou Carmen zich namelijk kwetsbaar opstellen en zichzelf kwetsbaar opstellen was niet iets wat ze graag deed. Het liefste handelde ze alles zakelijk af, zeker met mensen die ze pas net kende. Maar misschien was het aan de andere kant ook wel goed dat ze dit met Eros besproken had. Voor haar was hij nog een vreemde, ze kenden elkaar pas een paar uur, hij zou niet over haar kunnen oordelen en als hij dat wel deed, zou het voor Carmen makkelijker zijn om dat los te laten. Iemand loslaten waarom je heel erg veel gaf was nou eenmaal lastiger als diegene ook dingen over je wist. Dus Carmen had er geen spijt van dat ze het hem had verteld. Zeker niet toen ze zijn reactie zag. Het scheen hem niet heel erg veel uit te maken, wat voor een glimlach op het gezicht van Carmen zorgde en haar tranen voor een deel liet verdwijnen.

Het verhaal dat Carmen hem verteld had, leek ook een verhaal bij hem op te brengen. Zijn eigen levensverhaal. Carmen ging wat comfortabeler zitten, trok haar benen op en luisterde geïnteresseerd naar zijn verhaal. Hun verhaal leek best wel een beetje op elkaar. Allebei niet gewenst door familie, heel erg op hun zelf aangewezen, geen contact met thuis meer willen en, misschien nog wel het belangrijkste, het gevoel hebben dat ze niet thuis waren in hun lichaam. Doordat ze allebei zo iets meegemaakt hadden, konden ze elkaar goed begrijpen. “En het is de grootste opluchting ooit, eindelijk in je dierenvorm zitten. Dan voel je je voor het eerst in je leven compleet.. Dus eigenlijk verschillen wij nog niet zo veel.” Carmen glimlachte terug naar hem en knikte bevestigend. “Ik begrijp inderdaad heel goed hoe dat voor je moest voelen” bekende Carmen “Toen ik na mijn laatste operatie het ziekenhuis inkwam, ik kon wel dansen en juichen en er was zoveel wat ik wilde doen, maar niet echt kon doen, aangezien ik van mijn kleine teen tot mijn kruin in verband was gehuld.” Carmen lachte eventjes hardop en woelde wat door haar haren, die niet langer een pruik waren, maar gewoon echte haren.

“Ik ben blij dat je ouders je toch gegund hebben dat je innerlijke dier tevoorschijn kon komen” zei Carmen met een tevreden glimlachje “Ik bedoel, anders had je misschien nog steeds met dat gevoel rondgelopen en dan was je misschien niet gelukkig geworden.” Eventjes dacht Carmen na. “Als ik je had gekend, en had geweten dat je met die struggle had rondgelopen, had ik het sowieso gratis voor je gedaan. Samen met mijn zus” vervolgde Carmen met een glimlach “Al ben ik blij dat ik het niet heb hoeven doen. Niet omdat ik je niet wil helpen, maar puur omdat ik niet zou weten wat ik zou moeten doen. Ik zou me echt er helemaal in moeten diepen en aangezien ik nooit een opleiding heb gevolgd, of überhaupt ooit ergens voor geleerd heb buiten het leren omgaan met mijn krachten….” Carmen haalde met een glimlach haar schouders op. Maar haar krachten waren wel heel erg cool. Schaduwreizen was heel erg makkelijk, al nam ze nog steeds wel graag het openbaar vervoer of ging ze gewoon lopen. En door schaduwenergie in haar handen te verzamelen, kon ze haar schaduwkrachten ook als wapens gebruiken. Dus eigenlijk was ze altijd safe.

Carmen ging wat verzitten en zuchtte zachtjes. “Het zware pad leidt ons altijd naar waar we zouden moeten zijn” zei Carmen wijs en stond even van zichzelf te kijken. Wauw, misschien was ze toch slimmer dan ze zelf dacht. “Ik bedoel, ik neem aan dat jij ook liever bij je ouders op de bank had gezeten, en gezellig had gekletst en had gepraat? Maar dat is niet zo en dat heb ik ook niet. Het is over het zware pad gegaan, maar we zijn nu wel allebei wie we willen zijn. Wie we zouden moeten zijn.” Eventjes kwam Carmen wat naar voren en stak lachend haar hand op voor een highfive. “We go, buddy!” zei ze lachend en ging weer normaal zitten.

Eventjes staarde Carmen voor zich uit. “Het is wel zwaar tho” begon ze toen zachtjes “Ik bedoel, jij bent er heel erg chill onder. Maar normaal gesproken als ik een jongen zie, een leuke hetero jongen zeg maar, en je wilt wat proberen...het is altijd een obstakel zeg maar. Ik wil niet zo maar met een hetero jongen zoenen, omdat ik dan het gevoel heb dat ik ze belazer. En misschien maak ik me daar teveel druk om, maar sommige jongens willen er ook helemaal niets van weten. Het schrikt ze af zodra ze het weten. En als er mannen geïnteresseerd in je zijn, zijn het heteromannen die wel eens een gay experience willen. Ik ben er met een aantal getrouwd geweest, maar het was niet uit liefde ofzo. Dat ken ik niet echt.” Carmen sloeg haar ogen ten hemel. Waren er wat dat betreft maar meer jongens zoals Eros. Het was niet alsof Carmen met een of andere rare ziekte had.

“Je zou een keertje langs moeten komen” zei Carmen toen en keek hem weer aan “Als je drag queens leuk vind, ga je Escape zeker geweldig vinden.” Een gemeende glimlach stond op haar gezicht. Het was ook gewoon een leuke plek, het was letterlijk alsof je je in een andere wereld begaf. En dan kon Eros haar meest favoriete plek op de wereld zien en haar eigen ding zien doen.
Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: Eros' Loft

Terug naar boven Go down
 
 

Eros' Loft

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Oldbrook :: Oldbrook :: Wolfston-