Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 Brand New Day

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Bear
━ Member ━


Posts : 22
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 30
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Brand New Day wo mei 13, 2015 7:23 pm



Big Bad Bear
Een nieuwe klus, eentje die wel een langere tijd zou kunnen meegaan. Beter voor hem, dan kreeg hij meer betaald. Het was ook wel een vreemde klus. Hij moest niet echt op haar veiligheid letten, meer ervoor zorgen dat ze niks mis deed. Zijn blik gleed even naar de fiche, die naast hem op de passagiersstoel lag. Laura Clayton, 34. Een volwassen vrouw die een oppas nodig had. Niet dat hij er van uit ging dat het een makkelijke opdracht was. Haar ouders, die zijn bedrijf hadden opgebeld, hadden uitgelegd dat ze wegens een misverstand in de bak zat en dat ze nu de juiste persoon te pakken hadden. Dat kon haar misschien vijanden opgeven..

Anyways, vandaag was de dag dat ze vrij kwam en zijn contract begon. Daarom was hij dus op weg naar de gevangenis, om haar op te halen en naar haar nieuwe appartement te brengen. Zijn bedrijf had een appartement recht tegenover het hare geregeld, zodat hij dichtbij was en de privacy toch gerespecteerd werd. Op een rustig tempo reed hij over de oprit van de gevangenis. Bij de slagboom stopte hij en drukte op het knopje om het raam naar beneden te doen. De poortwachter checkte alle papieren die hij bij zich had en knikte toen, waarna hij verder kon rijden. Hij stopte voor de tweede poort en stapte uit. Een nieuwe bewaker keek hem even inschattend aan, en hij keek een tikkeltje dreigend terug. "Voor wie ben je hier?" Vroeg de man uiteindelijk. "Laura Clayton", Reageerde hij koeltjes en kort, waarna hij wachtte tot de vrouw in kwestie zou verschijnen.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Laura Clayton
━ Member ━


Posts : 21
IC : 17

“ Character „
Leeftijd: 34
Sex: Female
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day wo mei 13, 2015 8:03 pm


Outta here
I thought that we were forever. I guess I misunderstood.
16 jaar. Na 16 jaar was ze terug vrij. Ze had gisteren al afscheid genomen van de mensen van wie ze het nodig achtte. Een zucht gleed over haar lippen heen terwijl ze zichzelf bekeek in de spiegel. Er was een tijd geweest dat ze elke dag hier stond bedekt onder nieuwe blauwe plekken omdat ze zo nodig haar bek weer niet had kunnen houden. Nee, ze had geen spullen meer nodig van hier. Haar lichaam draaide een kwartslag en het geluid van haar piepende sneakers vulde de lege gangen sinds iedereen nu al op de binnenplaats was. Ergens zou ze deze plek misschien nog wel gaan missen, de goede dingen dan toch.. Al waren er niet zo heel veel slechte zaken gebeurt buiten misschien die eerste twee jaar, maar daar ging ze liever niet dieper op in. De nachten zou ze ook niet gaan missen, elke avond met diezelfde pijn en die eeuwige eenzaamheid in haar bed kruipen. Niet dat ze dat niet zou hebben als ze op vrije voeten was hoor, nee dat was haar grootste litteken. Het niet kunnen zien van de persoon waar ze van hield. Al geloofde ze er ook niet meer in dat ze Belinda ooit nog zou zien. Nooit had ze een brief of wat dan ook ontvangen van haar, wat dus betekende dat ze haar was vergeten..

Een wit hemd en een simpele jeans, met daaronder dus haar sneakers. Dezelfde outfit die ze jaren geleden had gedragen toen ze hierheen was gekomen. Natuurlijk wel gewassen want yeah, dat deden ze hier nog net. Laura werd door een hoofdbewaker naar de uitgang geleid, alle persoonlijke spullen die ze toen bij had werden haar terug gegeven en voor ze het wist stond ze oog in oog met een man die ze niet kende. Peilend nam ze hem even in zich op. Geen bekende voor haar, maar even goed kwam er vandaag niemand anders vrij en het was ook geen bezoekdag. De link was al heel snel gelegd. Haar ouders hadden iemand gestuurd om haar op te halen. Dus nu hadden ze ineens wel interesse in hun dochter. Al die tijd had ze geen teken van leven ontvangen van de buitenwereld, iets waar ze het moeilijk mee had en waar ze vooral kwaad van werd. Maar nu opeens.. ‘Als mijn ouders je gestuurd hebben, bedank hun dan maar voor me, maar dan wandel ik liever.’ Sprak ze koeltjes. Laura stapte de man voorbij en wandelde naar buiten, de vrije wereld in.

Outfit

THANKS EMILY @ ATF.

Terug naar boven Go down
 
avatar

Bear
━ Member ━


Posts : 22
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 30
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day wo mei 13, 2015 11:35 pm



Big Bad Bear
Hopelijk viel zijn nieuwe cliënt wat mee. Ze was niet zijn opdrachtgever, en hij was gewaarschuwd dat zijn aanwezigheid misschien niet zo gewaardeerd was. Dat gaf eigenlijk niet. Hij was dan misschien wel een beer, maar wel een met de koppigheid van een pitbull. Geen ezel, dat was zo’n stomme vergelijking. Nee, hij was een pitbull die zich vast beet in een case en zijn opdracht niet los liet voor hij ten einde was gelopen. Hij was altijd al zo geweest en dat had hem best ver gebracht in het leven. Tot zijn rechtvaardigheidsgevoel hem zijn carrière had gekost en hij nu dus voor babysit mocht spelen bij mensen die zichzelf in nesten hadden gewerkt of extra supervisie nodig hadden. Niet meteen de job die hij in gedachten had gehad toen hij op zijn 17de in het leger was gegaan, maar het was nu eenmaal zo gelopen en hij maakte er het beste van.

Niet dat het makkelijk zou worden. Een vrouw kwam buiten de poort gestapt, en meteen herkende hij haar van de foto die in zijn fiche zat. Dit was Laura Clayton, 100% zeker. Meteen kreeg ze hem in de gaten, nam hem even in zich op, net zoals de bewaker van eerder. Met een neutraal gezicht keek hij haar aan door de glazen van zijn zonnebril. ‘Als mijn ouders je gestuurd hebben, bedank hun dan maar voor me, maar dan wandel ik liever.’ Zei ze koeltjes, waarna ze simpelweg langs hem heen stapte en verder ging. Zijn innerlijke dier was er al meteen niet mee akkoord, maar hij had de discipline om hem tegen te houden. "Als jij liever de 30 kilometer richting de eerste stad loopt, ga vooral je gang. Dan rij ik op mijn gemak achter je aan", Zei hij even koel terug. Hij zou zich niet laten afschrikken door haar attitude. "Je kan jezelf ook sparen en meteen in de auto stappen, dan breng ik je naar je nieuwe appartement", Zei hij nonchalant. De keuze was aan haar hoor, hij ging toch nergens anders heen.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Laura Clayton
━ Member ━


Posts : 21
IC : 17

“ Character „
Leeftijd: 34
Sex: Female
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day do mei 14, 2015 12:45 am


Outta here
I thought that we were forever. I guess I misunderstood.
Er was een blik van herkenning door de ogen van de man geschoten toen ze uit de deuren was gekomen die haar al die jaren hadden vast gehouden. Het feit dat hij een zonnebril op had vond ze maar niets. Als haar ouders hem al gestuurd hadden dan keek ze liever meteen in de ogen van diegene. Puur om te weten of ze hem kon vertrouwen. Waarom hadden haar ouders zelfs nog de moeite gedaan na al die jaren? Nu ze plots uit de gevangenis mocht ging ze weer worden opgenomen in de familie of wat? Doei. Dat ging ze dus niet zonder slag of stoot laten gebeuren. Waar zaten die mensen met hun verstand?

Ergens was ze alsnog wel benieuwd waarom hij hier was verschenen. Het leek haar namelijk maar al te vreemd dat deze man haar enkel van punt A naar punt B ging voeren. Haar ouders kennende stak er veel meer achter dan enkel dat. Tegenspraak kwam er al heel snel. Iets wat haar op dit punt mateloos irriteerde, puur omdat ze de afgelopen jaren er voor had gezorgd dat iedereen wist dat ze zo’n dingen niet meer dulde. Voor even hielt ze halt en draaide zich terug om naar de kerel met de zonnebril. 'Waarom zou je? Om door te kunnen aan mijn ouders waar ik ben? Thanks but no thanks, daar zit ik echt niet op te wachten.’ Wel, dit was niet bepaald hoe ze haar eerste contact met de buitenwereld had voorgesteld maar oke. Deal with it. Een nieuw appartement? Ah, dus ze hadden het zo gespeeld. Haar al meteen vast steken op een plek die ze waarschijnlijk niet eens kende. ‘Wat win jij hierbij buiten een dikke paycheck aan het einde van de maand?’ Oké, het was niet eerlijk dat ze zo deed tegen hem. Hij deed enkel en alleen wat hem was opgedragen, hij kon er niet veel aan doen dat ze problemen had met gezag. Nou ja, het zou wel duidelijk zijn gezien de plek waar ze stonden.

‘Het spijt me. Ik moet nog wennen aan terug leven in de normale wereld.’ Voor het eerst schonk ze hem een kleine glimlach. Dit moesten ze eventjes opnieuw doen. ‘Ik ben Laura Clayton, al weet je dat waarschijnlijk al.’ Er was een zweempje van vriendelijkheid te horen in haar stem. Kijk, dit was al veel beter. ‘Waarom hebben ze je eigenlijk gestuurd?’ Ze was er nieuwsgierig naar, al kon het haar langs de andere kant ook niet al te veel schelen maar kijk dat waren dan weer haar struggles.


THANKS EMILY @ ATF.

Terug naar boven Go down
 
avatar

Bear
━ Member ━


Posts : 22
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 30
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day do mei 14, 2015 1:02 am



Big Bad Bear
Als ze wou proberen te forceren dat hij zijn geduld verloor, dan zou ze nog lang mogen wachten. Dan kon ze evengoed proberen om een berg te verzetten van plek of iets dergelijks. Hij was geduldig en gedisciplineerd, kon voor zijn part dagen wachten tot ze bijdraaide; als zij in tussentijd hier wou blijven staan of te voet richting Wolfston wou lopen, was haar keuze. Hij wist alleen dat hij zou gaan waar zij ging. Dat was de deal namelijk. 'Waarom zou je? Om door te kunnen geven aan mijn ouders waar ik ben? Thanks but no thanks, daar zit ik echt niet op te wachten.’ Zei ze, maar hij gaf niet echt blijk van emoties. Dat ze haar ouders dus blijkbaar scheen te haten, was ook weer haar probleem. Haar veiligheid, dat was zijn zaak. Of ze blijk was met een bodyguard, was iets waar hij zich simpelweg niks van aan trok.

‘Wat win jij hierbij buiten een dikke paycheck aan het einde van de maand?’ Vroeg ze, en hij wachtte even met antwoorden. In tussentijd nam hij zijn zonnebril af en stak die in zijn borstzak. "De kans om mezelf nuttig te maken in deze maatschappij", Zei hij zonder knipperen. Hij had zijn kans in het leger gemist, misschien kon dit het nog goedmaken. Hij hàd de skills, en deze job lag hem meer dan een buitenwipper in een of andere club. Misschien was hij toch beter daar gebleven tho. Niet dat hij zich gewonnen gaf, maar aangenaam werken was anders. Met deze vrouw zou hij moeten gaan leven de komende maanden, en als hun contact zo zou zijn, dan zou het voor hen beiden niet leuk zijn.

‘Het spijt me. Ik moet nog wennen aan terug leven in de normale wereld.’ Zei ze, waarna ze hem een minieme glimlach schonk. ‘Ik ben Laura Clayton, al weet je dat waarschijnlijk al.’ Vervolgde ze. Wauw, wat een verandering met 2 minuten geleden. "Ik ben Bear, niks meer of minder. Gewoon Bear. En welkom terug", Zei hij met een klein geamuseerd grijnsje. Kijk, zo was het beter. Veel aangenamer. ‘Waarom hebben ze je eigenlijk gestuurd?’ Vroeg ze toen. Hij aarzelde even. Eigenlijk mocht hij het niet met anderen hebben over het contract, maar normaal gezien was zijn opdrachtgever ook meteen zijn cliënt. Hier was dat niet zo, dus het was een uitzondering. "Om ervoor te zorgen dat je veilig bent out there. En ook om ervoor te zorgen dat 'out there' veilig is voor jou", Antwoordde hij. Zo, dat moest dan even voldoende zijn. Hij knikte naar de auto en keek haar vragend aan, waarna hij terug kort sprak. "Kunnen we?"
Terug naar boven Go down
 
avatar

Laura Clayton
━ Member ━


Posts : 21
IC : 17

“ Character „
Leeftijd: 34
Sex: Female
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day do mei 14, 2015 5:06 pm


Outta here
I thought that we were forever. I guess I misunderstood.
Ergens zag ze hem aan als een bedreiging. Iets wat best wel normaal was sinds ze net uit de plek kwam waar iedereen een bedreiging vormde ook al waren ze je vrienden. Ja, er waren vaak genoeg zaken gebeurd. Zaken die ze liever wilde vergeten. Hoewel dat waarschijnlijk nooit zou kunnen dit was haar bagage. Haar spreekwoordelijke koffer die ze mee zeulde, en die echt al over het gewicht was hoor. Just saying. Maar de man hier, die dacht dus dat ze zich zo maar gingen laten doen. Die Laura bestond niet meer. Nou ja, eigenlijk had die nooit bestaan ze was altijd al een rebel geweest. Deed nooit wat haar ouders haar hadden opgedragen, was er vandoor gegaan met Belinda. De vrolijkere tijden in haar leven tbh. Vanaf ze was opgepakt, was ze het slechte pad opgeraakt nog meer dan normaal, puur omdat ze die ene persoon was verloren in haar leven die zo veel voor haar betekende.

Hij nam zijn zonnebril af en heel even was er een glimlach verschenen op haar gezicht. Zijn harde blik weerspiegelde zijn gedrag. Veel kon ze er niet uit opmerken maar even goed wist ze wel dat de dude de waarheid sprak. ‘Mij terugbrengen naar die maatschappij is misschien niet zo heel nuttig hoor. Geen idee of je alle feiten kent, maar dat zal waarschijnlijk wel. Mijn ouders sturen geen onwetende mensen op me af.’ Even haalde ze haar schouders op. Het zal allemaal wel. Veel kon ze niet aan deze man doen, dat had ze al vastgesteld. Maar evengoed liep ze nog niet meteen warm hoor voor het hele idee. Alsof het werkelijk zo handig was, haar terugkeer naar de normale wereld. Wie weet wat er allemaal veranderd was. Natuurlijk kreeg ze hier en daar wel eens wat dingen mee van nieuwe inmates, maar even goed bleef het voor haar een grote ontdekkingsreis.

Bear? Een codenaam? Wat vervreemd keek ze hem aan. Als het werkelijk zijn naam was, dan hadden zijn ouders toch serieus moeite met goede namen bedenken hoor. Like, wie noemde zijn kind nu Bear? Dat sloeg toch helemaal nergens op. Maar oké, ze ging niet meer judgen. Dit was een nieuwe start. ‘Bedankt?’ Sprak ze met een korte grimas. Dit ging nog wel goed komen hoor. Hoopte ze dan maar. Laura’s keek hem met een fronsje aan. De buitenwereld veilig voor haar? Zeg nu zelf, die was nooit al te veilig geweest voor haar streken. Niet dat ze werkelijk zoveel slechte dingen, als in illegaal deed, maar even goed Laura had er vroeger altijd al van gehouden om een goed grapje uit te halen. ‘Hoe onveilig denk je eigenlijk dat ik ben?’ Sprak ze met een volwaardige grijns. Al was het niet hij die dacht dat ze enige schade kon brengen aan haar omgeving maar haar ouders so yeah dat was nog anders. Aye dit was het dan. Haar final goodbye aan deze plek. Laten we maar hopen op geen weerzien. Met een kort knikje in zijn richting wandelde ze uiteindelijk naar de wagen en stapte meteen in. ‘Dus, waar gaan we eigenlijk heen?’ You know, ze wilde toch wel weten waar ze ging wonen en alles hoor.


THANKS EMILY @ ATF.

Terug naar boven Go down
 
avatar

Bear
━ Member ━


Posts : 22
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 30
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day do mei 14, 2015 11:11 pm



Big Bad Bear
Het zat wel goed, hij voelde dat hij haar overtuigd had. Of ze had zichzelf overtuigd om het hem niet zo moeilijk te maken. Either way, hij wou hier eigenlijk zo snel mogelijk weg. In de buurt rondhangen van gevangenissen was nu niet bepaald zijn ding. Heel even had hij wel een job als bewaker overwogen, maar dat idee al snel terug verworpen. Hij vond het moeilijk om mensen aan te kijken die iets misdaan hadden, en met zijn skills zou hij misschien bij de zwaardere criminelen terecht komen. Dat liever niet to be honest. Dan lag deze job hem meer, zeker als zijn cliënten ook gewoon normaal tegen hem deden. Hem niet zagen als een blok aan het been, maar een soort bondgenoot.

‘Mij terugbrengen naar die maatschappij is misschien niet zo heel nuttig hoor. Geen idee of je alle feiten kent, maar dat zal waarschijnlijk wel. Mijn ouders sturen geen onwetende mensen op me af.’ Reageerde ze op zijn woorden, en hij keek haar even met een half grijnsje aan. "Ik weet wat ik moet weten. Dat je hier zat door een misverstand, dat ze de juiste nu te pakken hebben, en dat je vrij bent. Dat je misschien vijanden hebt en dat je soms enorm koppig kan zijn. Voor de rest stel ik helemaal geen vragen, zolang jij dat ook niet doet", Somde hij op. Yeah, hij had er wel vrede mee. Hij kon zijn job uitoefenen, en een deel daarvan was je vooral moeien met je eigen zaken en niet naar informatie zitten zoeken.

Toen hij zichzelf voorstelde, keek ze hem vreemd aan. Ja, okay, Bear was nu niet bepaald zijn naam, maar zo ging hij al die jaren al door het leven, dus waarom zou hij dat nog veranderen? Het gaf hem.. Een gevoel van nostalgie. ‘Hoe onveilig denk je eigenlijk dat ik ben?’ Vroeg ze grijnzend, en hij haalde zijn schouders op. "Dat wil ik juist niet weten en ook niet ondervinden", Zei hij luchtig. Right, dan maar eens vertrekken. Ze stapte in en hij volgde haar voorbeeld. ‘Dus, waar gaan we eigenlijk heen?’ Vroeg ze toen. Best wel een nieuwsgierig persoon dus. Dammit. "Een appartementsgebouw in Oldbay, redelijk dicht bij het centrum. Met ruime woongedeeltes enzo. Mijn werkgever heeft geregeld dat ik recht tegenover je mijn intrek neem voor de duur van het contract, dus ik ben nooit ver weg", Zei hij, deels als een waarschuwing dat ze niet moest proberen aan hem te ontkomen enzo.

Bear reed weg van de gevangenis en zette even de radio op om de stilte te vullen. Het duurde nog geen half uur later stonden ze al voor het gebouw. Hij opende de deur met de sleutel en de binnendeur met het pasje dat hij had gekregen. Met de lift gingen ze naar het tweede verdiep, waar ze in een hal kwamen met twee deuren. Hij gaf haar een sleutel van de buitendeur, samen met een sleutel van haar eigen deur, een sleutel van de zijne en een pasje voor de binnendeur. "Uiteraard heb ik een sleutel voor jou appartement en jij een voor het mijne, maar gebruik hem in geval van nood", Zei hij een beetje streng. Hij wou niet dat ze door zijn spullen zat te kijken. Nu goed, de belangrijkste spullen zaten in een ijzeren kist onder zijn bed, die ook nog een keer op slot was, maar toch..
Terug naar boven Go down
 
avatar

Laura Clayton
━ Member ━


Posts : 21
IC : 17

“ Character „
Leeftijd: 34
Sex: Female
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day vr mei 15, 2015 12:34 am


Outta here
I thought that we were forever. I guess I misunderstood.
In tegenstenstelling tot wat vele mensen dachten was ze wel klaar om terug naar de samenleving te gaan. Het ging zwaar worden, maar ze was een kleine doorzetter dus daar was geen probleem. Nee, ze zou dit hopelijk tot een goed eind brengen en anders wel ja. Dan had ze hij die haar in het gareel kon houden, haar op dat zogezegde goede pad kon houden. Iemand die haar op de vingers kon tikken wanneer het nodig werd geacht. Al had ze nu geen zin om over eventuele consequenties al na te denken. For crying out loud, daar hoefde ze zich nog heel even geen zorgen over te maken.

Een misverstand. Haha. Haar ouders die niet hadden willen dokken om haar borg te betalen ja. Meer was het zelfs niet geweest. Het misverstand lag dus bij hun, en niet bij iets wat zij had geflikt. Al was het even goed wel haar schuld geweest dat ze gepakt werden, nou ja ze was natuurlijk niet alleen geweest dus de schuld lag niet enkel en alleen bij haar. Alleen hadden Belinda’s ouders er meer voor over gehad om hun dochter, en vooral het schandaal van hun twee voor altijd te laten verdwijnen. Want er restte niets meer. Enkel en alleen nog gevoelens, gevoelens die nooit weg zouden gaan maar die ze diep in zichzelf had opgesloten. ‘Koppig kan ik inderdaad wel zijn ja.’ Sprak Laura even met een grijnsje. Oh well, dan was er toch tenminste een ding waar ze niet over hadden gelogen. Maar ze ging die perfecte gedachte van hem nu niet meteen kapot prikken. Nog niet.

Bear deed haar onbewust toch heel even lachen met zijn opmerking. Wel dan werd het nu maar eens tijd om te gaan ontdekken wat die maatschappij haar allemaal te bieden had. Want ja, ze was toch wel een beetje nieuwsgierig naar alles hoor. Al wilde ze nog wel weten waar ze heen gingen, en tja wachten was niet haar sterkste kant dus besloot ze het maar gewoon te vragen. Oldbay dus. Een plek waar ze kop nog staart aan kon knopen. Het zal wel. Ze zou wel zien hoe het zou worden en als het haar niet beviel. Wel ja, dan had zij even dikke pech want Bear ging haar dus niet zo maar laten gaan. ‘Geen zorgen. Ik loop nog niet meteen weg.’ Ze nam de waarschuwing maar ten harte. Al zou er vast nog wel eens een moment komen wanneer ze er ooit genoeg van zou gaan krijgen. Maar dat zou pas later zijn.

Lang duurde het niet voor ze in de stad waren aangekomen. Ook was de rit niet in volledige stilte geweest. Bear had de radio open gedraaid en meteen werd de aangename stilt doorbroken en had zij haar aandacht ook naar buiten verplaatst. Doei leven achter tralies. Snel genoeg stonden ze voor de deur en liet hij haar binnen met behulp van een sleutel en een pasje. Even een beetje high tech doen of zo. Nee, just kidding in de gevangenis was het ook. Al hadden de bewakers en de directeur alleen maar zo’n kaartjes gehad.. De man gaf haar de nodige dingen. Yeah, die moest ze maar even niet gaan kwijtspelen. ‘Wat valt er onder nood?’ Gewoon eventjes om duidelijkheid te scheppen, want zo meteen had ze misschien wat suiker nodig of zo voor in haar thee en wel ja voor haar was dat noodzakelijk. ‘Ik respecteer je privacy heus wel.’ Glimlachte ze even zacht. ‘Ik moet je wel voor een ding waarschuwen. Ik slaap vrij slecht en heb soms wel de neiging om gillend wakker te worden. Maak je dan geen zorgen en kom niet als een holbewoner binnen stampen of zo.’ Hea, een gewaarschuwd man was er twee waard, of hoe luidde dat spreekwoord?


THANKS EMILY @ ATF.

Terug naar boven Go down
 
avatar

Bear
━ Member ━


Posts : 22
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 30
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day vr mei 15, 2015 1:15 am



Big Bad Bear
De rit was best aangenaam geweest. Even geen gepraat, al vond hij dat niet erg. Hij was er niet voor de gezellige koffieklets, nee, dit was zijn werk. En hij hoorde professioneel te zijn, en niet te spreken wanneer het niet nodig was. Daar bleek zij ook geen problemen mee te hebben, aangezien ze de hele tijd naar buiten had zitten kijken en de omgeving in haar had opgenomen. Nu stonden ze samen in de hal van de plek waar ze de komende tijd gingen wonen. Dicht genoeg bij het centrum om ten volle van de verschillende winkels gebruik te kunnen maken, maar ver genoeg om geen last te hebben van vervelende Warlocks die hun neus niet in hun eigen zaken konden houden. Hij had geen problemen met Warlocks, ook niet met Shapeshifters. In zijn wereld waren ze allemaal hetzelfde. Je had good guys en bad guys, en de good guys hielden de wereld draaiend door de bad guys te grazen te nemen. Of zoiets.

Al viel dat eigenlijk meer onder de manier van denken die hij in het leger had aangeleerd. En dat was verleden tijd, hoe erg hij het ook vond. Voor hij echter te diep op dat onderwerp kon ingaan, haalde hij zichzelf uit gedachten door haar de nodige pasjes en sleutels te geven, met bijhorende instructies. ‘Wat valt er onder nood?’ Vroeg ze, en hij haalde even een wenkbrauw op. "Als er een kerel je bedreigd met een mes of je probeert te wurgen met een handdoek ofzo, je weet wel", Zei hij nonchalant, alsof hij het doodserieus meende. ‘Ik respecteer je privacy heus wel.’ Zei ze, en hij knikte een tikkeltje dankbaar. Zo hoorde hij het graag.

‘Ik moet je wel voor een ding waarschuwen. Ik slaap vrij slecht en heb soms wel de neiging om gillend wakker te worden. Maak je dan geen zorgen en kom niet als een holbewoner binnen stampen of zo.’ Vertelde ze toen. Hij keek even gespeeld beledigd. "Geloof mij, een holbewoner is zo stil als een muis in vergelijking met mij. Als ik je hoorde gillen en je had me niet even gewaarschuwd, dan stormde ik binnen als een ware beer", Grijnsde hij. Toen werd hij even weer wat serieus. "Letterlijk", Hintte hij. Zeuw, dan wist ze nu mooi ook dat hij een Shapeshifter was en kon veranderen in een beer, als ze toch even de hersens ervoor had.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Laura Clayton
━ Member ━


Posts : 21
IC : 17

“ Character „
Leeftijd: 34
Sex: Female
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day vr mei 15, 2015 8:20 pm


Outta here
I thought that we were forever. I guess I misunderstood.
Bear leek heel even in gedachten te zijn verzonken. Iets wat ze de man niet kwalijk kon nemen, bij haar was het van hetzelfde geweest tijdens de auto rit. Al was de stilte die er tussen hun in was niet onaangenaam te noemen. Ze was al lang blij dat hij tenminste niet van die typische vragen stelde die andere mensen zouden stellen aan iemand die net vrij was. Want daar had ze niet heel veel zin in eigenlijk. Stiekem wilde ze gewoon neerploffen op een bank die echte zitkussens had, of gewoon een heerlijk warm bad nemen gevolgd door een sterke borrel. Eentje maar tho. Wie weet waar ze zou staan als ze meer dronk dan dat. Want tja, alcohol was verboden in de gevangenis. Niet dat er niet gesmokkelt werd maar even goed had ze in de jaren niet heel veel alcohol kunnen consumeren.

Laura trok even haar wenkbrauw op. Als hij dat meende kon ze haar eigen mannetje wel staan hoor. Ze had vaak genoeg moeten dealen met mensen die dachten dat ze haar van kant konden maken. Yeah, het was een harde wereld daar binnen. Maar nu was ze hier, dus moest ze zich daar niet al te veel zorgen over maken waarschijnlijk. ‘Dus, ik mag niet bij je komen kloppen als ik gezelschap wil?’ Klonk het terwijl er een grijnsje verscheen op haar gezicht. Ze had namelijk lang genoeg alleen gezeten, of nou ja je snapte het wel. Ergens had ze misschien wel nood aan goed gezelschap, niet dat ze dat nu van hem ging verwachten hoor. Maar het was altijd wel leuker om toch te weten dat er iemand dichtbij open stond voor zo’n dingen right?

Laura moest eventjes lachen. Aha een shapeshifter! Ergens had ze het wel verwacht hoor, niet dat hij eruit zag als een beer of wat dan ook. Maar het gedaanteverwisselen, ja dat had ze wel verwacht. Het was vroeger iets geweest waar ze mee had gestruggled. Haar vader was een shifter en haar moeder een warlock. Voor haar was het uiteindelijk bepaald dat ze een warlock was. Al had ze ook het gen dat haar kon doen laten shiften, zo kreeg ze heel soms de drang om het werkelijk te doen. Maar dat had ze al heel vroeg onder controle kunnen houden dankzij haar ouders nog. ‘Nou, een beertje dus?’ Sprak ze op een licht uitdagende toon. Als haar inschattingsvermogen nog een beetje op peil was, dan zou de man er niet tegen kunnen dat ze hem zo noemde hoor. ‘Hoe ging het eigenlijk met mijn ouders? En met mijn broer? Al weet je over die laatste misschien niet veel.’ De vraag had haar in de wagen ook al even bezig gehouden, maar ze had het maar laten rusten toen. Maar nu ze hier stonden kon ze het niet meer laten.


THANKS EMILY @ ATF.

Terug naar boven Go down
 
avatar

Bear
━ Member ━


Posts : 22
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 30
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day ma mei 18, 2015 6:17 pm



Big Bad Bear
Misschien overdreef hij wel een beetje. Hij zag het nu niet echt gebeuren dat er hier, in dit saaie, doodgewone appartementsgebouw zomaar ineens een moordenaar zou tevoorschijn komen. Nu ja, je wist maar nooit. Hij was gewaarschuwd dat ze misschien vijanden had. Daarom had hij natuurlijk ook opgelet of niemand hen had gevolgd hierheen. Dat was echter niet het geval geweest, dus misschien maakte hij haar nu onnodig bang of zenuwachtig. Niet dat ze er zo uit zag, maar het kon evengoed zijn dat ze het goed voor hem verborg. Dat zou best kunnen, het was een skill die hij zelf ook had, al was dat dan om professionele redenen. Vooral met zijn hogere rank was het vaak niet zo slim om te tonen dat je misschien zenuwachtig was, maar moest je eerder een zelfzekere rotsblok zijn waar de troepen zich aan konden vasthouden.

‘Dus, ik mag niet bij je komen kloppen als ik gezelschap wil?’ Vroeg ze met een grijnsje, en even trok hij wel zijn mondhoek op. "Oh geloof me, op het einde van de dag zul je blij zijn als ik je eindelijk alleen laat", Zei hij licht plagend. Hij had besloten dat hij wel op een meer vriendschappelijke manier met haar kon omgaan. Net zoals hij dat bij zijn unit ook had gedaan. Streng maar vriendelijk op het goeie moment. Anyways, dat ze hem even een holbewoner noemde, was een understatement. Hij maakte een opmerking waardoor ze al kon weten dat hij een shifter was, iets waar ze meteen op in pikte. ‘Nou, een beertje dus?’ Vroeg ze, en zijn innerlijke beer begon al meteen zachtjes te grommen. "Als jij een beer van meer dan 2 meter als een 'beertje' beschrijft, dan ja. Maar ik zou toch even dat woord overdenken", Zei hij met een stem die de brom van de beer een beetje liet doorklinken.

‘Hoe ging het eigenlijk met mijn ouders? En met mijn broer? Al weet je over die laatste misschien niet veel.’ Vroeg ze ineens. Een vraag die hij wel had zien aankomen, maar helaas geen antwoord op had. Bear keek haar even aan en wenkte haar toen mee naar zijn appartement, waar hij de deur open deed en haar naar de zithoek bracht. "Ga maar even zitten, ik ben zo terug", Zei hij, waarna hij naar zijn slaapkamer ging en daar een gloednieuwe gsm uit de lader trok. Die had hij van het werk mee gekregen en alvast voor haar opgeladen. "Ik heb je ouders zelf niet gezien, maar in deze gsm staan een paar nummers die je kunt bellen", Zei hij terwijl hij de ruimte waar zij zat weer betrad en het ding naast haar op de bank neer legde.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Laura Clayton
━ Member ━


Posts : 21
IC : 17

“ Character „
Leeftijd: 34
Sex: Female
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day vr mei 22, 2015 10:44 pm


Outta here
I thought that we were forever. I guess I misunderstood.
Dat Bear misschien wel overdreef was een understatement hoor. Like, waar dacht die knul dat ze had gezeten al die tijd? Ze was het gewend om elke keer over haar schouder heen te kijken back in jail. Daar deed je gewoon niet anders, tenzij je je hoofd kwijt wilde of wat dan ook. Nu was zij het die even overdreef maar alsnog, je snapte het wel.  Maar aye, hij was wel duidelijk en dat was iets wat ze nu eigenlijk wel nodig had. Zekerheid. Niet per se omdat ze zelf zo onzeker was, want yeah hallo natuurlijk was we weker van zichzelf en alles. Maar iemand in haar kamp hebben terwijl ze alles terug opnieuw leerde kennen was wel even een mooi pluspunt voor haar stiekem. Al ging ze het niet zo snel toegeven maar hij zou het vast wel weten of zo.

Kort haalde ze haar schouders op. Dat zouden ze nog wel zien. Het beu zorden zou misschien wel gebeuren maar even goed, ze kende zichzelf goed genoeg dat ze in de verdere toekomst toch altijd op iemand moest kunnen rekenen. Dat ze toch tenminste op hem zou kunnen terugvallen en zo. ‘Ik denk dat jij me nog gaat buitengooien hoor. Maar dat merk je dan wel.’ Stiekem ging ze hem gewoon stalken hoor. Konden ze elke avond gezellig kippenboutjej eten en zo. Oké, nee dat zou hem niet worden. Misschien een keertje of zo, als Bear daar zelf mee toestemde en alles. Want nee, ze ging zich niet op dringen bij de man. Daarvoor werd hij immers niet betaalt so. Haar mondhoeken trokken omhoog tot een kleine grimas. Ging hij het nu werkelijk zo makkelijk maken voor haar? ‘Ja ja, nadenken. Misschien morgen als ik uitgeslapen ben of zo. Maar aye, twee meter hm? Een grizzly of eerder een zwarte?’ Beren. Sinds kinds hadden zij en haar broer altijd samen met hun ouders op kampeeruitjes naar het bos gegaan. Altijd wilden ze wel een beer spotten, iets wat uiteindelijk maar een vijftal keer was gebeurd. Maar evengoed vond ze het gezeldige dieren!

Ergens was ze wel nieuwsgierig, naar die tweede wat meer dan naar haar ouders. Maar alsnog, hoewel het al zolang geleden was gaf ze nog wel iets om haar familie ondanks alles. Laura volgde Bear naar binnen en ze kon het toch niet laten om eventjes rond te kijken. Want ze had nu eenmaal het idee dat de twee appartementen niet zo heel veel van elkaar gingen verschillen. Vrijwel meteen was ze neergeploft op de bank. Voor enkele seconden lang staarde ze naar haar eigen handen. Dit was het dan. Haar tweede kans. Een nieuwe kans om een goed leven te hebben, ookal ontbrak de belangrijkste persoon er nog in. Voor ze echter verder kon nadenken kwamhaar bodyguard alweer tevoorschijn. Begrijpend knikte ze, waarna ze heel even naar het toestal staarde dat naast haar lag. Ze zou later op de avond wel bellen of iets. ‘Bedankt. Ik weet dat je wordt betaalt voor al dit gedoe, maar alsnog.´ Er zouden wel genoeg mensen geweest zijn die het wilden doen, alleen al om de paychek. Maar even goed wist ze nu al dat ze het met niemand anders zou kunnen vinden als met Beqr. Of nou ja, ze trokken elkaars hoofd er tenminste al niet af dus dat was best wel positief. ´Maar ik ga maar eens naar hierover. Dus eh have fun de rest van de avond ofzo?' Grijnsde ze eventjes. Ja, wat moest ze anders zeggen right? Snel genoeg was ze weer opgestaan en was we met de gsm in haar handen naar de deur gelopen, om zo door te steken naar de gang en dan eindelijk zelf in haar nieuwe woonplaats in trok. Time for some dinner!


THANKS EMILY @ ATF.

Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: Brand New Day

Terug naar boven Go down
 
 

Brand New Day

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Griffinbeach :: Griffinbeach :: Oldbay-