Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 My illusion, my mistake

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht

Olivia Romano
━ Member ━


Posts : 173
IC : 50
Leeftijd : 22

“ Character „
Leeftijd: 20
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: My illusion, my mistake wo mei 13, 2015 9:14 pm


And you were strong and I was not, my illusion, my mistake
I was careless, I forgot, I did, I did

En daar was ze weer. Helemaal terug uit Oldbay. Wat een gekkenhuis was het daar geweest. Sinds ze op precies dezelfde plek Carmen Carrera tegen was gekomen, was het allemaal erg snel gegaan. Ze had heel erg genoten van haar tweedaagse uitje in Oldbay, waarin ze in een soort club had opgetreden en samen met de meiden daar dingen had gedaan, gewoon lekker had gedanst en wat drankjes had gedaan. Het ware een paar heerlijke dagen geweest, maar niets voelde zo goed als weer terug zijn in Wolfston. Ondanks dat Olivia een gypsy was, voelde deze stad toch wel het meeste als thuis.

Dat kwam omdat ze nu ook daadwerkelijk een plek had waar ze naar toe kon gaan om te slapen. En ze niet meer met vreemde jongens naar bed moest, of bij mensen moest smeken om een slaapplek te kunnen krijgen. Dat kwam omdat ze nu namelijk met Dean in een huis woonde. Eigenlijk was dat alleen voor zolang ze was geblesseerd geweest aan haar enkel, maar om de een of andere reden was ze toch maar langer gebleven. Voor onbepaalde tijd kon je het noemen. Olivia wist wel waarom ze bleef. Nadat ze iets verder waren gegaan in een avond, wat overigens nooit de bedoeling was geweest, hadden ze dat vaker dan eens gedaan. Nog niet alles, want zover wilde Olivia het nog niet laten komen, maar…het voelde best goed. Ze vond het niet erg. Ooit had ze hem voor de grap uitgescholden als seksgod en dat was hij ook wel, los van het feit dat ze dat nog niet helemaal ervaren had natuurlijk. Olivia wist niet wat er tussen hen was, of ze meer waren dan gewoon vrienden, of dat ze gewoon vrienden met benefieten waren. Olivia was best een meisje dat veel durfde, maar vreemd genoeg durfde ze dat dan weer niet, het gewoon vragen. Ach, alles kwam met de tijd. Zelf was ze in ieder geval op het punt dat ze het niet zomaar met iemand anders deed, dus ze had zich keurig netjes gedragen.

Olivia liep het huis binnen. “Hallo?” riep ze in het rond “Dean?” Maar er kwam geen reactie. Los van een hondje dat als een stuiterbal de hoek om kwam rennen en tegen haar opsprong. “Hay Xavier cutie” zei Olivia liefkozend en bukte zich om het hondje even op te tillen. Met Xavier in haar armen liep ze verder het appartement in. Zachtjes gaf ze hem een kusje op zijn hoofd. “Jij wordt zwaar, maat” pufte Olivia en bukte door haar knieën, zodat ze hem weer los kon laten en hem kon laten lopen. Ze plaatste haar handen in haar zij. Mmm, oké, hij was hier dus duidelijk niet. Aan de andere kant, het was zaterdagavond en hij was vijfentwintig jaar. Waarschijnlijk was hij gewoon uit. Dat begreep Olivia wel. Stiekem was ze toch wel erg enthousiast om hem te zien…misschien kon ze hem zoeken? Niet in deze outfit.

Na twintig minuten had Olivia een high waisted, witte kanten rok aan en had ze een bijpassende crop top er bij aan. En, natuurlijk, hoge hakken, maar dat was haar trademark. Snel had ze eventjes een blik in de spiegel geworpen. Ze zag er hella good uit, echt om op te vreten. Met een tevreden glimlach liep Olivia het appartement uit en liep ze naar beneden. Ergens wilde ze wachten tot er een taxi was gekomen, gezien haar outfit, maar ze had wel een idee waar hij was. Olivia was geshift naar haar jaguar vorm en had een flinke aanloop genomen. Op hoge snelheid sprintte ze naar een steegje dat op de hoek van de club lag. Ze was weer naar gewone gedaante terug veranderd en had zichzelf eventjes gefatsoeneerd. Nu zag het er niet uit alsof ze heel snel had gerend om ergens te komen.

Eenmaal binnen in de club gingen haar ogen langs alle mensen, maar ze kon hem nog nergens ontdekken. Opeens stond er een jongen voor haar. “Hey beautiful.” “Waar?” zei Olivia met een grijns en duwde hem zachtjes naar achteren. “Wil je wat drinken?” “Oké, mijn shade werkte duidelijk niet…rot op” gromde Olivia en rolde met haar ogen. En op het moment dat ze de andere kant op keek zag ze hem staan. Met…met een ander meisje. Zoenden ze?

En hoe dat voelde, voelde zoals Olivia het nog nooit had gevoeld. Het was alsof hij een mes had gepakt en het recht door haar hart had gestoken. Haar mond zakte een klein stukje open en ze staarde hem heel eventjes aan. Oké….oké. Olivia begon te trillen. Een klein stapje deed ze achteruit. Maar ze hadden toch…? Was het dan niet…? En ze ging over in de tweede fase van iemand betrappen met iemand anders: boosheid. En vooral boos op zichzelf. Wat was ze ontzettend stom geweest. “Have you ever heard the expression: ‘When you smile, you’re way more beautiful’?” vroeg de jongen naast haar met een glimlachje. Olivia kreeg een razende blik in haar ogen. “Have you ever heard the expression: ‘Shut up and fuck off’?” Geïrriteerd liep ze langs hem heen. Haar benen voerden zich automatisch naar Dean, steeds sneller en sneller, totdat ze naast hen stond.

Olivia ging naast hen staan en sloeg haar armen over elkaar. “Well, I see you’re not working on the street corners tonight?” vroeg ze en keek het meisje met haar meest arrogante, bitchy glimlach aan. “En ik zie dat jij…” begon het meisje, maar Olivia viel haar in de reden. “If you’ll shut your gigantic lips for just one second, ik geloof dat ik aan het woord was. Ik heb daar net een drankje laten staan, misschien wil je dat ook hebben?” Haar blik schoot naar Dean. Ze was boos. Erg boos. Maar was het wel terecht? Ach, wat boeide het ook. Nu ze dit had gezien zou het toch nooit meer hetzelfde worden. “Ga je nog iets uitleggen, of moet ik er werkelijk om vragen?” vroeg Olivia.
Terug naar boven Go down
 
avatar

Dean Mercer
━ Member ━


Posts : 51
IC : 32

“ Character „
Leeftijd: 25
Sex: Male
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: My illusion, my mistake do mei 14, 2015 8:30 pm




“I'd like to thank myself because I made myself the man”

Olivia was al een paar dagen weg. Ze had vermeld dat ze naar Oldbay ging voor wist hij veel wat. Veel had het hem niet uitgemaakt ze mocht doen en laten wat ze wilde. Feitelijk had ze het hem niet eens moeten laten weten dat ze voor enkele dagen weg ging. Ze hoefde zich niet te verantwoorden tegenover hem hoor. Hij was gewoon haar huisgenoot. Want ja, sinds ze niet meer was weg gegaan na dat gedoe met haar enkel had hij er maar voor gezorgd dat de gastenkamer in orde was geraakt zodat ze haar eigen plekje had gehad en niet telkens in zijn bed moest kruipen. Niet dat het hem nu zo veel uitmaakte. Ghehe. Maar aye, een eigen ruimte voor haar was misschien wel handiger. Aangezien hij niet voor eeuwig op de bank wou crashen en zo. Maar zo meteen ging hij dus uit met enkele vrienden van hem. Nou ja, eerder kennissen eigenlijk. Mede dealers om het zo te noemen met wie hij niet in een of andere clinch lag.

Met een rode lederachtige tank top en een standaard witte jeans broek met hier en daar een scheur in was de jongen er van door gegaan. Vannacht was het te doen in zijn normale stek. Een club die vrij dichtbij lag en waar vooral veel mensen kwamen met wie hij vroeger wel vaker om was gegaan, maar er was nooit echt contact gehouden. Iets wat hij absoluut niet nodig achtte. Onderweg hadden enkele mensen zich bij hem gevoegd waaronder Zeke en Beth. Lang duurde het niet voor er nog enkele bij waren gekomen en voor ze dus de club hadden bereikt. Met een simpel knikje naar de uitsmijter waren ze de lange wachtrij voor en werden ze binnen gelaten. Het groepje had meteen een of andere zithoek ingepalmt en al snel liet hij enkele flessen alcohol aanrukken.

Na enkele drankjes had Beth hem meegetrokken naar de dansvloer en besloot het meisje helemaal los te gaan iets wat waarschijnlijk wel door de drank kwam maar even goed iets waar hij volledig in mee ging hoor. Het was al weer een tijd geleden dat hij nog deftig uit was geweest, zeker met gezelschap als dit. Met een grijnsje waar er al genoeg voor waren gevallen trok hij haar iets dichter tegen zich aan, waarop zij haar hand dan weer in zijn nek plaatste en haar beste moves aan hem liet zien. Veel langer duurde het ook niet voor ze haar lippen op de zijne had gedrukt en wie was hij nu om daar nee tegen te zeggen? Dean beantwoorde de kus meteen, verschoof zijn hand van haar heup tot in haar haren en zo ging de kus nog enkele seconden verder en leek het wel alsof de temperatuur op de dansvloer meteen verhoogd werd.

Een stem zorgde ervoor dat hij zijn bezigheden staakte. Kort trok hij zijn wenkbrauw op. Hij had het vast fout gehoord? Dean richtte zijn ogen in de richting waarvan de stem had geklonken. Toch geen verbeelding. Olivia was uit het niets verschenen en stond vlak naast hem. Meteen liet hij zijn hand uit de haren van het meisje glijden en kort slikte hij. Wel, dit kwam ongepland? Beth wou Olivia in de rede vallen, maar die sprong er meteen weer op in. Dean verplaatste zijn hand even naar zijn haren en zuchtte. Wel dan, dit was best akward. Ze leek boos, of beter gezegd ziedend. Wat had hij nu weer gedaan? Had ze dit echt niet verwacht? Bij zijn weet was er nog steeds geen claim gelegd op hem en kon hij doen en laten wat hij wilde. Maar toch voelde hij zich enigszins betrapt of zo. Dean gebaarde naar Beth dat het maar beter was dat ze even ging. Met duidelijke tegenzin en nog een laatste vuile blik vertrok ze dan ook meteen naar de plek waar de rest van de crew zat. ‘Wat valt er uit te leggen? Je zag het toch.. Het was een simpele kus, niets meer.’ Hij kruiste zijn armen over elkaar en een zucht gleed over zijn lippen. ‘Wat wil je dat ik zeg?’

Terug naar boven Go down
 

Olivia Romano
━ Member ━


Posts : 173
IC : 50
Leeftijd : 22

“ Character „
Leeftijd: 20
Sex: Female
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: My illusion, my mistake vr mei 15, 2015 12:37 am


And you were strong and I was not, my illusion, my mistake
I was careless, I forgot, I did, I did

Maar op het moment dat Olivia hem met haar had gezien, wist ze dat ze fout zat. Wist ze dat het voor haar meer had betekend dan voor Dean. Hoe had ze zo stom kunnen zijn? Hoe had ze iemand als hem kunnen vertrouwen? In haar ogen plande ze al een heel scenario: zij die een drankje leeg gooide in zijn gezicht en het met zijn beste vriend in een random bed deed, op een plek waar God van mocht weten waar het was. Maar niets van deze dingen wilde Olivia doen. Het liefste wilde ze in haar bed gaan liggen, met Xavier gaan knuffelen en dit gewoon vergeten. Vergeten dat ze ooit had gedacht dat dit meer zou zijn dan gewoon wat random zoenen en aanraken. “Wat valt er uit te leggen? Je zag het toch... Het was een simpele kus, niets meer.” Olivia slikte. Ze wilde tegen hem gillen, dat perfecte hoofd van hem slaan, maar het hield haar tegen. Wat had het voor zin? Dean had wat dat betreft een plaat voor zijn hoofd. Als hij twee keer met zijn vingers zou knippen, had hij iemand anders.

Een kwetsbare blik verscheen op haar gezicht. Ze zou niet doen alsof het haar niets kon schelen, dat mocht hij best weten. “Ik dacht gewoon dat…” Ze slikte, haar ogen gleden naar de grond. “Ik dacht gewoon dat het iets meer was. Dat je me liet blijven omdat je dacht dat ik een leuk meisje was en dat alles wat we deden…dat het meer was. Dat ik niet gewoon je friend met benefit was.” Haar ogen gleden naar de zijne, maar gleden meteen weer weg. Het was dom wat ze nu deed, ze moest gewoon weg hier. “Het was niet de bedoeling het zo persoonlijk te maken. Sorry.” Ze haalde haar schouder op en stak toen haar hoofd weer op, glimlachte naar hem.

“Ze wacht op je. Ik spreek je later nog wel een keer.” En met die woorden liep ze bij hem weg. De jongen, die haar eerder had lastig vallen, pakte ze bij zijn shirt. “Meekomen” commandeerde ze en de jongen liet zich gewillig meevoeren, mee de nacht in.
Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: My illusion, my mistake

Terug naar boven Go down
 
 

My illusion, my mistake

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Oldbrook :: Oldbrook :: Wolfston-