Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 untill the breaking point

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar

Lilith Pierce
━ Member ━


Posts : 52
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 21 years
Sex:
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: untill the breaking point zo okt 26, 2014 8:19 pm


Al de hele tijd zat Lilith tussen een struik verstopt. Haar ademhaling was kalm en regelmatig. Haar ogen daarin tegen twinkelde vurig en helder. Haar spieren hield ze opgespannen. Klaar om in actie te schieten indien nodig. De jonge vrouw maakte geen enkel geluid, was haast niet te zien tussen de struiken. Haar borstkast ging voorzichtig op en neer, terwijl Lilith haar ademhaling gecontroleerd hield. In haar handen had ze een Steen in haar handen. Een speciale steen. Iets dat ze het liefst niet in de verkeerde handen wou geven. Toen ze er even naar keek zag ze dat het lichtjes aan het opgloeien was, en daardoor wel onnodige aandacht zou kunnen trekken. Dus nam ze een zak en stak de steen erin. Al verhielp het niet echt niet om het gegloei te stoppen. Brommend stopte het dan maar in het broek zak. Zorgde er ook nog eens voor dat ze zeker was dat het niet onderweg uit haar zakken zou kunnen vallen, wanneer Lilith gedwongen was om weer te gaan zitten lopen. Er zaten enkele mannen achter haar aan. Wisten dat zij iets bijzonders bij zich droeg. Maar hoe men er achter is gekomen wist Lilith niet, en dat baarde haar zorgen. Ze had het aan niemand verteld. Dus dat betekend dat ze achtervolgt wordt. Het kan niet anders.


Lichtjes gefrustreerd bromde ze verschillende vloekwoorden. De jonge vrouw had nog zo gehoopt dat ze dit thuis kon brengen zonder enige probleem. Het waren gewone mensen die achter haar aan zaten. Die kon ze met gemak uitschakelen. Wat ze op zich wel Allang zou gedaan hebben, en geen enkel probleem mee zou hebben, als ze die steen niet bij zich droeg. De steen was veel te breekbaar. Dus wou ze niet riskeren dat de steen kwijt zou geraken of breken tijdens een gevecht. Voorzichtig keek ze vanuit haar schuilplaats rond, op zoek naar de achtervolgers. Wanneer ze die nergens kon vinden kwam ze vanuit haar verstopplaats tevoorschijn. Daar bleef ze even staan, om zeker te zijn dat de mannen niet onverwacht tevoorschijn zou komen. Waarna dat niet zo bleek te zijn stapte ze nonchalant verder. Alsof er helemaal niks aan de hand was. Zo viel ze ook veel sneller op tussen de mensen dan als ze de hele tijd achter zich zou kijken. Dit kon ze een tijdje volhouden.


Tot ze te snel voor haar doen al het gevoel weer kreeg dat ze achtervolgt werd. Haar zintuigen waren veel sterker vanwege ze een shifter was. Dus ze voelde meteen al aan dat ze in gevaar was. Eerst deed ze alsof er niks aan de hand was. In die tussen tijd schoten haar ogen wel naar alle kanten op zoek naar een uitweg. Ze vond er geen. Dan had ze maar geen keus. In een fractie van een seconde begon ze te rennen. Vluchtig keek ze naar
achteren, gelijk had ze. De mannen zaten meteen ook achter haar aan te rennen. Daardoor dwong ze haar benen alleen maar nog harder te gaan. Af en toe controleerde ze of de steun wel nog veilig in haar zakken zat. Ergens wat verderop zag ze een grote winkel. Perfect. Daar zouden er genoeg mensen zijn dat ze zich in kon gaan mengen om de achtervolgers misschien af te schudden.

Lilith sprong tussen twee mensen door de deur van de winkel in en bleef rennen.  Het geroep van de mannen maakte haar duidelijk dat die gasten haar nog steeds op de hielen waren. Met een snelle beweging draaide ze een hoek om en kwam in een lange rij vol kleding. Aan de einde van de gang zag ze een kleedhokje. Die deur smeet ze open en ging naar binnen, de deur achter haar weer dicht. Toen ze opkeek merkte ze dat er iemand anders ook in het hokje was. Vliegensvlug duwt ze haar hand tegen zijn mond om hem het zwijgen op te leggen. Geluidloos legde ze een vinger tegen haar eigen lippen om het hem nog eens duidelijk te maken, gewoon voor de zekerheid. Haar ogen keken hem doordringend aan.






Laatst aangepast door Lilith Pierce op zo okt 26, 2014 9:47 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
 
avatar

Xavier Beochan
━ VIP ━


Posts : 136
IC : 43

“ Character „
Leeftijd: 31
Sex: Male
Family Tree: None
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: untill the breaking point zo okt 26, 2014 8:56 pm

I won't let you be the death of me
I know I've lost my mind before But I'm back and I'm better than ever

Xavier Beochan een warlock die duistere magie had en nog steeds stond hij in een klein paskamertje te klooien om nieuwe kleding te kopen. Waarom kon hij niet gewoon een broek toveren die prima zat. Hij had een aantal broeken mee gepakt en is naar een paskamertje toe gelopen. Of nee hij was naar de rij toegelopen waar uiteindelijk een paskamer voor hem vrij was, na een uur als het niet langer was geweest wat hij had staan wachten. In het kleine hokje waar hij zich onmogelijk kon omkleden wist hij dan uiteindelijk zijn broek uit te trekken. Hij begreep niet dat vrouwen voor de lol drie uur in zo'n paskamertje zouden gaan staan. Hij zou al claustrofobisch worden bij de gedachten. Gelukkig had hij wel meteen de juiste maat te pakken en hoefde hij niet nog een keer terug om de juiste broekmaat te pakken en weer in die rij te gaan staan wachten. Hij ontdeed zich dan ook weer van de nieuwe broek die hij wilde gaan kopen en stond op het punt om zijn oude broek weer aan te trekken tot dat het heftig werd verstoord door een jongedame die de paskamer in gerend kwam. Voordat Xavier ook maar iets kon zeggen werd hem de mond gesnoerd en hem duidelijk gemaakt dat hij stil moest zijn. Normaal gesproken zou Xavier zich niet de mond laten snoeren, maar de geluiden buiten de paskamer waren niet al te best.

Hij hield zijn mond totdat de personen die blijkbaar het meisje zochten niet meer te horen waren en de geschrokken mensen tot stilte waren gekomen. Hij keek naar het meisje dat toch wel dicht tegen hem aan stond door het te kleine pashokje en een kleine grijns verscheen op zijn gezicht.
'Als je gewoon had gezegd dat je even tijd met zijn tweeën wilde had je het gewoon kunnen zeggen, hoefde je niet deze hele scene op te zetten.' Zei hij. Natuurlijk wist hij wel dat het om iets heel anders ging, maar toch het had altijd niet zo kunnen zijn.
'Wat heb je gedaan dat die mensen achter je aan zaten?' Vroeg Xavier nieuwsgierig. Natuurlijk wilde hij alles weten van zijn indringer, eerder kwam ze ook het pashokje niet uit.
made by Kíli
Terug naar boven Go down
 
avatar

Lilith Pierce
━ Member ━


Posts : 52
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 21 years
Sex:
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: untill the breaking point zo okt 26, 2014 9:26 pm


Het wordt echt eens hoogtijd dat Lilith eens gaat onderzoeken hoe het kwam dat enkele simpele huurlingen van haar object wisten. Of ongeveer er van wisten. Die Hadden waarschijnlijk alleen maar te weten gekomen dat ze iets kostbaars en belangrijks bij zich zou hebben, maar niet weten wat het nu precies is. Het lopen was gelukkig geen enkel probleem voor haar. Zelf zonder te shiften zou ze perfect in topvorm blijven. Ze moet eenmaal fit blijven voor als je met mensen omgaat waar Lilith mee om ging. Het waren van huurlingen tot maffia, tot criminelen. Ze ging met alle soorten om. Als je haar eens gewoon als onbekende ziet, zou je totaal niet kunnen geloven als je te horen zou krijgen met wie zij zich socialiseert. En het was nog eens haar eigen keuze ook. Tot vandaag had Lilith nog geen spijt van haar keuze gehad. Al had ze wel eens de ups and downs.


Het geluk stond aan haar kant toen ze een kleedhokje vond, die nog open was ook. Daarom was ze dan ook lichtjes verbaasd dat er toch iemand in zat. Het moet wel een idioot zijn dan. Wie anders liet zijn kleedkamer open staan in plaats van het op slot te doen. Of hij hoopte gewoon dat een of andere vrouw stiekem bij hem naar binnen zou kruipen. In dit geval was zij het dus. Al had zij wel een goeie reden om zomaar bij hem samen te gaan staan. Haar hand hield ze stevig tegen zijn lippen terwijl ze hem gespannen aankeek en luisterde naar de stemmen buiten. Gelukkig was de persoon voor haar verstandig genoeg om zijn mond te houden. Is hij niet een volledige idioot, dan ze had gedacht.



Pas vanaf dat de stemmen stiller werden en verder weg leken te gaan, ontspande ze zich stilaan. Niet helemaal, maar toch grotendeels. 'Als je gewoon had gezegd dat je even tijd met zijn tweeën wilde had je het gewoon kunnen zeggen, hoefde je niet deze hele scene op te zetten.' Zei hij. Droogjes trok Lilith haar rechter wenkbrauw op. En ze had nog eens de neiging ook om met haar ogen te gaan draaien. Als ze niet in de situatie zat met die huurlingen, dan zou ze waarschijnlijk gaan zitten flirten met deze gast. Want ze kon het niet ontkennen dat hij knap was. Jammer voor hem was ze niet meteen in de stemming ervoor. ‘ Ik ben niet zo wanhopig’ was haar droog antwoord. Voorzichtig drukte ze haar oor tegen de deur. Je bent nooit zeker genoeg. 'Wat heb je gedaan dat die mensen achter je aan zaten?' Vroeg de man nieuwsgierig. Ze trok zich terug van de deur en keek hem weer recht aan ‘Ten eerste, ik heb helemaal niks gedaan, en ten tweede dat zijn jouw zaken zelf niet eens’ Dacht hij nou serieus dat zij hem alles ging gaan vertellen? En weer vond ze hem een idioot. Langzaam dwaalde haar ogen van zijn gezicht naar zijn lippen en dan naar zijn lichaam ‘ En misschien, als je wat verstandiger wilt zijn zou je, je deur op slot doen als je van plan bent om te gaan kleden ‘ sprak ze sceptisch en keek hem licht geamuseerd aan.

Terug naar boven Go down
 
avatar

Xavier Beochan
━ VIP ━


Posts : 136
IC : 43

“ Character „
Leeftijd: 31
Sex: Male
Family Tree: None
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: untill the breaking point do okt 30, 2014 6:31 pm

I won't let you be the death of me
I know I've lost my mind before But I'm back and I'm better than ever

Kijk over het eerste feit kon nog gesproken worden. Xavier die rustig nieuwe kleding aan het winkelen was omdat het af en toe nodig was. Maar het tweede feit was iets wat moeilijker te verwoorden was. Normaal gesproken zou Xavier zelf de bedenker zijn van een spannend avontuurtje in een kleedhokje. Daar was Xavier helemaal niet vies van en stiekem zou hij het nog leuk vinden ook. Maar nu was het een meisje die zijn kleedkamer was binnen gedrongen en daar dan ook meteen de baas speelde over Xavier. Op zich niets mis mee want Xavier vond het wel leuk als een vrouw een beetje de hand over nam. Maar op dit moment was het waarschijnlijk geen goed idee om er grappen over te maken. Ze leek nog al serieus en Xavier wou dat niet verstoren op dit moment. ‘ Ik ben niet zo wanhopig’ Xavier trok een wenkbrauw op. 'Ik heb ook nooit gezegd dat je daar wanhopig voor hoeft te zijn.' Zei hij weer droogjes terug. Hij luisterde met het meisje mee naar wat er buiten allemaal gezegd en gedaan werd. ‘Ten eerste, ik heb helemaal niks gedaan, en ten tweede dat zijn jouw zaken zelf niet eens’ Xavier ging met zijn rug tegen de deur aan staan zodat het meisje de kamer niet kon verlaten. 'Ten eerste, als je niets gedaan heb waarom achtervolgen ze je dan? Ten tweede, als ik het goed vernomen heb ben jij zo juist in een bezette kleedhok gesprongen waar ik in zat. Ik had hem als eerste in gebruik genomen dus technisch gezien is dit mijn terrein voor tijdelijk. Iedereen die zich bevind op mijn terrein en zeker mijn terrein zo maar binnen komt vallen moet zich verantwoorden waarom hij dit gedaan heeft.' Wist Xavier te vertellen. Hij sloeg zijn armen over elkaar en keek het meisje met een schuine grijns aan. ‘ En misschien, als je wat verstandiger wilt zijn zou je, je deur op slot doen als je van plan bent om te gaan kleden ‘

'Touche.' Zei Xavier en hij draaide het slot op de deur. Natuurlijk was hij niet echt serieus te nemen in zijn super roze onderbroek, maar hé het was het proberen waard. Hij was allang blij dat hij zijn hartjes onderbroek niet aan had. Misschien kwam dat omdat hij er geen had. Als hij er eentje dan zou hij die zeker met trots dragen.
'Eigenlijk is een kleedhokje ook niet echt een slimme plaats om te verstoppen. Je drijft jezelf wel in het nauw. Is het niet door de personen die je achtervolgde heb je wel een nieuw probleem.' Natuurlijk zou Xavier niet een super groot obstakel worden voor het meisje, maar hij zou haar zeker even laten zweten.
made by Kíli
Terug naar boven Go down
 
avatar

Lilith Pierce
━ Member ━


Posts : 52
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 21 years
Sex:
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: untill the breaking point do okt 30, 2014 9:35 pm

Soms begint Lilith zich echt wel eens af te vragen wanneer ze een volle week heeft waar er niks bizars gebeurd, gewoon een saaie maar normale dag. Nu ze er meer over na gaat denken. Tot nu toe heeft ze dat nooit gedacht. En haar jeugd kon je niet echt normaal noemen. Men zou verwachten dat je nooit aan die vreemde en bizarre dagen gewend gaat komen. Eerlijk gezegd is Lilith het wel al gewend. Ze mag er dan geschokt op reageren, maar nooit zal het haar echt gaan zitten verbazen. Toch niet na wat zij allemaal heeft meegemaakt. Daardoor kan ze ook veel sneller plannen gaan bedenken op het moment zelf als iets niet afloopt zoals gepland was. ‘Ik heb ook nooit gezegd dat je daar wanhopig voor hoeft te zijn.’ Koeltjes keek ze hem aan. Was verstandig genoeg om daar maar niet verder op in te gaan. De discussie zou alleen maar op niets gaan eindigen. Haar oor had ze even tegen de deur gedrukt om te zien of ze kon horen of dat uitschot nu al weg was of niet. Voor het moment hoorde ze niks, toch wou ze het niet meteen riskeren. Ze kneep haar ogen lichtjes tot spleetjes nadat de gast voor haar tegen de deur zelf ging staan zodat ze er niet uit kon.

Dacht hij nou serieus dat hij haar kon tegenhouden? Lilith is niet voor niets getraind met mannen die twee keer zo breed waren als deze persoon hier. ‘Ten eerste, als je niets gedaan hebt waarom achtervolgen ze je dan? Ten tweede, als ik het goed vernomen heb ben jij zo juist in een bezette kleedhok gesprongen waar ik in zat. Ik had hem als eerste in gebruik genomen dus technisch gezien is dit mijn terrein voor tijdelijk. Iedereen die zich bevind op mijn terrein en zeker mijn terrein zo maar binnen komt vallen moeten zich verantwoorden waarom hij dit gedaan heeft.’ Nu was Lilith degene die hem droogjes aankeek. Heeft hij dat laatste nu echt gezegd? En dan verwacht hij van haar dat ze hem gaat serieus nemen?’Eigenlijk is een kleedhokje ook niet echt een slimme plaats om te verstoppen. Je drijft jezelf wel in het nauw. Is het niet door de personen die je achtervolgde heb je wel een nieuw probleem

‘Ik had ze met gemak aan gekund, maar aangezien ik liever niet de aandacht trek van voorbijgangers, of nog erger de politie besloot ik om ze van me af te schudden. ‘ Wat volledig waar was. Vele onderschatten Lilith nog steeds gewoon doordat ze een meisje was. En daar kregen ze vaak dan wel spijt van. Voor zijn tweede zwakke excuus legde ze hem gewoon uit dat hij maar niet zo stom had moeten zijn en zijn deur op slot had kunnen doen. ‘en daarbij, dit is een openbare plaats. Wat betekend dat door iedereen kan gebruikt worden.’ Was haar simpel antwoord er nog eens bij ook. Kort gleden haar ogen naar beneden. Om te kijken hoe hot hij wel niet was. Jammer dat hij wel nog z’n shirt aanhad. Lilith zou het heus niet erg gevonden hebben als hij nog eens geen shirt aan had gehad ook. Haar ogen bleven hangen bij zijn boxer.

Heel even bleef het stil totdat ze in lachen uitbarstte. ‘Ow god, dit is geniaal, en jij verwacht nu serieus dat ik jou serieus neem…. Met dat?’ Ze nam grijnzend de rand van zijn roze boxer short vast, trok die naar zich toen en liet hem dan gewoon weer los. Lachend schudde ze haar hoofd. Jammer genoeg was het haast onmogelijk om hem nu nog serieus te nemen. Lilith wou er dan nog een sarcastische opmerking over geven totdat ze bekende stemmen hoorde. De stemmen van de mannen ‘Ik hoorde haar stem van uit die gang’. Binnenmonds vloekte ze. De hele tijd bewoog ze geen spier. Haar zilvere ogen stonden meteen weer hard. Al haar amusement was als sneeuw voor de zon verdwenen.

Eerst klopten ze aan, maar dat werd al snel verwisseld door gebeuk. Die waren de deur verdorrie aan het breken! En omdat Lilith liever nog niet gesnapt werd schoot ze in actie. Haar armen sloeg ze om de gast zijn nek, trok him dichter naar haar toe en zij naar achteren waardoor het leek dat hij haar tegen de muur had opgeduwd. Maar vooral ook zodat zijn lichaam grotendeels het hare van het oog liet ontzien. Omdat ze het niet wou riskeren bracht ze zijn hoofd naar de haren en drukte haar lippen tegen de zijne. En simpel weg kuste hem, haar hand ging onder zijn shirt. Zo leek het erop dat ze hem juist aan het uitkleden was, zijn broek al gedaan. Opzich had ze daar toch geen problemen mee aangezien hij nog knap was. Zou het een niet zo knappe gast –of oude man- geweest zijn… wel laten we zeggen dat ze daar liever niet over nadacht. Al zou ze er wel iets anders op gevonden hebben. Ze waren nog maar juist aan het kussen en haar hand verdwenen onder zijn shirt toen het slot van de deur er afbrak en de mannen naar binnen keken. Om te doen alsof ze geschrokken was en gegeneerd voelde, verborg ze haar hoofd ‘verlegen’ tegen de borstkas van de gast.

De mannen verontschuldigden zich beschaamd en trokken zich terug. Lilith bleef wel nog even zo staan om er zeker van te zijn dat de mannen niet onverwacht terug zouden komen.

Terug naar boven Go down
 
avatar

Xavier Beochan
━ VIP ━


Posts : 136
IC : 43

“ Character „
Leeftijd: 31
Sex: Male
Family Tree: None
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: untill the breaking point vr okt 31, 2014 12:00 pm

I won't let you be the death of me
I know I've lost my mind before But I'm back and I'm better than ever

Xavier keek op toen het meisje in lachen uit barsten. ‘Ow god, dit is geniaal, en jij verwacht nu serieus dat ik jou serieus neem…. Met dat?’ Xavier keek naar waar haar vinger naar toe wees en zag dat ze moest lachen om zijn roze onderbroek. Het terug ketsen van het elastiek tegen zijn lichaam was niet het meest prettig gevoel dat hij kon voelen. Maar veel deed het hem niet. Ook het lachen van het meisje deed hem vrij weinig. 'Ow wauw een roze boxer wat hilarisch.' Zei Xavier sarcastisch. Hij kon de op hef niet echt begrijpen en grijnsde dan ook toen hij een paar stemmen hoorde zeggen dat ze haar stem hadden gehoord. 'Zie je nou wel, nooit de man in de roze boxer uitlachen daar komen problemen van.' Fluisterde hij haast onhoorbaar, maar hard genoeg zodat het meisje het kon horen. Xavier zijn gedachten sloegen op volle toeren, hij had zelf geen zin in problemen, maar wilde het meisje ook niet zo maar afleveren aan een paar wilde honden. Overduidelijk was hij niet de enige met een stel hersenen want het meisje kon het prima zelf af. Ze had Xavier tegen haar aangetrokken en voordat er ook maar iets uitgelegd kon worden werden haar lippen tegen die van hem gedrukt. Natuurlijk vond Xavier dat helemaal niet erg, maar ook hij wist dat dit met een ander doel gedaan werd. Hij sloeg zijn armen om het meisje heen en zorgde er voor dat zijn lichaam dat van haar verborg. Toen de mannen de deur hadden in gebroken van hun pashokje verborg Xavier het meisje nog meer tussen zijn armen. Hij zei gewoon niets in de hoop dat de mannen weg zouden gaan.

Eenmaal dat de mannen weg waren trok Xavier vlug de deur dicht en legde het slot er op nieuw op. Hij legde zijn wijsvinger tegen zijn lippen als teken dat het grietje stil moest blijven. Hij checkte of de mannen inderdaad weg waren en zodra het zo bleek te zijn draaide hij zich om naar het meisje. 'Je mag kiezen of je vertelt mij het hele verhaal, of we gaan door waar we gebleven waren.' Natuurlijk hoopte Xavier voor het laatste, maar waarschijnlijk zou hij niet zo gelukkig zijn.
made by Kíli
Terug naar boven Go down
 
avatar

Lilith Pierce
━ Member ━


Posts : 52
IC : 12

“ Character „
Leeftijd: 21 years
Sex:
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: untill the breaking point za nov 01, 2014 3:45 pm

Het was vandaag dus niet echt haar beste dag. Iets waar ze niet al te blij mee is. Voor deze ene keer had ze gehoopt dat het zonder enige problemen zou passeren. Dat ze dit veilig kon gaan brengen op de plaats waar niemand kon geraken behalve zij. Haar dag werd toch iets beters wanneer ze de boxer had gezien van de persoon waar ze nu het kleedhokje mee deelde. Welke man droeg nou een roze boxer? Singel mannen waarschijnlijk. En ze durfde te wedden dat hij dus single was. En als ze niet in een ingewikkelde tijd zat, zou ze met plezier nog samen met hem in het kotje gebleven. Maar aangezien ze het nu wel te druk had, kon het voor het moment niet. . 'Ow wauw een roze boxer wat hilarisch.' Zei Xavier sarcastisch. Ze grinnikte nog lichtjes. ‘Sorry, maar dat is het eigenlijk wel. Je ziet er mee gay uit’ Ze wou er zelf nog iets bij zeggen, maar hield zich dan maar toch in.

Meteen stopte ze met lachen wanneer ze de stemmen van haar achtervolgers dichterbij hoorde komen. . 'Zie je nou wel, nooit de man in de roze boxer uitlachen daar komen problemen van.' Fluisterde hij in haar oor, nog maar amper hoorbaar maar toch duidelijk genoeg.  Dreigend keek ze hem met half dicht geknepen ogen. Daarna gaf ze hem nog een lichte mep tegen zijn borstkas ‘ Dit heeft niks met je roze boxer te maken’ bromde ze. Het was dan ook weer typisch dat de mannen de deur begonnen open te bonken. Het was dan ook de enige reden waarom Lilith meteen in actie schoot. Haar armen rond de gast zijn nek legde, hem naar haar toe trok en hem kuste. Al genoot ze er stiekem wel van. Wie zou ook niet? Hij was knap.

Pas vanaf dat de mannen echt weg waren, voor nu dan toch Kon Lilith weer ademen. Met een ongeziene tegenzin trok ze zich terug weg van de gast voor haar. 'Je mag kiezen of je vertelt mij het hele verhaal, of we gaan door waar we gebleven waren.' Grinnikend schudde ze haar hoofd ‘ Ik mag dan ook wel van die kus genoten hebben ik denk niet dat, dat een slim idee is.’ Even gleden haar vingers door haar haren. ‘Maar in plaats van eerst alles te vertellen. Is het niet beleefder om elkaar eerst voor te stellen? Ik ben Lilith’ Met een onschuldige glimlach op haar lippen stak ze haar hand naar hem uit. ‘ En ik zeg het nog eens, ik heb niks misdaan. Ik heb gewoon iets dat zij graag willen hebben.’ Sprak ze nonchalant. En haalde vervolgens haar schouders op. Lilith kon gewoon aan dingen komen, dat er maar weinig anderen konden. 
Terug naar boven Go down
 
avatar

Xavier Beochan
━ VIP ━


Posts : 136
IC : 43

“ Character „
Leeftijd: 31
Sex: Male
Family Tree: None
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: untill the breaking point zo nov 02, 2014 11:34 am


‘Sorry, maar dat is het eigenlijk wel. Je ziet er mee gay uit’ Een glimlach verscheen op gezicht. Het meisje had echt de verkeerde man voor haar. Want hij had altijd een antwoord klaar en zeker als het over dit soort dingen ging. 'Ik kan hem ook gewoon uittrekken als dat is wat je liever heb.' Zei Xavier met een kleine grijns. Ze zou nog verbaasd staan als Xavier het echt zou doen ook. Hij schaamde zich namelijk nergens voor wat hij daar beneden had en kon deze uitdaging dan ook gewoon aan gaan. Hij zou zeker haar gezicht willen zien. Xavier zijn gezicht werd meteen weer serieus nadat hij de stemmen hoorde van de mannen die achter het grietje aan zaten. Hij wist niet wat ze gedaan had, maar wilde haar zeker er nog niet voor laten op draaien. Hij wilde het graag eerst weten en misschien nog wel wat andere dingen weten. ‘ Dit heeft niks met je roze boxer te maken’ Een glimlach verscheen op zijn gezicht en daarna werd hij gekust door haar. Xavier ging er in mee omdat hij begreep waar ze naar toe wilde werken. Het was prima voor hem en hoogst waarschijnlijk awkward voor de mannen die zo binnen zouden komen.

Toen de mannen dan ook weer verdwenen waren nam Xavier een stap achter uit om de deur weer op slot te kunnen doen. Hij zou haar zeker niet zo maar laten gaan. Er moest een reden zijn voor dit spektakel en Xavier wilde weten wat het was. ‘ Ik mag dan ook wel van die kus genoten hebben ik denk niet dat, dat een slim idee is.’ Xavier haalde zijn schouders op.
'Ik zie het probleem niet.' Zei hij met een kleine glimlach. ‘Maar in plaats van eerst alles te vertellen. Is het niet beleefder om elkaar eerst voor te stellen? Ik ben Lilith. En ik zeg het nog eens, ik heb niks misdaan. Ik heb gewoon iets dat zij graag willen hebben.’ Xavier pakte haar hand en kuste die zachtjes. Hij liet een kort nadenkend geluidje over zijn lippen komen toen ze zei dat ze niets misdaan heeft alleen iets heeft wat zij wilde hebben.
'Xavier is de naam.' Zei hij. 'En wat mag dat dan wel zijn wat jij heb wat zij ook willen hebben?' Vroeg Xavier lichtelijk nieuwsgierig. Er waren een hoop dingen in de wereld die andere wilde hebben voor bepaalde dingen. Als het niet iets magisch was dan was het wel wat anders. Al ging het vaker om magie, want dat was nog steeds het krachtigste van de hele wereld.
Terug naar boven Go down
 

BerichtOnderwerp: Re: untill the breaking point

Terug naar boven Go down
 
 

untill the breaking point

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Oldbrook :: Oldbrook :: Wolfston-